حتما شما هم راجع به استحکام تارهای عنکبوت چیزهای زیادی شنیده اید. بله این درست است و میتوان از تار عنکبوت، الیاف بسیار مستحکمی ساخت که حتی استحکام آنها از فولاد نیز بیشتر باشد.
اما یک مشکل اساسی وجود دارد. اینکه ما چقدر تار عنکبوت نیاز داریم تا بتوانیم این الیاف ساخته شده از تار عنکبوت را درست کنیم؟ آنوقت چقدر عنکبوت نیاز داریم که تارهای تنیده شده توسط آنان را کنار هم قرار دهیم و این الیاف را بسازیم؟
و بعد سوال بعدی این است که این عنکبوتها را کجا و تحت چه شرایطی پرورش دهیم که اینها تار بتنند تا ما بتوانیم تارهای اینها را جمع آوری کنیم؟ میبینیم هرچه جلوتر برویم سوال سختتر میشود. مخصوصا وقتی صحبت از تولید انبود باشد.
حالا چه کار میشود کرد؟ یک شرکت کانادایی به اسم Nexia Biotechnologies از سال ۱۹۹۳ به دنبال یک راه حل عجیب و جالب برای تولید این الیاف رفت. محققان این شرکت موفق شدند ژنی را که در گونهای خاص از عنکبوت مسئول تولید این تارها بود را شناسایی و به دی ان ای بزها انتقال دهند.
نتیجه چه بود؟ نتیجه این بود که این بزها شیری تولید میکردند که درون این شیر، قطعات کوچک الیاف تار عنکبوت وجود داشت. سپس با چندین مرحله خالص سازی آنها موفق شدند که این الیاف را از شیر این بزها استحصال کنند.
الیاف تولید شده از شیر این بزهای عنکبوتی، ۵ تا ۶ برابر مستحکمتر از فولاد بود. بعلاوه این الیاف تا ۴۰ درصد طول خود کش مییافت. همچنین این الیاف تمام خواص مکانیکی خود را در محدودهی دمایی منفی ۲۰ تا ۲۰۰ درجهی سانتیگراد حفظ میکرد.
نام این محصول BioSteel یا استیل زیستی بود. البته باز هم مقدار این الیاف به قدری نبود که بتواند تجازی شود و همچنین خواص آن به خوبی خواص خود تارعنکبوت واقعی نبود. این شرکت در نهایت در سال ۲۰۰۹ ورشکست شد و دو بز عنکبوتی این شرکت به موزهی کشاورزی کانادا فروخته شد.
اما این آزمایش یکی از موفقترین نمونههایتغییر دیانای موجودات زنده برای ایجاد ویژگیها و تواناییهای جدید در آنها بود. البته که تحقیقات زیادی در این حوزه در جریان است.
حالا سوال پیش میآید که آیا انسانها هم حاضرند در دیانای فرزندانشان تغییراتی ایجاد شود که ویژگیهای خارق العادهای پیدا کنند؟ مثلا اینکه چشمهایی مثل عقاب یا بویایی مثل سگ به انسان داده شود؟ نظر شما چیست؟
@AbaEbad
