ادامۀ یادداشت «اسلام یک طرفه؟!»
(در نقد اسلامی که گویی جرائم و سختگیریهای آن فقط برای معترضان است)
اگر مبنا اسلام است، که ناظران همانگونه که به قصد شناسایی اغتشاشگران فیلمها را بازبینی میکنند، باید به قصد شناسایی و جریمۀ انواع نیروهای ضد شورش خاطی حتّی فیلمهای دوربینهای اختصاصی خودشان را نیز که هیچکس ندیده و نمیبیند بازبینی کنند، امّا حداقل انتظار برای حفظ و تقویت اعتماد عمومی هم این است که لااقل در مورد فیلمهایی که در فضای مجازی و رسانهها منتشر میشود این کار را انجام دهند.
آیا این خطا تأثیرش روی سلب اعتماد بخش خاکستری جامعه بیشتر است یا سیاهنمایی رسانههای بیگانه؟!
اگر مردم ببینند که نظام ج. ا. با کارگزاران و مأموران خاطی خود نیز درست مانند اغتشاشگران، بدون مسامحه و متناسب با خطایشان برخورد میکند، آیا تحت تأثیر سیاهنمایی رسانههای بیگانه، نسبت به نظام بیاعتماد میشوند؟
جالب آنکه بیشتر دوستان کاملاً «خودی» اهل فکر و مطالعه (بعضاً دارای مسئولیت رسمی) که در این رابطه با آنها صحبت کردهام، کوتاهی و خطای مورد نظر را تأیید کردهاند، امّا این که خود را موظف نمیدانند برای اصلاح آن مسئولان ذیربط را امر به معروف و نهی از منکر کنند، قابل تأمل است (نمیدانم، شاید هم برخی از آنها بدون اینکه بگویند پیگیریهای پشت پردهای داشتهاند که به هر حال، واضح است که تاکنون بینتیجه بودهاند).
بر اساس مطالب بالا، به نظرم، آشکار است که:
1. نظام جمهوری اسلامی در این عرصه خطا کرده است.
2. در بار اوّل، میتوان متولیان نظام (به ویژه دستگاه قضایی) را از خطاهای شخصی برخی مأموران ضدّشورش و امثال آن مبرّا کرد امّا از آنجا که آنها نیز در پیگیری یا حتّی برخورد قاطع و علنی با خاطیان کوتاهی کردهاند، در تکرار، تشدید و گستردهتر شدن این نوع خطاها در مواقع مشابه بعدی سهم دارند (مسئولند).
3. وظیفۀ تمام مراکز دینی (حوزههای علمیه، نهادهای رهبری، تبلیغات اسلامی و ...) و نیز اسلامشناسان است که با هدف اصلاح، مسئولان مربوط، نظام و حتّی حاکمان را نسبت به این مهم (و هر انحراف دیگر از اصول حکمرانی اسلامی) از هر طریقی که مؤثرتر میدانند، امر به معروف و نهی از منکر کنند و در غیر اینصورت، آنها نیز به خاطر عدول از این وظیفه شرعی، در آن دنیا مورد سئوال و مؤاخذه قرار خواهند گرفت. در این مورد، بهویژه وظیفۀ اشخاص دلسوز و فهمیدۀ «خودی» و بهخصوص کسانی که برای تبیین اسلام و سوقدادن جامعه به سوی اسلام مسئولیت رسمی دارند بسیار بیشتر است، زیرا سایرین ممکن است احساس خطر کنند.
اصول اسلام در برخورد با مخالفان و معترضان
جهت اطّلاع از اصول، چارچوبها و محدویتهای اسلام برای نظام اسلامی و مأمورانش در برخورد با مخالفان، معترضان و شورشگران پیشنهاد میکنم به موارد زیر رجوع کنید:
1. مجموعه سخنرانیهای استاد محمد سروش محلاتی با عنوان «سیره علوی در برابر معارضان و معترضان» (در هفت قسمت که صوت و متن آنها در کانال تلگرام ایشان قابل جستجو و استفاده است).
2. کتاب «در برابر معارضان و معترضان» اثر استاد محمد سروش محلاتی (تنظیم مطالب سخنرانیها در قالب کتاب)
پانویسها
[1] تنها محدودیتی که سراغ دارم نظام ج. ا. از جانب اسلام برای خودش پذیرفته باشد، ممنوعیت تولید بمب هستهای است. در حیطه نوع مواجهه و برخورد با منتقدان، مخالفان، معترضان، شورشکنندگان و اغتشاشگران چیزی سراغ ندارم؛ اگر اطلاع دارید، لطفاً مطرح بفرمایید.
کانال وحید احسانی
https://telegram.me/notesofvahidehsani
