.
💢 وقتی دین شر میشود 💢
🔹اینک شاهد برآنیم که سردمداران ادیان شر میآفرینند: دولت اسرائیل به استناد برخی متون یهودی «تنخ» در صدد بر پایی ملک سلیمان از نیل تا فرات است تا زمینه را برای ظهور «مشیاح» منجی آخرالزمان فراهم کند که لبنان و سوریه و اردن و فلسطین و قسمتهایی از مصر و عراق و عربستان را در بر میگیرد. دولت هند با توسل به متون مقدس «پورانا» دنبال گسترش بهارات(نام بومی کشور هند) از هیمالیا تا اقیانوس هند است تا زمینه را برای «کالکی» منجی آخرالزمان فراهم کنند که پاکستان و نپال و بوتان و بنگلادش و سریلانکا و مالدیو و نیمه جنوبی افغانستان را در بر میگیرد. مبلغان پر سر و صدای اسلام(چه شیعی و چه سنی) و مسیحیت هم بنا به متون مقدس خود داعیههای وسیعتری برای تسلط بر کل جهان را دارند تا زمینه را برای ظهور «مهدی» و «مسیح» فراهم کنند.
🔹روشن است اگر پیروان هر یک از این ادیان صرفا با اتکا بر متون مقدس خود بخواهند نیات خود را پیش ببرند، چه جهنمی بپا خواهد شد که البته اکنون شرارههایی از این جهنم را در دنیا شاهد هستیم. چرا دین که برای سعادت بشریت آمده است، اینچنین شر شده است؟ در جواب باید گفت تمام مشکل به اینجا برمیگردد که پیروان هر یک از این ادیان خود را مخاطب متون مقدسشان گرفته و فرمانهای جنگ و جهاد را برای خود لازم الاجرا میدانند. اما این فرض نادرست است و تمام این متون مقدس بدون استثناء، متون گفتاری و شفاهی بودهاند که خطاب آنها تنها به مشافهین(یعنی مردم آن زمان و آن مکان) بوده است و نه غائبان و آیندگان. ما در اینجا و اینجا نشان دادیم که این مطلب حتی برای قرآن که متاخرتر از کتب مقدس سه دین دیگر است و شبهات صدوری کمتری دارد، نیز صادق است.
🔹در سال ۱۳۷۹ دو جوان ایرانی که به تازگی خدمت سربازی خود را طی کرده بودند به نامهای «حسن علیزاده» و «امیرحسین احمدی» تصمیم میگیرند دور دنیا را با دوچرخه رکاب بزنند. آنها سفر حماسی خود را از همان سال آغاز کردند و طی ۴ سال، ۶۴ هزار کیلومتر را در ۵ قاره و ۴۱ کشور جهان رکاب زدند. آنها پس از بازگشت به ایران در آذر ۱۳۸۳، در چندین مصاحبه مطبوعاتی و رادیو-تلویزیونی شرکت کردند و حسن علیزاده در پاسخ به این سؤال که «بزرگترین دستاورد یا تجربهای که در مواجهه با این همه فرهنگ، نژاد و مذهب متفاوت در جهان کسب کردید چه بود؟»، این عبارت ماندگار را نقل کرد: «بزرگترین تجربه ما از سفر به دور دنیا این بود که فهمیدیم جغرافیا، مذهب، نژاد و زبان پدیدههای ظاهری هستند. در تمام دنیا و در میان همه انسانها، خوبی، خوب است و بدی، بد.»
🔹یکی از مهمترین وجوه مشترک ادیان این آموزه است که هر انسانی با هر دین و آیینی دارای گوهری الهی است. این گوهر الهی با تعابیر مختلفی چون روح الهی، فطرت الهی، صورت الهی، نفخه الهی، فرزند خدا بودن، جلوهی خدا بودن، و تعابیری از این دست در کتب مقدس آمده است. برای همین بیش از ۹۰٪ پیروان ادیان فطرتا در کمال رواداری با هم زندگی و داد و ستد دارند و عبادت خدا را میکنند. در این میان اقلیتی کمشمار برای تحمیق و بهرهکشی از دیگران، مبادرت به تعمیم ناروای خطابات کتب مقدس و تفسیر نابجای ادلهی لفظی میکنند تا با این دستاویز ادلهی لُبّی(یعنی عقل و عرف) را منکوب کنند و به اسم خدا بر خلائق حکم برانند و خونها بریزند و مالها ببَرند و نانها ببُرند و پردهها بدرند. آنها میخواهند باور کنیم که این جنایتها و ظلمهای منفور جان و فطرت و گوهر الهی ما، دستور خداوند است. آنها میخواهند به ما بقبولانند که تفسیر آنها از این الفاظ بر ندای درونی ما رجحان دارد.
🔹 اما رسالت تمام ادیان خلاف این بوده است و ادیان آمدهاند تا دفائن عقول را بارور کنند و اولویت را به عقل و وجدان و خرد جمعی بدهند و آنها را بپرورانند. برای همین تمام انبیا مرتدان زمانهی خود بودهاند و فقها و کاهنان حکم به هدر بودن جان و مالشان دادهاند. اینک فقها و کاهنان این زمان نیز از ما میخواهند ندای واضح الهی درون خود را نشنیده بگیریم و گردن به متولیان نفرتپراکن سپاریم. آنها از ما میخواهند تا اختصاص خطابات متون مقدس به مشافهین را نادیده بگیریم و با اتکا بر فرامین این متون شکم دگراندیشان را بدرانیم. بدیهی است این اختصاص، بدین معنی نیست که در این متون پیامهای جاودانی و جهانی وجود ندارد. بلکه جوهرهی این ادیان که ایمانیات و اخلاقیات و عبادات است جاودانی و جهانیاند. اما اینکه از دل آنها حکومت و جنگ و جهاد و دست و پا قطع کردن استخراج شود، این است که دین را شر میکند و عقل و عرف و وجدان بشری را میآزارد.
✳️ آری، اینکه خوبی و بدی در دنیا فهم مشترک بشری است تنها راه نجات بشریت از دوزخ جنگ و ویرانی و نابودی است و در قرآن هر جا الفاظ معروف و منکر آمده است، اشاره به همین خوبی و بدی جهانی دارد.
@Cmorghgrom30
.
