رانْتْرِه لیتِرِر
ناشرهای فرانسوی رسم قشنگی دارند که اسمش را رانْتْرِه لیتِرِر گذاشتهاند. ترجمهٔ تحتاللفظی رانتره لیترر میشود بازگشت ادبی، اما، منظور از آن، چیزی مثل فصل کتاب است. وقتی سپتامبر شروع میشود، که ماه آخر تابستان است، ناگهان هر ناشری کتابهای جدید بسیاری روانهٔ بازار میکند که معمولاً هم مهمترین کتابهای سالش هستند. بهطوری که بیشتر کتابهایی که برای جوایز انتخاب میشوند از میان این کتابها هستند. وقتی کتابهای رانتره در ویترینهای کتابفروشیها ظاهر شدند اولین فهرست جوایز هم منتشر میشوند. صفحههای ادبی و فرهنگی ماهنامهها و هفتهنامهها و روزنامهها پر میشوند از صحبت دربارهٔ کتابهای جدید رانتره، و عکسها و مصاحبهها با نویسندگان آنها. من با ماهنامهٔ مگزین لیترر و دو هفتهنامهٔ کنزن لیترر با رانتره آشنا شدم. در سالهای دههٔ هفتاد بود که چند سالی این دو مجله را آبونمان بودم. بعد هم که اینترنت آمد و کارها راحتتر شد. از وقتی که اینترنت آمده است با اینترنت در رانترهها شرکت میکنم. و هنوز هم رانتره چیزی مثل باز شدن مدرسهها در آن سالهای دور است برای من. هر رانترهای برایم احساسهای دوران کودکی و نوجوانی در هنگام باز شدن مدرسهها را ایجاد میکند.
امسال هم رمانهای رانتره آمدند. من هم یک دو هفتهای است هر وقت فرصتی پیدا میکنم شروع به خواندن بعضی از آنها میکنم. یکی از آنها را چند روز پیش خواندم تمام شد. چند تای دیگر را هم از هر کدام یک دو فصل خواندهام. عجول که باشی معمولاً این مکافات را داری! دلت میخواهد همهٔ کتابهای جدید را با هم بخوانی. خلاصه، زمانی بود که فرانسویها دیگر هیچ اهمیتی به داستانگویی در رمانهایشان نمیدادند. همهاش در حال سبکپردازی، تولید تکنیک، خلق صدای جدید و لحن خاص و این چیزها بودند. اما به نظر میرسد کمکم دارند دوباره داستان را به رمان برمیگردانند. عباس پژمان ۲۶ شهریور ۱۴۰۵
@apjmn
23
1September 17, 2026 837 10
