یه دختربچهی ۸ ساله رو با شرح حال فالینگ گذاشته بودن تو اتاق CPR. تو بررسی اولیه صرفا به نظر میرسید یک ترومای ایزوله سر و صورت باشه. بچه لتارژیک و خوابآلود بود. بینی خورد شده بود و بخاطر اپیستاکسی با منشا قدامی و خلفی استفراغهای مکرر خونی داشت. علائم اولیه پایدار بودن، فرنولوم لب بالا پاره شده بود و دندانها آسیب دیده بودن. معمولا اینجور وقتا یه آلارم تو ذهنم روشن میشه که نکنه Child abuse باشه. فعلا پارگی فرنولوم رو گذاشتم به حساب ترومای شدیدی که به صورت وارد شده تا اینکه حین تعویض لباسهاش با یه چیز ترسناکتر مواجه شدیم: لابیاها و ناحیه جنیتال شواهد خونریزی داشتن!
اینجا دیگه واقعا حالم بد شد. تاحالا بیمارای بدحال زیاد دیدم، ولی این چیزی بود که منو از پا انداخت.
اپروچم رو یکم تغییر دادم، براش توکسیکولوژی، سونوگرافی شکم و لگن، Beta hCG، گرافی لگن، مشاوره زنان و پزشکی قانونی خواستم. شرححال خانواده و رفتارشون هم خیلی ضد و نقیض بود و ترجیحم این بود که تو این شرایط حتما Work up بشه.
نتایج تصویربرداری برگشت، یه خونریزی داخل پارانشیم مغز تو ناحیه Occipital و شکستگی راموس تحتانی پوبیس دیده شد.
با مشورت مقیممون بیمار رو فرستادیم ICU و چیزی به خانواده نگفتیم نکنه نکنه بچه رو از بیمارستان خارج کنن. قرار شد پلیس برای صورت جلسه بیاد ICU. متاسفانه گفتن که خانواده باید درخواست بدن که بچه از نظر پزشکی قانونی چک بشه که بعید میدونم همچین اتفاقی بیفته.
خبر ندارم که ادامهاش چی شد ولی هرشب آرزو میکنم تمام حدسیات اشتباه باشن.
@deepmedicine
