🍃
واژۀ زن در فرهنگ و ادب ایرانی
زن در میان برخی از فرهنگهای اروپایی که ریشهٔ کهنتری دارند چونان صربی، ایتالیایی، یونانی و روسی، برعکس دیگر زبانهای اروپایی نامی مستقل و متکی به خود دارد؛ و اگرچه زبانشناسان غربی آن را از ریشهٔ "ژنوس" یونانی میدانند، اما باید دانست که سادهتر از ریشهٔ یونانی، نامواژهٔ "ژن" در زبان مادی است که از ریشهٔ "کئینی" اوستایی و "کن" پهلوی برآمده و معنای "خانه" و "صاحبخانه" دارد.
بنابراین در فرهنگ ایرانی "زن" همان نام را دارد که در دوران کهن مادرسالاری داشته و مالکیت و صاحبخانگی بدو بازمیگردد. ("مرد" از ریشهٔ "مَرِتَ" به معنای میرا)
پاژنام (لقب) زن به معنی دارندهٔ خانه، اگرچه هنوز در ایران برای زنان به کار میرود؛ اما در درازنای چندهزار سال، زن در فرهنگ ایرانی نامهای دیگر نیز به خود گرفته، که شایستهٔ نگرش است.
زن در اوستا، افزون بر "جنیکا" (از همان ریشهٔ ژن و جَن و کن)، با پاژنام "نائیریکا" نیز خوانده شده است. "نئیری" در اوستا، دلیر و جنگاور و پهلوان است و به مردان پهلوان گفته میشده و همین واژه به گونهٔ مادینه برای زنان دلیر و نامآور نیز به کار میرفته، نائیریکا...
#زن #فرهنگ #دختر #بانو
@oldhistor
@iranboom
http://s8.picofile.com/file/8301117684/photo_2017_07_20_17_56_27.jpg
دنباله نوشتار👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1402/02/26/post-264/
May 16, 2023 434 18
