ਸ਼ਾਇਰੀ 💔 Poetry 💔 शायरी

किसी के लिए समर्पण करना मुश्किल नहीं है...! मुश्किल है उस व्यक्ति को ढूंढना, जो आप के "समर्पण" की कद्र करे...!

सारा जमाना ढूंढता है तुझे मेरी शायरी में, उन्हें क्या मालूम मैंने तुझे छुपा रखा है अपनी डायरी में...

सिर्फ यारियां ही रह जाती हैं मुनाफा बन कर, वरना ज़िन्दगी के सौदे में नुकसान बहुत हैं...

[media, no text]

ਔਂਦੇ ਔਂਦੇ ਤੋੜ ਨਾ ਆਏ, ਰਾਹੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਤ ਪਏ। ਨਜ਼ਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਰਹੇ ਦੁਰੇਡੇ, ਜਜ਼ਬੀਂ ਖਹਿ ਕੇ ਪਰਤ ਪਏ। ਮੇਹਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰੋਂ, ਕਵਿਤਾ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿ ਪਈ। ਅੱਥਰੂ ਸਾਡੇ ਔਂਦੇ ਔਂਦੇ, ਪਲਕੀਂ ਬਹਿ ਕੇ ਪਰਤ ਪਏ।

ਲੈ ਓਇ ਸੱਜਣਾ! ਤੂੰ ਰੱਖ ਰੂਹ ਰਾਜ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਜੀਵੀਏ ਭਾਵੇਂ ਮਰੀਏ। ਜਦ ਜਾਪੇਂ ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਸੰਗ ਦਿਲ ਹੋਇਆ, ਫਰਿਆਦ ਕੀਹਦੇ ਅੱਗੇ ਕਰੀਏ। ਹੱਦੋਂ ਵਧ ਗਏ ਸਾਡੇ ਦਰਦ ਕਜ਼ੀਏ, ਹੁਣ ਸਾਥੋਂ ਜਰੀਆਂ ਜਾਣ ਨਾ ਪੀੜਾਂ। ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਰੱਜ ਦੀਦ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਏਸਨੂੰ ਜਰੀਏ।

ਹਿਜਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਅਗਨੀ ਬਾਲੀ, ਬਾਲਣ ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ। ਤਨ ਦੀ ਲੋਹ ਤਪਾਈ ਸੱਜਣਾ, ਪਰ ਮਨ ਕਿੱਦਾਂ ਸਮਝਾਵਾਂ ਵੇ। ਜਿੰਦ ਮੇਰੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਅੜਿਆ, ਸੜ ਗਈ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਵੇ। ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦਾ ਲੈ ਕੇ ਪਲਟਾ, ਮੈਂ ਇਹਨੂੰ ਪਰਤਾਵਾਂ ਵੇ।

ਸੱਖਣਾ ਸੱਖਣਾ ਦਿਲ ਦਾ ਵੇਹੜਾ, ਦਰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਢੇਰ ਹਿਜਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਕਰਿਆ। ਅੱਥਰੂਆਂ ਦੀ ਵਾੜ ਚੁਫੇਰੇ, ਵਿੱਚ ਆਹਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ। ਗੁੱਝਾ ਹੌਕਾ ਸੁੱਚਾ ਮੋਤੀ, ਐਨ ਵਿਚਾਲੇ ਧਰਿਆ।

ਹੰਭ ਹੰਭਾ ਕੇ ਖੰਭ ਤੁੜਾ ਕੇ, ਮਾਯੂਸੀ ਦਰ ਸਾਹ ਗੁਆ ਕੇ, ਜਦ ਵੀ ਜਿੰਦੜੀ ਆ ਮੁੜਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹੀ ਗਲ਼ ਆ ਜੁੜਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੀ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਸੀ ਰਾਣੀ ਦਰਦਾਂ ਭਿੱਜੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ, ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਜਿਉਂ ਸੋਹਜਾਂ ਸੰਗ ਸੁਰ ਤੁਰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਰ ਹੀ ਆ ਮੁੜਦੀ ਹੈ।

ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਟੱਕਰੀ, ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਜੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕੀਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਗਏ, ਮਾੜ੍ਹੇ ਦੇ ਗਏ ਅਕਲਾਂ ਜੀ...

[media, no text]

ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਸੀ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ, ਹੁਣ ਉਹ ਵੀ ਘਟ ਗਏ...

[media, no text]

[media, no text]