زندیقولوژی

هدف از حملات نظامی آمریکا علیه ایران تغییر نظام سیاسی یا دموکراسی‌سازی نیست...

تو می‌توانی برای هر یک از دوستان، آشنایان یا خانوادهٔ ویرجینیا که پیش‌قدم شوند و به اثباتِ کذب بودنِ ادعاهای او کمک کنند، پاداشی در نظر بگیری.

قوی‌ترین [مورد]، شامِ کلینتون است؛ و همچنین موارد جدیدی که در روزنامه‌های لندن دربارهٔ هاروی واینستین و ریچارد داوکینز منتشر شده است.

- جناب قاضی، روز قیامت من و دیگر مظلومان خصم تو خواهیم بود و تو خیلی خوب این را می‌دانی.

قاضی: اما تو اعتراف کرده‌ای محمود!

- یک شوکر به من بده و بگذار من و تو در یک اتاق تنها باشیم، کاری می‌کنم که به قتل سادات اعتراف کنی!! [برای گرفتن اعتراف اجباری] اینقدر به ما برق وصل کرده‌اند که برای بیست سال مصر کافی است!

«وقتی کشتی‌های حامل مهاجران اروپایی در سال ۱۷۷۲ به تاسمانی رسید، بومیان کاملاً بی‌دفاع بودند. تا سال ۱۸۳۰، جمعیتشان از حدود ۵۰۰۰ نفر به ۷۲ نفر کاهش یافته بود. در سال‌های میان این دو، در بردگی زیستند؛ استثمار جنسی شدند و مورد شکنجه و مثله قرار گرفتند. آن‌ها را مانند حشرات شکار می‌کردند و پوستشان را برای جایزۀ دولتی می‌فروختند. هنگامی که مردان به قتل می‌رسیدند، زنان بازمانده با سرهای شوهرانشان که به گردنشان آویخته شده بود، رها می‌شدند. مردانی که جان سالم به‌در برده بودند، معمولا اخته می‌شدند. کودکان با چماق کشته می‌شدند. پس از درگذشت آخرین مرد بومی تاسمانی، ویلیام لانر، در سال ۱۸۶۹، دکتر جورج استوکل که یکی از اعضای انجمن سلطنتی تاسمانی بود، قبرش را نبش کرد تا از پوستش کیسۀ تنباکو بسازد.»