به سلیقه ی من (آرمان جناب)

سیاه پوشا - شب نیلوفری #ابی @besaligheyeman 💙

از سفر بازآمدی، اما نکردی یادِ من! تا بماند همچنان غمگین دلِ ناشادِ من گرچه دانم گردشِ چشمت خرابم می‌کند رونقش بادا فزون، می‌خانه‌ی آبادِ من نامِ مجنون زنده خواهد شد ز من بارِ دگر بس که در علمِ جنون گُل کرده استعدادِ من زندگانی، وانکرده چشمِ خود را بستن است خنده آید برق را بر عمرِ بی‌بنیادِ من! …

درمان نکند سود، که دانم تبِ عشق است این آتشِ سوزنده که در جان و تن افتاد لب، رنجه توان کرد به پرسیدنِ حالش گر عاشقِ بیچاره‌ی تو از سخن افتاد بر رازِ کسی، چشمِ بدان پرده نپوشد آن بوسه که چیدم ز لبت، در دهن افتاد! #محمد_قهرمان

دوشِ تو سنگین ز بارِ غم مباد! غم اگر داری، بنه بر دوشِ من گر چو کودک سر به دامانت نَهم کم شود شاید خروش و جوشِ من برنگشتم تشنه از دیدارِ تو جامِ سرشارِ نگاهت، نوشِ من! از تو، ای تعبیرِ خوابِ انتظار! کی شود پُر خلوتِ آغوشِ من؟ #محمد_قهرمان

کی بر این کلبه‌ی ماتم‌زده سر خواهی زد ای پرستو که پیام‌آور فروردینی... #شهریار

به آن بیگانه امشب یک دو حرفِ آشنا گفتم غرض را بی‌غرض کردم، سخن بی‌مدعا گفتم نگاهش را نظر بر همزبانی آشنا دیدم گهی منع جفا کردم گهی حرف وفا گفتم رخش نازک، دلش نازک، حیا از هر دو نازک‌تر سخن پیچیده در صد پرده از رنگِ حیا گفتم ز نامِ بوسه بیمِ رنجه گشتن بود آن پا را ولی پیغامِ اشک آهسته با رنگِ حنا …

@besaligheyeman

اگر که جرجر باران بود، پر از غبار چرا بودم؟ کنار دوروبری‌هایم غریب‌وار چرا بودم؟ اگر زمان سرودن بود، چرا به مرثیه رو کردم؟ اگر که فصل شکفتن بود، گل مزار چرا بودم؟ #وحید_عیدگاه_طرقبه‌ای

به ترکِ آرزوها کوش اگر آسودگی خواهی... #بیدل_دهلوی @besaligheyeman @dordanegram

تا چرخِ پیر، بختِ جوانم نمی‌دهد دلدار، رویِ باز نشانم نمی‌دهد گفتم که پیشِ دوست ببندم ز شکوِه لب دیدم که سیلِ اشک، امانم نمی‌دهد دارم امیدِ آن‌که به دردِ دلم رسد یاری که گوش هم به فغانم نمی‌دهد #محمد_قهرمان

تمامِ روزِ من از این امیدْ لبریز است که شب درآید و آیی دمی به خواب مرا خجل ز روی تو از بی‌قراری‌ام، چه کنم؟! مگیر بر من و دیوانه کن حساب مرا... #محمد_قهرمان

به دُرد و صاف، تو را حُکْم نیست، خوش دَرکش! که هرچه ساقیِ ما کرد، عِیْنِ اَلطاف است... #حافظ

@besaligheyeman

در بزمِ دور، یک‌دو قدح درکش و برو یعنی طمع مدار وصالِ دوام را... #حافظ بزم عیش و وصال مدام هم گفته‌اند...

به تن، ز باده‌ی عشقِ تو رنگ و بو کافی‌ست همین قدر که نَمی هست در سبو، کافی‌ست چه باک ساقی! اگر دور مِی به ما نرسد ز جرعه‌ی تو، لبم مستِ آرزو کافی‌ست به رنگِ شمع، به سر نیست فکرِ سامانم... که آه در جگر و گریه در گلو کافی‌ست! در این نیَم که رسد تن به وصل یا نرسد همین که عمر شود صرفِ جستجو کافی‌ست …