سپید
برای سربازهای عاشقی
که هیچگاه به آغوش دلخواهشان برنگشتند.
□
کی
برمیگردم
به آغوشِ سپیدهها و سپیدارهایی
که در آغوش تو روییدهاند؟
کجای شب وُ امتداد
گودی دستانم
پُر میشود از شرابی
که تو در تاکِ گیسوان و خُمِ لبانت
نهان کردهای؟
آبرویِ تمامِ واژههای سُرخ من!
کی مرا در برابر من فریاد میکشی
وقتی در کشاکشِ کشفوکام
وقتی در آغاز برکهها ایستادهایم؟
آیا
ما دوباره
گیلاسهای زمزمه را
در گوشهای همدیگر خواهیم آویخت؟
آیا
ما دوباره
گناه را مومنانهتر از هستی خواهیم زیست؟
شب که بگذرد
گرگومیشِ بامداد کدام شهاب را
و چوبههای دار کدامین ستارههای جوان را
روایت خواهند کرد؟
شب که بگذرد...
مسعود آلگونه جونقانی
اصفهان، تیرماه ۱۴۰۵
https://t.me/mythopetics/369
Telegram
Mythopoetics| Arsenal
19
8
6
2July 18, 2026 984 2 3
