🔴"فرناندو پسوا" توی کتاب "دلواپسی" اونقدر به مطلب قابل توجهی به زیبایی پرداخته بود که خیلی دوست داشتم در موردش بنویسم. نوشته که:
"همه ی ما دو زندگی داريم؛ زندگی واقعی مان همان است که در کودکی رويايش را بافتهايم، رويايی که در جوانی و ميانسالی، توی ابرها، همچنان به پرداختنش ادامه می دهيم.
زندگی جعلی مان هم، همين است که در روابطمان با ديگران از سر گرفتهايم...رفتاری کاربردی که به نفعمان است."
واقعا هم همینه... حساب کنید تفاوت اونچیزی که در دل و ذهنمون میگذره با اونچیزی که فرصت و امکان انجامش رو در چارچوبهای تعیینی زندگی جمعیِ تابع کلی قانون و دستورالعمل و با محدودیتهای ناشی از شغل و زندگی موارد مشابه داریم.(الان هم که تابع زندگی در شرایط جنگی) فقط کافیه در زندگی اولمون سری به رویاهایی که میسازیم بزنیم و بعد وارد زندگی دوم بشیم که تفاوت زمین تا آسمون رو با زندگی اول داره و به قول پسوآ زندگی جعلی ماست. همینه دیگه... فقط خوبیش اینه که ما تونستیم بخشی از زندگیمون رو با رویاهامون بسازیم و همچنان هم به پرداختنش ادامه بدیم و مثل درخت، صرفا محصور در زمین نباشیم... هر اتفاق خوبی که بیفته از همون بالای ابرها برامون میفته. جایی که چیزی رو ساختیم که از جنس آرزو و رویا بوده...
فرناندو پسوا که سال ۱۸۸۸ به دنیا اومده و در سال ۱۹۳۵ به ابر تبدیل شده، شاعر، نویسنده، مترجم و منتقد پرتغالی بوده که او رو تأثیرگذارترین نویسندهی پرتغالی و از بنیان گذاران پستمدرنیسم میدونن...
"من در قلبام
مثل جعبهای که از پُری درش بسته نمیشود
تمام جاهایی که بودهام
تمام بندرهایی که به آنها رسیدهام
تمام منظرههایی که از پنجرهها و دریچهها
یا در پستوها در رویا دیدهام را جا دادهام
همه چیز، به اندازهی همه چیز
و این بسیار کمتر است از آرزوهایم..."
#وحید_قرایی
@kermanvakil
6
3
1September 1, 2026 51
