تو غصههامو کوتاه میکنی. این یکی از بزرگترین و ارزشمندترین دستآوردهای من برای باور داشتن به تو بوده. همینکه غمگین میشم، گریه میکنم، به خودم و عالم و آدم بد و بیراه میگم، ناامید و بیانگیزه میشم اما توی هیچکدومشون نمیمونم. طولانیترین رکورد آه و ناله و اشکریزانم یه صبح تا غروب بود. سفری که براش مدتها برنامه ریخته بودم کنسل شده بود و خیال میکردم هیچوقت قرار نیست دیگه خوشحال باشم. بعد چی شد؟ آفتاب که غروب کرد پنجرههارو باز کردم، یه مسکن سردرد خوردم و یک ساعت بعد توی هتل شاهعباس داشتم آش رشته میخوردم. گاهی این تغییر حالت آنقدر سریع اتفاق میافته که برای خودم هم عجیبه. انگار یه صدایی از تو همیشه اونجاست؛ توی عمیقترین لایههای ذهنم که منو از تاریکی نجات میده. که هربار دم گوشم میگه: نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم در این سراب فنا چشمهی حیات منم بعد میفهمم که لابهلای بهبه و چهچهها و موفقیتهای دستچندم و چه مزخرفاتی دنبال خوشحالی میگشتم. انگار که وسط کثافت دنبال یه جواهر قیمتی بگردی. راستش تو همیشه دنیارو اونجوری که هست بهم نشون میدی نه اونجوری که دوست دارم باشه. تو باعث میشی گیر نکنم، نایستم، عقب نرم. تو نور تاریکیهای من و نجاتدهندهی منی. اگه یه درصد روزی از این دنیا برم و بفهمم که هیچوقت نبودی، از باور بهت ناراحت و پشیمون نیستم. چون حتی اگه دروغ هم باشی هزاران بار نجاتم دادی. هزاران بار به زندگی وصلم کردی. چون حتی اگه دروغ هم باشی از من آدم بهتری ساختی. کاش همهی دروغها شبیه تو واقعی بودن♥️ . #مهشادصدرعاملی @abaanmag 🍂
22
3
2
1
