لئو شاهوفسکی | Leo Shaahovsky

خونِ پشه و خونِ حسین
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ لئو شاهوفسکی

متأسّفم اگر کسی را ناراحت کردم. مادرم تحتِ نظارتِ پزشک است و فعلاً چشم‌ها جای امیدواری‌ست امّا مغزش را از دست داده است. مطمئن باشید رنجِ من آخرین چیزی‌ست که می‌خواهم برای کسی مهم باشد، اگر همه‌ی بدنم تکّه‌تکّه شود باز هم نمی‌خواهم کسی را درگیرِ زجرِ خودم کنم.
عکسِ پایین را هم به خاطرِ این نیاوردم که این اشخاص را سرزنش کنم، چون قبل‌ازهرچیز هرگونه واکنشِ بدی را نتیجه‌ی اعمالِ بدم می‌دانم، و خیلی وقت‌ها هم نتیجه‌ی فشارهای انباشه یا حرف‌هایی که هیچ‌وقت درست گفته و شنیده نشده‌اند.
جامعه‌ی ایران هم درگیرِ پارگی و چندقطبیِ شدیدی شده است. سایه‌ی جنگ‌ها و فقر و بی‌اعتمادی به حکّام، ایران را دچارِ تشنّج کرده است. مردم به‌خاطرِ نهادها، احزاب و افراد به دشمنی با یکدیگر می‌پردازند. هنوز کمی زود است پایانِ عصرِ گفت‌وگوها را اعلام کنیم، امّا تجربه‌ی همه‌ی ما احتمالاً همین وضع را نشان می‌دهد که کمتر از طریقِ حرف‌زدن به نتیجه می‌رسیم و دیگر گفتارِ فرهیخته کمتر به‌چشم می‌خورَد.
من از اشتباه مصون نیستم و اگر به کسی ظلم کردم، به‌جای ساختنِ دیوارِ کینه، می‌خواهم دادم را در همین دنیا بگیرند تا اینکه بعدها بر قبرم تف کنند، و اگر نارضایتی‌ها صرفاً ازاین‌رو باشد که احساساتِ کسی ضربه خورده، تا وقتی می‌میرم در مقابلِ هیچ باطلی و برای هیچ بُتی تنازل نمی‌کنم، و اگر اختلاف بر سرِ حقیقت با گفت‌وگو حل نشود، کینه و دلخوری و تفحّشِ هیچ انسانی برایم اهمّیّت ندارد و آماده‌ی شنیدنِ هرگونه فحشی هم هستم، امّا چنین افرادی برایم قابلِ ترحّمند و دلم نمی‌خواهد به خاطرِ یکسری سوءِتفاهم‌ها تخمِ این دشمنانگی‌ها کاشته شود.
دوستانِ زیادی را به‌خاطرِ این‌ها از دست داده‌ام و همه‌ی این‌ها بر سرِ این بوده اشخاصی که دوست داشته‌اند نقد کرده‌ام، و ما بر سرِ اشخاصی از جنسِ خودمان که مثلِ ما می‌آشامند و بعد از غذاخوردن هم آروغ می‌کِشند و مثلِ یک موجودِ ضعیف هر روز قضای حاجت می‌کنند، یقه‌ی همدیگر را فشار می‌دهیم، و این وسط در میانِ هیاهوها و شخص‌پرستی‌ها چه حق‌هایی که گُم شده است.
کاملاً طبیعی‌ست اگر همه هم دوستِ ما باشند، یعنی ما راه را در جایی اشتباه رفته‌ایم، چون اکثریّتِ مردم حتّی در مسائلِ بدیهی به بیراهه رفته‌اند. از مکاتبی پیروی می‌کنند که به آنان دلگرمی می‌دهد. اشخاصی را می‌پرستند که هرکه خصائصِ انسان‌های رذیل را بشناسد برای آنان تره هم خُرد نخواهد کرد. پرچم‌هایی را برمی‌افراشند که زیرِ آن، خون‌ها و اشک‌های ستمدیدگان هنوز هم خشک نشده و همچنان جاری‌ست.
تفرقه‌ها غالباً برای آسایشِ روانیِ عابدانِ آن مکاتب، برای تعصّباتِ قبیله‌ای، برای تُرک‌بودن و کُردبودن، و اینوری و آنوری بودن است. تفکّراتِ گلّه‌ای باعث شده رهبران بی‌خطاتر از پیغام‌بران دانسته شوند. من انسانِ خوبی نیستم، امّا نمی‌توانم ذهنم را با چیزهایی که هر روز می‌پرستند گرم کنم. خودم را در آتشِ هیزمِ هیچ بُتی نمی‌سوزانم و مقهورِ هیچ خلسه‌ی جمعی‌ای نمی‌شوم و خودم را در تب‌وتابِ آنچه آسایشِ روانیِ مردم را تأمین می‌کند به دیوانگی نمی‌زنم و خودم را در سست‌ترین خانه‌های عنکبوتی‌شان گروگان نمی‌گیرم، وإنّ أوهن البیوت لبیت العنکبوت.
چیزهای زیادی وجود دارد که واقعاً بد فهمیده شده‌اند و چیزهایی که واقعاً بدند، و خطرِ دوّمی کمتر از اوّلی نیست. اصطلاحات و القابی که به قواره‌اشان بزرگ است، و من نمی‌خواهم بُت‌های وطن، شاعران، علم‌پرستی، ملّیّت، قبور، سوسیالیسم، فِمینیسم، سربازی، انتخابات، فرگشت، نچرالیسم، تصوّف، درویشی‌گری و دیگر چیزها را فقط چون برای گروهی عزیز است گرامی بدارم و ابا می‌ورزم که در مقابلِ افسانه‌های جمعی تعظیم کنم.
و حالا مردمی که بُتگرانِ ماهری‌اند و نسبت به مهم‌ترین مسائلِ زندگی بی‌تفاوت شده‌اند. در تاریخ به‌گزارشِ 'صحیح البخاری' مکتوب است شخصی نزدِ ابنِ عُمَر آمد و از "دم البعوض" [خونِ پشه] درخواستِ فتوا کرد. ابن عُمَر به آن شخص گفت اهلِ کجایی؟ پرسشگر گفت از اهالیِ عراق هستم. ابن عُمَر گفت فقط به این مرد نگاه کنید، از من درباره‌ی خونِ پشه می‌پُرسد درحالی‌که خونِ حسین فرزندِ پیغام‌بر را ریخته‌اند.
الان هم هرکسی برای خود عمّال و رعیّت یک شاه و ملّا و شخصی شده، و همه از آن جهت بوده که از اشخاص پیروی کردند، همه لگدکوبِ ظَلَمه‌ی داخله و خونخوارانِ دولِ خارجه شده‌اند، ذهن‌ها تا جایی فلج شده که به‌خاطرِ مسی و رونالدو و استقلال و پرسپولیس از یکدیگر متنفّر می‌شوند، به چنان فلاکتی افتاده‌اند که در منبرها اصل‌ونَسَبِ سکینه‌خاتون در 1400 سال پیش و آموزشِ استنجا مهم‌تر از ایستادگی علیهِ ظلمِ ملوکِ مستبد و دادگری و اخلاق و خداپرستی‌ای شده که دین و دنیا با آن اقامه می‌شود. حاضرند تا مغزِاستخوانِ حافظ و خیّام نفوذ کنند تا شاعران را از میخوارگی تبرئه و به شرابِ الهی تفسیر کنند و با لسان الغیب فال بگیرند، و از هر زنگاری زر بسازند و از مُردارهای باستانیِ کوروش و کسری موزه‌ای از اسطوره‌های تخیّلی گِرد آورند و به هر سوراخی دست کنند، امّا از قابلِ‌دسترس‌ترین جای دنیا که وضعِ خودشان است غفلت می‌کنند: أفأمن أهل القری أن یأتیهم بأسنا بیاتاً وهم نائمون؟
حاضرند راهِ هزاران ساله را بپیمایند امّا برای بنیادی‌ترین نیازهای ذهن‌شان لحظه‌ای توقّف و تأمّل نمی‌ورزند و فقط اباطیل و یاوه‌های دیگران را نشخوار می‌کنند. ذهن‌شان پُر از شلفیه و الفیه و جابلسا و جابرساست، امّا چیزی از طریقِ ترقّیّات یک تمدّن و مستعمراتِ یک ظالم نمی‌دانند.
چه بود زین شنیع‌تر بیداد؟ | لحنِ داوود و کرِ مادرزاد

@Leo_Shaahovsky

| دلائلِ مخالفتم با رضا پهلوی |
لئو شاهوفسکی

@Bullshitttt999:
درود و مهر جناب لئوی عزیز، می‌شه خواهش بکنم دلیل مخالفت‌تون با پهلوی رو شرح بدید؟ من یک نوجوان هستم اما خیلی مشتاقم که در جریان عقاید شما باشم، متشکرم.

لئو شاهوفسکی:
سلام بر شما دوستِ عزیز
دلائل زیادند، ولی اصلی‌ترین نقدهای من به رضا پهلوی این‌ها است:
1. رضا پهلوی با تقدیسِ باستان و بُت‌سازی از گذشته‌های کهن و اسطوره‌سازی و جعلِ تاریخ و کوروش‌پرستی، از جهلِ مردم نسبت به تاریخ سوءاستفاده می‌کند.
2. رضا پهلوی آزادی را لیبرالیسمِ غربی می‌داند و به خطای Apeal To Authority مبتلاست و فکر می‌کند هرچه غرب حامیِ آن باشد، مثلِ گاوِ هندیان مقدّس است.
3. رضا پهلوی قدرتش را از تشریفاتِ مصنوعی، آیین‌های مجلّل، تاج و دربار و رژه، و تحمیلِ روایت‌های افسانه‌ای می‌گیرد تا با ایجادِ بُت‌سازیِ سیاسی، مردمی که باید آگاهی کسب کنند، به تماشگرانِ عظمتِ خیالیِ یک خاندان مبدّل کند.
4. رضا پهلوی در راحتی بزرگ شده برای همین فکر می‌کند سیاست الک‌دولک‌بازی و گرگم‌به‌هواست. با کلیشه‌های فکریِ او نمی‌توان یک مهدِ کودک را هم مدیریت کرد.
5. رضا پهلوی تصوّر می‌کند شاهان و شهریارانِ گذشته به‌صرفِ ایرانی‌بودن دادگر بودند، درحالی‌که سُمِ اسب‌شان از گَردوغبارِ غارتِ یک سرزمین پاک نمی‌شد که سرزمینِ دیگری را غارت می‌کردند. خسرو پرویز فقط برای ربودنِ یک شه‌بانو و آوردنِ او به حرمش جنگِ ذی‌قار را شروع کرد. فقط شاپورِ II هزاران مسیحی را در معابدشان به‌قتل رساند، حالا در مقیاسِ نسل‌های صدساله‌ی شاهنشاهی حجمِ جنایات را تصوّر کنید! ولی رضا پهلوی یک تصویرِ بی‌پیرایه و معصوم از این شاهانِ جبّار ارائه می‌دهد.
6. رضا پهلوی هرگز علیهِ طرفدارانش که او را به مقامِ الوهیّت رسانده‌اند و او را در قامتِ یک پادشاهِ بی‌خطا می‌بینند که تنها امتیازش این است از اسپرمِ یک شاه بیرون پریده است، در مقامِ انکار و اعتراض به این تقدّس‌گرایی‌ها و غلوها برنخاسته است.
7. رضا پهلوی، مانندِ حکومتِ ایران و مجاهدینِ خلق لابی‌گراست، بااین‌تفاوت که یکسری بلاگرِ عیّاش و نادان دورِ خودش جمع کرده تا مبلّغِ تطهیرِ زندان‌های وحشتِ ساواک باشند. در لندن دیده‌ام که در تجمّعات ساندیس و ساندویچ می‌داد و مثلِ خمینی که وعده‌ی نان و آبِ مجانی می‌داد، با این چیزها محبوبیّت و طرفدارانی گِرد آورده است.
8. رضا پهلوی همیشه از حمله به زیرساخت‌های حیاتیِ مردم و ایجادِ تحریم‌های فلج‌کننده دفاع می‌کند، درحالی‌که این‌ها فقط زندگیِ مردمِ عادی از قصّاب و کودک و بیمار و نانوا و کارگر و پرستار را به نابودی کِشانده است که در هیچ نهادِ قدرتی مشارکت ندارند.
9. رضا پهلوی مُدلِ حکومتی‌اش به یک دولتِ مرکزگرا، دولتِ رفاه، سهمیه‌دهنده و اقتصادِ دستوری شباهت دارد که باید همه رعیّتِ شاه باشند تا شاه به آنان ببخشد، و به یمنِ قدومِ آریامهر، همه باید جاویدشاه‌گو برایش خم شوند و بر دستانش بوسه زنند.
10. رضا پهلوی به لیبرالیسم، در برخی ترم‌ها سوسیالیسم، سکولاریسم و دموکراسی اعتقاد دارد، که مکاتبی امپریالیستی و استعمارگرایانه‌اند، و تابعِ یک فُرمِ پنهانِ اِیتِئیستیک و عاملِ بزرگ‌ترین خرابی‌های بشر.
11. رضا پهلوی با اتّکای برده‌وارانه‌ای که به یهودیان و به شخصِ جنایتکاری چون نتانیاهو دارد، از حالا نقشِ یک انسانِ فرودستِ دست‌نشانده را بازی می‌کند که فرقی با «جاسوس»ِ اسرائیل ندارد.
12. رضا پهلوی از الان «گاردِ جاویدان» دارد. از نظرِ آن‌ها انسان مایملکِ حکومت است و باید برای آرمان‌های آن‌ها جان‌فدا شود، درحالی‌که فقط اولیای شیطان برای حکومت‌های طاغوت می‌جنگند.
13. رضا پهلوی مثلِ بلبل و قناری پژواکِ نازل‌ترین تفکّراتِ غرب است، با این‌که انسان سگ نیست که برای هرچیزی پارس و له‌له کند، بلکه باید هرچیزی را محقّقانه بررسی کرد.
14. رضا پهلوی ازدواجِ هم‌جنس‌بازان را به‌رسمیّت می‌شناسد، درحالی‌که انسان از نظرِ زیست‌شناختی فقط نر و ماده دارد، و یکسری تایپِ جنسیّتی که بر اثرِ اختلالاتِ نادر رشد یافته، استثنا را به قاعده تبدیل نمی‌کند. هم‌جنس‌بازی اگر حاملِ چندین ژن هم باشد، این برای هر گرایشی حتّی برای پدوفیلیا و زنای محارم هم صادق است، امّا آن را موجّه نمی‌کند. حتّی قاتلان هم هورمون‌ها و ژن‌های اکتیوی دارند که با مادّه‌ی خاکستریِ مغزِ دیگر افراد متفاوت است، ولی آیا این قتل را توجیه می‌کند؟ بیماری‌های شایعِ مقاربتی مثلِ HIV با کاندوم و رعایتِ بهداشت هم آمارِ بالایی دارد.
15. با سیب‌زمینی می‌توان بحثِ منطقی کرد، ولی با طرفدارانِ پهلوی نه. آن‌ها فکر می‌کنند چون علی کریمی خوب دریبل می‌زده، می‌تواند یک لیدرِ سیاسی شود.
16. افسارِ عقل‌شان را دستِ امید خلیلی و مُراد ویسی داده‌اند، درحالی‌که مادربزرگم از روی قُل‌قُلِ سماور، روندِ جهان را بهتر تحلیل می‌کرد.

@Leo_Shaahovsky