همدلی،،،🍃💞

[media, no text]

هر جا که هستی، برقص؛ زندگی کوتاه‌تر از آن است که شادی‌ات را به فردا موکول کنی. 💃🏻🍃💞

[media, no text]

چه کرده‌ای تو با دلم که هیچ چیز تا به ابد یکدم باورِ مرا به تو عوض نمیکند؟ غمی نمیمانَد اگر به شانه‌ات تکیه کنم خوشا بحالِ من اگر برای تو گریه کنم پناهِ تنهاییِ من شانه‌ی امنِ اشکِ من خسته‌ام از دربدری اسمِ مرا صدا بزن...🍃💞

چنان در آغوشم بگیر که گویی فردا دیگر زنده نخواهم بود؛ و فردا نیز در آغوشم بگیر، گویی از مرگ بازگشته ام. نزار قبانی ولی یه روزی یه جایی یه جوری بغلت میکنم که نفوذ کنی لا به لای رگای قلبم و تا آخرش همونجا خونه کنی و زندگی کنی،،،🍃💞

🍃💞

مرد را از زن هراس باید آن گاه که زن عاشق است. چه آن گاه است که زن همه چیز را فدا می کند و هیچ چیز دیگر را در نظرش ارجی نیست.🍃💞 📖 #چنین_گفت_زرتشت ✍🏻 #فریدریش_نیچه

براتون یه عشق یهویی میخوام به قول وحشی بافقی : من بودم و دل بود و کناری و فراغی این عشق کجا بود که ناگه به میان جست،،،🍃💞

قطعه‌ی "El Amor" یکی از ترانه‌های کلاسیک و عاشقانه‌ی خولیو ایگلسیاس است که به زیبایی به پیچیدگی‌های عشق می‌پردازد. آهنگی که با ملودی نرم و اجرای پراحساس ایگلسیاس به یکی از نمادهای موسیقی لاتین تبدیل شده است.متن ترانه عشق را فراتر از کلمات توصیف می‌کند؛ چیزی که بدون کلام احساس می‌شود، مرزها را درمی‌ن…

🎧 🎙 #گرشارضایی 🎶 کبوترامید🍃💞

ای روز چه خوش روزی شمع طرب افروزی او را برسان روزی جان را و پذیرایی  صبحا نفسی داری سرمایه بیداری بر خفته دلان بردم انفاس مسیحایی #مولانا  ای روشنیِ زندگی‌ام صبح قشنگ است وقتی که بخوانم زِ نگاهت غزلی خوب صبح نو مبارک،،،🍃💞

مگر در این شب دیر‌انتظار عاشق‌کش به وعده‌های وصال تو زنده دارندم چه جای خواب که هر شب محصلان فراق خیال روی تو بر دیده می‌گمارندم🍃💞 #هوشنگ‌ابتهاج

نامت گل‌‌واژه‌ای به سپیدای ماهتاب و سپیده است با عطر باغ اطلسی و دشت‌های گرم شب‌بوهای دشتستان. نامت گلِ هزار بهارِ نیامده است نامت تمام شب‌هایم و گستره‌ی خمیده‌ی رویاهایم را پُر می‌کند و در دهانم مانند ماه در حوض مَد می‌شود. نامت در چشمانم چون لاله، سرخ چون نسترن، سپید و مثل سرو، سبز می‌ایستد. نا…

عشق، همیشه آباد کردن نیست؛ گاهی کسی از راه می‌رسد، تمام نظمِ جهانَت را برهم می‌زند و تو تازه میان همان ویرانی می‌فهمی که پیش از او، هرگز زندگی نکرده بودی...🍃💞

تو اون یه تیکه شعر که هیچوقت یاد آدم  نمیره و روی لبام زمزمه میشه تو اون یه اسم که هر جا میرم دوس دارم  بنویسمش رو دیوار تو اون دستخطی که صفحه اول کتابام یادگاری میمونه تو اون عکس تاشده و کهنه که به زور ته جیب کیف بزرگه نگهش داشتم و برای نگهداشتنش زورم به پوسیدگی و زمان نمیرسه تو اون یادی که هیچ…