دوست عزیزی در مورد مطلب منتشر شده در کرمانوکیل یادداشت کوتاهی نوشتن که عینا این مطلب رو اینجا به اشتراک میگذارم...:
"اگه تلاش کنیم طرف مقابل رو مطابق تصویر ذهنیمون، که اغلب هم میتونه متغیر باشه، تغییر بدیم، خودمون قدمبهقدم از خودِ واقعیش فاصله میگیریم و با تصویری که توی ذهن خودمون ساختیم وارد رابطه میشیم! و به دنبالش، دلتنگیای که روزبهروز عمیقتر میشه و در نهایت، یه جداییِ نامحسوس شکل میگیره...
البته در مورد تغییرِ مجاز، پذیرش به این معنی نیست که چشممون رو روی رنج، بیاحترامی یا نادیده گرفته شدن نیازهامون ببندیم؛ بلکه یعنی وقتی تفاوتها رو میبینیم، دربارهشون گفتوگو کنیم و اگه قراره تغییری اتفاق بیفته، از مسیر انتخاب و رشد مشترک باشه، نه اجبار و تحکم...
آره، عشق اینطوری زیبا میمونه که کنار هم بمونیم و اونقدر امن و آزاد باشیم که هر دو بتونیم خودِ واقعیمون باشیم و در کنار هم رشد کنیم..."
@kermanvakil
4
3August 25, 2026 122 1