روشنفکر، عجب اسم مسخرهای، چقدر متکبرانه و مغرورانه، یعنی فکر من روشن است و فکر دیگران تاریک. نمیدانم اولین بار چه کسی این اسم را انتخاب کرد. چرا یک نفر باید در مورد خودش و دیگران اینطور فکر کند؟
من اتفاقا اصطلاح متفکر را هم دوست ندارم. آدمهایی زیادی هستند که خیلی فکر میکنند، اما مگر هر فکر کردنی مثبت و مفید است؟ یعنی یک نفری که یک گوشهای نشسته و زیاد فکر میکند، باید به او گفت متفکر؟
مثلا روشنفکر یا متفکری که خیلی انتزاعی فکر کند و یا افکارش هیچ ربطی به اجتماع نداشته باشد و یا اینکه خودش هیچ ارتباطی با اجتماع نداشته باشد، آیا باید به او هم گفت روشنفکر یا متفکر؟
یا کسی مثل هایدگر که زیاد فکر میکند و افکار ویژهای هم دارد اما افکارش و نظراتش در خدمت یک حاکم جبار و یک سیستم توتالیتر است هم اسمش روشنفکر و متفکر است؟
من از میان همهی این اصطلاحات و القاب اما فیلسوف را دوست دارم. چقدر فیلسوفان یونان باستان باهوش بودند که روی خودشان اسم فیلسوف به معنای دوستدار دانش را گذاشتند.
یعنی من ادعا ندارم که فکر خاصی دارم یا فکر من روشن است و فکر دیگر تاریک است، میگوید که من دانش را دوست دارم. نمیدانم دیگران هم دانش را دوست دارند یا نه، اما من دانش را دوست دارم.
همینکه کسی دانش را دوست داشته باشد میتواند بگوید من فیلسوفم. نه نگاه بالا به پایینی دارد، نه دیگران را متهم میکند که شما نمیفهمید و من میفهمم. هیچ حرفی راجع به دیگران نمیزند.
میگوید من گنجی به نام دانش را پیدا کردهام و آن را بسیار دوست دارم، پس من فیلسوفم. شما هم میتوانید بیایید این گنج را ببینید و اگر آن را دوست داشتید، صرف اینکه آن را دوست دارید کافیست تا فیلسوف یا دوستدار دانش باشید.
@AbaEbad
6
4
1
1August 28, 2026 101 1
