آبــان

دیگه یه مادر واقعی شدم. یه سلطان غم با یه قلب تیرخورده پایینش. اون شبی که صدای وزوز پشه رو شنیدمو لحافو از روی خودم کنار زدم تا منو به جای تو بگزه فهمیدم. همون موقع توی دلم گفتم: «امان از مادر!» این از اون چیزهایی نیس که یهویی به دست بیاد. اوایل احساس می‌کنی وقتی پیشته یه جای کار می‌لنگه. یه اضطرا…

خونه بوی عطر تمیزی میده. پاهامو روی میز جلوم دراز می‌کنم و از ته دلم میگم آآآخیش! میم بهم زنگ میزنه و‌میپرسه: ذهنت آروم شد؟ و من به این فکر می‌کنم که از کی ذهنم با این چیزا آروم میشه. از کی دیدن سینک تمیز، یخچال فریزر مرتب، و آینه‌های بدون لک بهم حس آرامش میدن؟ از کی یاد گرفتم توی سفرها روبالشی و رو…

⁨ تو غصه‌هامو کوتاه می‌کنی. این یکی از بزرگ‌ترین و ارزشمندترین دست‌آوردهای من برای باور داشتن به تو بوده. همین‌که غمگین می‌شم، گریه می‌کنم، به خودم و عالم و آدم بد و بیراه می‌گم، ناامید و بی‌انگیزه می‌شم اما توی هیچ‌کدومشون نمی‌مونم. طولانی‌ترین رکورد آه و ناله و اشک‌ریزانم یه صبح تا غروب بود. سفری…

@abaanmag 🍂

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی سعدی @abaanmag

اما، در بعضى موارد ادامــه دادن، فقط همین ادامـــه دادن، نيرویی اَبرانسانى مى‌طلبد. سقوط/ آلبرکامو

⁨یادت باشه فاصله‌ی تو تا شادی همیشه یه بشکنه! شاید تا رسیدن به امکانات، رفاه، آرزوهای دور و دراز یا اون زندگی ایده‌آلی که آدم‌ها عادت کردن از دور با حسرت نگاش کنن هزاران کیلومتر فاصله باشه؛ ولی قصه‌ی شادی همیشه جدا از این حرفاست. شادی همیشه تو جیبته! همون چای ساده با کیک معینی پوره وقتی شوهرت داره …

برای چند ساعت بی‌وقفه نوشتن✨ @abaanmag

بماند از این روزها؛ از کلمه‌ی جنگ که همه‌ی عمر سایه‌اش بالای سرمان بود، وسط بحث‌های سیاسی راننده تاکسی‌ها و پیرمردهای فامیل بود، وسط سرودهای مدرسه و کتاب‌های درسی‌مان بود، وسط نصیحت‌ بزرگترها بود وقتی ناشکری می‌کردیم، هرجا که فرار می‌کردیم سایه‌ی سنگین جنگ همیشه دنبال‌مان بود. این کلمه‌ها بماند از ا…

«همه عالَم را دریا گیرد، بَط[=مرغابی] را چه زیان؟» مقالات شمس‌تبریزی، ص۹۰ @abaanmag

از آنگونه اتاق‌های هتل نفرت داشت: اتاق‌هایی بی‌هیچ ویژگی که بسیار آدم‌ها در آن زندگی کرده‌ بودند بی‌آنکه از خود اثری به‌جا گذارند، از او نیز هیچ اثری آنجا باقی نمی‌ماند. با خود اندیشید:«مرگ یعنی همین. کاش دست کم جای ما در فضا خالی می‌ماند و باد در آن می‌دمید و زوزه می‌کشید؛ اما نه؛ با رفتن ما هیچ شی…

تو خیلی دوری! @abaanmag 🍂

زخم‌های آدم سرمایه‌ست حامد. سرمایه‌تو با این و اون تقسیم نکن. داد نکش، هوار نکش. آروم و بی‌سر و صدا همه‌چیزو تحمل کن. ‏ شب یلدا/ کیومرث پوراحمد‏⁩ @abaanmag 🍂

@abaanmag 🍂

اما وقتی «بخواهیم» چیزی را فراموش کنیم، فراموش کردنش محال می‌شود. خلاف زمان/ دیه‌گو گاروچو @abaanmag 🍂

بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید نویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسید جمالِ بخت ز رویِ ظفر نقاب انداخت کمالِ عدل به فریادِ دادخواه رسید سپهر، دور خوش اکنون کُنَد که ماه آمد جهان به کامِ دل اکنون رسد که شاه رسید ز قاطعانِ طریق این زمان شوند ایمن قوافلِ دل و دانش که مَرد راه رسید عزیزِ مصر به رغمِ براد…