گاهی آدم سالها با آرزویی زندگی میکند؛ نه آنقدر نزدیک که به آن برسد و نه آنقدر دور که فراموشش کند.
امشب، پس از مدت ها خاموشی، پرندهای از قفسِ دل رها شد و به سوی همان پنجرهٔ قدیمی پر کشید؛ پنجره گشوده نشد.
شاید بعضی سکوتها پایانِ قصه باشند، اما پایانِ احساس نه.
بعضی آرزوها تاریخ انقضا ندارند؛ فقط آدم یاد میگیرد با نرسیدن به آنها زندگی کند.
#نرسیدن
