Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

ЎЗБЕГОЙИМ КАНАЛИ: post #83885 — TG.ME

ЎЗБЕГОЙИМ КАНАЛИ@supper_rasm · 12.3K subscribers Open in TelegramOpen

t.me/supper_rasm/83885

2

More from this channel

Келин қизим 4-қисм Бир куни қайнонаси кечга норин тайёрлашини айтиб, ундан ёрдам сўради. —Лолахон, сиз ҳовли-жойларни, идиш-товоқларни саранжомлаб турсангиз, овқатни ўзим эплайман, —деди. Лола йўқ демаганидек, хўп сўзини ҳам айтмади. Уйдан чиққиси келмай ётаверди. Қайнонаси эшигини тақиллатиб, уни ташқарига чиқишга имлади. Ўрнидан туриб, юзини бирор жойи оғриётган одамникидек буриштириб олганча эшикка яқинлашди. —Ҳа, ойижон?! Унинг овозида ҳам норозилик бор эди. Муяссарнинг нафаси ичига тушиб кетди. Эшик очилиб, остонада аллақандай абгор аҳволда турган келинини кўриб, шошиб қолди. —Бирор жойингиз оғрияпдими, болам? —Бошим, негадир, бошимни кўтара олмаяпман, —деди йиғламсираб. —Вой, худойим, ёта қолинг, болам, эртага дўхтирга олиб бораман, ҳозир ҳамма камқон. Анализлар топшириб, муолажа қилинса, яхши бўлиб кетасиз. Уни озиб-ёзиб ҳашарга чақириб келган қайнонаси индамай ортига қайтиб кетди. Лола секингина ётоғига чўзилар экан. —Бош оғриғи қандай бўлар экан ўзи? —деб қўйди. Унинг охирги пайтда топган севимли машғулотларидан бири—ҳар хил мева, ширинликларни томоша қилиш. Ҳар куни эмасу кунора нимадир егиси келади. Мана ҳозир ҳам тўқ кўк-қорамтир рангдаги голубикани иштаҳа билан еётган ҳомиладор аёлни кўриб, умрида еб кўрмагани шу мевадан егиси келди. Суратини олиб, Исмоилга юборди. Кейин тагидан хабар ёзди. "Шуни емасам бўлмайди!" У нафси истаётган барча нарсани бошқоронғилик баҳонасида татиб кўришни одат қилиб олган ва бундан сира уялмас, аксинча қорни тезроқ қаппайишини истар, ўзини дамба дам ойнага солиб, сира билинмаётган ҳомиладорлигидан хафа бўларди. Баъзида бува-бувиси, ёки қайнона-қайнотаси олдидан лапанглаб ўтар, бирор юмуш қилса ўзини худди зўрға, қийналиб бажараётгандек кўрсатар, унинг ивирсиб юришини кўрган катталар беихтиёр юзини бурар эди. *** Муяссар кўзойнак қўндириб олганча китоб ўқиётган қайнонасининг олдига келиб ўтирди. Умрихон бир қараб билдики, неча йилдан бери қизидек бўлиб кетган келини недандир безовта. —Ҳа, болам? —деди кўзойнагини ечиб, ғилофига жойлар экан. Кейин қўлидаги китобни узатди. Муяссар чаққон бориб китоб жавонининг тепасига жойлаб қайтди. —Лолахоннинг мазаси йўқ, қони кам бўлса керак, ойи. Ёрдам берармикан деб борсам, боши оғриётган экан. Кампир унга тикилиб туриб шивирлади. —Шу, келинимиз қувми дейманда, Муяссар? Жудаям дангаса экан. Ҳар куни бир жойи оғрийди. Кейин ерга қараб гапирди. —Ишқилиб, бир касал чақириб олмаса бўлди. Майли, кўнгли қолмасин, Исмоил ишидан рухсат олиб дўхтирга обориб келсин. Қани турдик, сизга ўзим ёрдам бераман. У ўрнидан турди —Ҳали нима, энди етмишга кирдим. Худога шукур, таним соғ, оёқ-қўлим бутун. Мен норинга хамир қорай, сиз гўштларни қозонга солинг. Ҳамма касал кам ҳаракатликдан бўлади. Она-боладек бўлиб кетган икки аёл келинчакни унутиб, суҳбатлашиб, яйраб таом тайёрлагунларича кун кеч бўлди. Норинлар лаганларга солиниб ўртага қўйилди. Пиёзлар тўғралиб, устига мурч сепилди, косаларга помидор қоқи солиб қайнатилган ранги қизғиш қайноқ шўрвалар сузилди. Барча оила аъзолари бир дастурхон атрофида жам бўлдилар. Лола ҳам иштаҳа билан норин ер, ҳар замонда шўрвасидан ҳўплаб қўяр, сира боши оғриётган одамга ўхшамас эди. Дастурхонга фотиҳа ўқилгач Исмоилнинг ортидан кириб кетаётган келинни Умрихоннинг қатъият билан айтган сўроғи тўхтатиб қолди. —Лолахон, сиз қаёққа, болам? Келин индамай тўхтаб қолди. —Дориларимни ичмоқчи эдим. —Қани шу ёққа олиб чиқинг дориларингизни. Ичиб олингда, тез дастурхонни йиғиштириб, идишларни ювиб олинг, —деди. Лола индамай хонасига кириб кетди. Анча вақтгача кутиб ўтирдилар. Муяссарнинг сабри тугади. Ўрнидан туриб, таомдан бўшаган лаган, косаларни йиғиштира бошлади. Умрихон уни қайтарди. —Шошманг, қанча керак бўлса, кутамиз чиқишини, —деди. —Ҳеч нарсага тегманг! Эркаклар, аллақачон ошхонани тарк этган, икки аёл саккиз ойдан буён тайинли иш қилмаган келинчакни кутиб ўтирар эдилар. Лола анча ҳаяллаб қолди. Шунда Умрихон ўтирган жойида бор овози билан чақира бошлади. —Лолахон! Лолахон! Лолааа! Ва ниҳоят кутилган одамнинг қораси кўринди. Феруза Салходжаева 🌸🌼🩵 https://t.me/joinchat/AAAAAFU_ki2DuwdoBGuycg 1.7K·Sep 3 Келин қизим 3—қисм Ўзбек тўйларининг завқи бошқача. Тўйдан аввалги тадорикни "Ширин ташвиш" деб номлайдиган сахийқалб эл, борини дастурхонга тўкади. Ўзбек тўйлари йил—ўн икки ой тўхтамайди, аммо кўпчилик август ва куз ойларини мўлжаллайди. Дастурхонлар ўзбекнинг ўзидек сахий қуёши шарофати билан бол томиб турган мева-чеваларга тўлади. Кунлар салқин, тунлар оромбахш бўлган бир кечада икки ёшга бахт тилаб, мамнуният билан еб-ичадилар, ўйин-кулги қиладилар. Кейин ёр-ёр садолари остида келин-куёвни кузатиб, ҳамма уй-уйига тарқалади. Бир-икки кун таассуротларини гапириб юрадилар, аммо юртга ош берган тўй эгалари ўғлининг тўйи энг яхши, энг файзли кеча бўлганини узоқ вақт эслаб юради. Тўй тасвирлари тайёр бўлганда эса уни қариндош-уруғлар даврасида қайта-қайта кўриб қалби сурурга тўлиб ўтирадилар. Кейин ҳаммаси тугайди. Оила, рўзғор ташвишлари билан оҳиста юриб кетаётган умр карвони ўз йўлида давом этади. Муяссар билан Азамат ҳам уч қиздан кейин кўрган ўғли Исмоилни орзу-ҳавас билан уйлантирдилар. Келинчакнинг омади бор экан; бува-бувилик пиру бадавлат хонадонга келин бўлди... Муяссар ҳар доимгидек эрта уйғонди. Турса, янги келин ҳовлига сув сепаётган экан. Эрталабки салқинда охорли либосларда резина ичакни судраб юрган нозиккина Лоланинг уқувсизлиги бир қарагандаёқ сезиларди. Муяссар ҳовлига тушди. Унинг қўлидан шлангани озорсизгина тортиб олди, кейин ўзи сув сепишини, унга эса супуришни буюрди. Жуда секин иш қиларди у. Охири унинг бу юмуши ҳам Муяссарнинг ўзига ўтди. Кейин ошхонага кирдилар. Нонушта тайёрлашни ўргата бошлади у. —Буважонингиз учун броколли ва гулкаромли омлет пиширамиз. Бувижонингиз ҳам шуни ейди, ўзимизга овсянкадан каша тайёрлаймиз. Лола индамай турар, ишни нимадан бошлашни билмасди. Шунда Муяссар келини бу таомларни тайёрлашни билмаслигини сезиб қолди. —Музлаткичдан тухум, сабзавотларни олинг, —деди. Кейин эса ўзи идиш товоқлар тартиб билан тахланган жавондан кичикроқ товоқ олиб, тухум чақди... Келини оддий бўтқа ҳам тайёрлаб кўрмаган эканми, уни ҳам ўзи пиширди... Кейин тушлик, сўнг кечки таом... Бора-бора Муяссар ҳаммасини ўзи бажараётганини сезиб қолди. Келини уқувсизмиди, ёки ўрганишни истамасмиди. Бунинг устига сира чиройи очилмас, муомала қилишни билмас, аммо шу ҳолида ҳам Исмоил уни қаттиқ севарди. Муяссар ўғлининг кўзидаги қувонч учун ҳам келинининг кўп айбига кўз юмар экан, бора-бора умуман эрта турмай қўйган, тайёр дастурхонга уялмай келиб ўтирадиган келинига нисбатан ҳеч нарса деёлмайдиган бўлиб қолди. Ўғли эса ёрига парвона эди. Ёлғизининг қувончини кўриб келинининг айби кўзига кўринмай қоларди. "Майли, давр шуларники, давронини сурсин," —дер эди у. *** Лоланинг келин бўлганига олти ой бўлди. Аввалига онаси-ю холаларининг қулоғига қуйгани—"Телефонингни ташлаб кет, рухсат берсалар, тутаверасан! " —деган дашном билан жим юрди. Ўн кун деганда телефонсиз, ижтимоий тармоқларсиз яшаш жуда ҳам қийин эканига амин бўлгач, турмуш ўртоғига ёрилди. —Исмоил ака, телефон тутсам, майлими? Йигит эътирозсиз рози бўлди. —Шуниям сўраб ўтирасанми? Албатта, ҳозир телефонсиз яшаб бўлар эканми?.. У уйига борди-ю ҳавсаласи пир бўлиб қайтди. Телефони аллақачон эгалиб бўлиб кетган, синглиси ишлатаётган экан. Қанча ялинмасин, бермади. Уйига қайтгач ҳам кайфияти кўтарилмади. Чиройи очилмай юрган кунларининг бирида Исмоил унга мўъжазгина қоғоз қути билан сим карта тутқазди. У қувончдан сакрай бошлади, Энди ҳаётига яна маъно кирган, вақт топиши билан инстаграмнинг сеҳри оламига шўнғиб кетарди. Ўзининг наздида дақиқаларгина ўтган бўлар, аслида эса соатлар шапалоқдек қурилмага бой бериларди. Аввалига уялиб, у-бу юмушларга қарашиб юрган бўлса, энди вужудига ўтириб қолган эринчоқлик билан, умуман иш қилгиси келмай қолганди. Бу орада ҳомиладор бўлди-ю, худо берди. Бува-ю, бувилар, ота-ю оналар, шу жумладан турмуш ўртоғи ҳам кўп зориқтирмай берилган бу неъматдан Аллоҳга чексиз ҳамду санолар айтдилар. Энди келинчак бирор жойи оғриётганини баҳона узуккун телефонига тикилиб ётар эди. Давоми бор Феруза Салходжаева 🌸🌼🩵 1.2K·Sep 3 Келин қизим 2—қисм Лола хонасига кирди-ю бошига ёпилган рўмолни юлқиб олиб диванга ташлади. Кейин эшик олдида турган холасига қаради. —Сан қиз одамни номусга ўлдирдинг, машинага бало борми? Ўзинг тўртта кўрпачасиз иккита қўлингни бурнингга тиқиб кириб боряпсан бировнинг уйига. Олиб келган нарсасига кўнавер, шукр қилиб. Бизга биров маҳр берибдими? Лола ёш бўлса ҳам гап қарз бўлиб қоладиганлар хилидан эмас. —Сизлар саводсиз, илмсиз бўлсангиз, биз ҳам шундай бўлишимиз керакми? Ҳозир ҳамма— шу. Эпласа, уйлансин! Дилшоданинг жаҳли чиқиб кетди. —Йигирма бир яшар йигит ўзида йўқ машинани сенга қаердан олиб беради? Ота-онаси йилига тўй қилади. Уй-жойини энди эпақага келтирди ўзи. Булар-ку эплади. Ўғли ўттизга кириб уйлантира олмаётганлар қанча? Мана тилла комплект олиб келибди-ку, маҳрсиз қолмадинг-ку... Унинг гапи чала қолди. Уйга Лоланинг аммаси кириб келганди. У бақ-бақалоқ, сочлари калта кесилган, эркакшода аёл. —Нима жанжал, нимага бақиряпсиз? Овози ҳам дўриллаб чиқарди Рихсининг. Дилшода "Ҳеч гап" дегандек ҳовлига чиқиб кетди. —Холанг нима деяпди? —деди аммаси қўлидаги бир кафт хандон пистани чақиб, пўчоқларини дераза токчасига қўяр экан —Маҳрга машина сўрагандим, шунга жаҳллари чиқяпди. Рихси хо-хо-лаб кулиб юборди, кейин кафтларини бир-бирига ишқаб писта юқини туширган бўлдида, лапанглаб ўрнидан турди, эринмай бориб, жиянининг елкасига қоқди. —Боплабсан! Ўзимниг жиянимсанда! Тўғри қибсан. Маладес, энди шу гапингда тур! —деб чиқиб кетди. Тўйга икки кун қолгани учун бир маҳаллада турадиган қариндош-уруғлар жам бўлган, Дилшода оғзини очмаган бўлса ҳам маҳр ҳақидаги гап ҳамманинг қулоғига етиб борган эди. Биров кулди, бировнинг энсаси қотди, фақат Шафоат холагина неварасини енгил койиди. —Боламисан деб, машинани нима қилар экан. Аввал хизматини қилсин, бир-иккита болалик бўлсин, кейин нима хоҳласа сўрайвермайдими? Қуруқ келмабди, имкони даражасида иззатини билиб тилла келтирибди, аҳмоқ қиз индамай олиб қолавер. Йигит томонга қийин бўлиб кетди. Ўқиб, уй-жой қуриб, уни таъмирлаб, ичини тўлдириб уйланаман дегунча ўттизга кириб қоляпди. Қуда томон эртароқ ҳаракат қилибди, майли, мавриди билан машина ҳам олиб берар... *** Исмоил Лолани илк кўрганидаёқ ёқтириб қолганди. Шу пайтгача қиз бола билан гаплашиб кўрмагани учунми, ёки ўзи чинданам чиройлимиди, ҳар ҳолда бир кўришда юраги жизиллаб кетди. Ҳозир ҳам имкони бўлганда унга жон деб машина совға қилган бўларди, аммо ҳали бир сўм пул топиб, рўзғорга қўшгани йўқ, бунинг устига шароити ўзига маълум. У остонадан кириши билан онасига дуч келди. Кулиб келарди онаизор. Онасининг қучишини билиб, эгилди.. Елкасига қоқиб юзидан ўпди онаси. —Ўзим ўргилай, ёринг муборак бўлсин. Илоҳим қўша қариб, бахтли ҳаёт кечиринглар. Исмоил астойдил дуо қилаётган онасининг юзидан ўпиб қўйди. Тутун иси келарди волидасидан. —Раҳмат, ойи. Ҳовли-жойлар тартибга келтирилган, уйлар ярақлаб турарди. —Эсим қурсин, тандирда нон бор эди, —деди ойиси. —Ўртоғингни опкир, чой ичинглар, —деди тандир қошига кетиб борар экан. Муяссара озғингина, ҳаракатлари чаққон, жонсарак аёл. Тиним билмайди. Унинг заҳмати ўлароқ гулзор орасида ҳам, полизда ҳам бирорта бегона ўт кўринмайди. Икки маҳал қозон осиб, эртадан кечгача томорқа, уй юмушлари билан чарчамайдиган аёл келин оламан деб учиб-қўниб юрар, оиласига келиб қўшилаётган янги инсонни қандай бўлишини хаёлан тасаввур қилар, ич-ичидан энг меҳрибон қайнона, балки она бўлишни дилига тугар, кун санаб тўй кунини кутарди. Ўғлининг кўркам юзига, келишган бўй-бастига қараб ич-ичидан қувонар, ҳар замон— ҳар замонда "Аллоҳ ёмон кўзлардан асрасин," дея дуо қилиб қўяр эди. Ҳозир ҳам одати бўйича тандирдан чиқаётган ҳар бир нонни меҳр билан "Бисмиллаҳ" деб узар, ўчоқ устидаги сават тобора тўлиб борар, атрофни ноннинг бетакрор, хушбўй иси тутиб кетган эди. Феруза Салходжаева 1.2K·Sep 3 Келин қизим 🔹1-қисм —Маҳрга нима атадингиз?Домла никоҳ шартларини бажаришда давом этар экан қимтинибгина ўтирган йигирма бир—йигирма икки ёшлар чамасидаги куёвга юзланди. Йигит тайёрланиб келган чоғи костюмининг чўнтагидан мўъжазгина қутича чиқарди. —Тилла узук ва зирак. Комплект —Тилланинг миқдори қанча экан. —Етти грамм, —деди йигит. —Бўлади, маҳрнинг энг кам миқдоридан юқори экан. Кейин келинга савол берди. —Сиз ўзингизга берилаётган маҳрдан розимисиз? Боядан бери устига ёпилган катта, қалин оқ рўмолда қимирламай ўтирган келинчак бир тебраниб қўйди. —Мен маҳрга машина сўрамоқчи эдим. Кобальт. Домла унинг розилигини кутиб, никоҳ ўқишга киришмоқчи эди, бу жавобдан кейин нима дейишини билмай қолди. Биқинида гувоҳлик учун ўтирган холаси дув қизариб кетди, янгаси паски лабини тишлаб ерга қаради. Домла қўлидаги тилла тақинчоқни қаерга қўйишини билмай довдираб турган ёш йигитга раҳми келди. Бу оилани яхши билади. Куёв бўлмишнинг отаси билан болаликдан ўртоқ. Оддий, меҳнаткаш оила. Ўртоғи шу пайтгача рўзғордан орттириб велосипед ололгани йўқ. Учта қиз узатди, ҳали яна иккита ўғли бор. Бу йигит улғайиб, оилага бир тийин қўшиш у ёқда турсин, ўзининг шартнома пулини тўлашга қурби етмайди. "Ўғлим ҳаром-ҳариш юрмасин, кўчада ёмон аёллар кўп, эрдан ажраб, ёш йигитларнинг бошини айлантириб юргани қанча? Уйлаб қўя қолай," деб ҳаракат қилди бечора. Аввал икки хона, иссиқ-сув, совуқ сув, хожатхонаси ичида бўлган қадди баланд иморат қурди. Кейин келин томонга оғирлик бўлмасин деб жиҳозлади. Ётоқ ўрни, жавонлар сотиб олди, аёли парда тиктирди. Гиламлар солиниб, тайёр бўлгач, совчиликка қатнадилар. Бир йил қиз қидирдилар. Борган жойидагилар йигитнинг машинаси бор-йўқлигини, қанча пул топишини, уйларидаги шароитни сўради. Бир одам насл-насаби билан, тинч-тотув оиласи билан қизиқмади. Кейин шу оилани тавсия қилдилар. Тўрт қизнинг тўнғичи экан. Ёши йигит билан тенг, хусусий олийгоҳда ўқир экан. Домла бир лаҳзада ўртоғининг жағ тишлари тўкилгандан ичига кириб кетган озғин чакагини, олдидаги қолган тўртта сариқ тишини кўрсатиб илжайиб турган ҳолатини, самимий, аммо чарчаб кетган нигоҳларини кўз олдига келтирди-ю келинга насиҳат қилмоқчи бўлди. Унга маҳрнинг ози яхши эканлигини тушунтириб ўтар экан, келинчакнинг яна қимирлаб-қимирлаб қўйганидан билдики, гапи кор қилмайди. Кейин муроса йўлига ўтди. —Маҳр берилиш муддатига кўра иккига бўлинади: муъажжал, яъни тезлатиб бериладиган маҳр ва муажжал, яъни кейинроқ бериладиган маҳр. Келишилган маҳрнинг бир қисмини тўй пайтида бериш, қолганини вақт ўтиб айтилган муддатида бериш мумкин. Айниқса ҳозир бу муддатни гувоҳлар иштирокида келишиб олиш мақсадга мувофиқ бўлади. Бошқа қарзлар каби маҳр ҳам эркакнинг зиммасида то вафотига қадар тураверади. Қизим, агар рози бўлсангиз, ҳозир шу тақинчоқни олиб туринг, агар Исмоилхўжа ҳам рози бўлсалар, кейинчалик имкон топилиши билан сиз айтган буюмни олиб берадилар. Куёв ғалати аҳволда қолди. Келин яна тилга кирди. —Розиман, қачон бўлса ҳам олиб берсалар бўлди. —Баракалла! —деди домла енгил тортиб. Куёв уятданми қизариб, бошини эгиб турар, бир сўз демасди. Осмон никоҳи ерга тушди! Келинчак тилла тақинчоқни олиб, хонани тарк этгач, куёв томон ҳам ўрнидан қўзғалди. Никоҳ келиннинг уйида ўқилган эди. Деразалардан, яна аллақайси пана жойлардан кузатиб турган айғоқчи кўзлар таъсирида бошини экканча тез-тез юриб кетаётган Исмоилхўжанинг елкасига бирдан улкан масъулият тушиб қолган эди. У ҳозирча имкони йўқ бўлган буюмга ваъда берган, шу пайтгача маҳр масаласини ўрганиб чиққан, аммо бирор жойда уловни маҳр қилиб белгилаш мумкинлиги ҳақида ўқимаган, Лоланинг машина сўраши етти ухлаб тушига кирмаган эди. "Аллоҳ қодир қилса, ҳеч гап эмас", —деди ўзига ўзи. Гувоҳ бўлиб келган ўртоғи индамай машина рулини бошқариб кетар, олдинги ўриндиқда ўтирган Абдулаҳад домла ҳам жим кетарди. —Амаки, —деди йигит секин. —Илтимос, —деди, кейин қолган гапини айтолмай қолди. Абдулаҳад тушунди. —Дадангга айтмайман, хавотир олма. Худо хоҳласа, дастингга берса, олиб берасан ўша матоҳни. Йигит моли ерда. Феруза Салходжаева 1.4K·Sep 3

Келин қизим... Биз севган Феруза Салходжаевадан янги ҳикоя (Йўқолиб кетаётган қадрятлармиз ҳақида) 20/қисмли. 🔹1➖ 4 қисм 🌸🌼🩵 1.4K·Sep 3

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/03/2026 · v0.2.0 · 18f3e01

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Where to next

МЕМАЧ4.4M subscribers

TRNDX.3M subscribers

The Meme Times2.7M subscribers

صور ملصقات متحركات - ᓭི༏ᓯྀ2.2M subscribers

ᓭི༏ᓯྀ عبارات اقتباسات ستوريات2.1M subscribers

iPapkorn1.9M subscribers

اقتباسات ستوريات مَشـَاعر •1.7M subscribers

اقتباسات حب ، عبارات حزينه ، ستوريات 🖤 .1.7M subscribers