Öğle güneşi gökyüzünde parlayıp yakıcı ışınlarını Kerbela çölüne yansıtmaktaydı. Ebu Semame-i Saidi güneşe baktıktan sonra İmam Hüseyin’e hitaben arzetti ki: “Ey Eba Abdullah! Canım size feda olsun. Bu ordunun sana ve seninle savaşmaya yaklaşmış bulunduklarını görüyorum. Allah’a andolsun ben kanıma boyanıp sizin emrinizde ölmedikçe siz ölmeyeceksiniz. Şimdi son bir kez öğlen namazını sizinle birlikte kılmak istiyorum.”
İmam gökyüzüne bakarak buyurdu ki: “Bize namazı hatırlattın; Allah seni zikir ehli olan namaz kılanlardan kılsın. Evet, şimdi öğle namazının ilk vaktidir. Düşmandan namaz kılmamız için savaşı durdurmalarını isteyin.”
Kufe ordusuna geçici olarak ateşkes teklif edildiğinde, batıl ordusunun ileri gelenlerinden biri olan Husayn b. Numeyr şöyle dedi: “Sizin namazınız kabul değil.”
Habib b. Mezahir-i Esedi ona cevaben şöyle dedi: “Ey Numeyr! Ey cahil Resulullah’ın evlatlarının namazlarının kabul olmayıp da senin namazının mı kabul olacağını sanıyorsun?!”
Husayn b. Numeyr Habib’e hücum etti. Habib ileri çıkıp kılıçla onun başını yaralayarak attan yere düşürdü. Ancak arkadaşları onun yardımına koşup kurtardılar. Habib tekrar saldırarak onlardan 62 kişiyi cehenneme gönderdi. Bu arada Budeyl b. Sarim ona saldırarak yaraladı. Habib atından yere düştü. Kalkmak istediğinde Husayn b. Numeyr hücum ederek mübarek başını gövdesinden ayırdı.
Yaşlı Habib’in şehid düşmesi Hz. Hüseyin’i çok üzdü. İmam, Habib’in başucuna gelerek buyurdu ki: "Ben bu şehadetin hesabını Allah’a bırakıyorum." dedi ve sonra “inna lillah ve inna ileyhi raciun” ayetini okudu.
Hür b. Yezid-i Riyahi Zuheyr b. Kayn’le omuz omuza vererek Ömer b. Sa’dın ordusuna hücum ettiler. Düşman onların birini çevrelediğinde diğeri muhasara halkasını parçalıyor arkadaşını düşmanın elinden kurtarıyordu.
Bu arada Hür recez okuyarak şöyle diyordu:
Doğrusu ben Hür’üm
Sizleri kılıçtan geçiririm.
Ve bu toprakta inen en üstün kimseye yardım ederim.
Sizleri öyle öldürürüm ve bu yolda asla şüphe etmem.
Hür'rün atını hedef aldılar ve at aldığı darbeyle öldü. Hür piyade olarak savaşa devam etti. Düşman askerlerinden kırktan fazlasını öldürdükten sonra düşmanın piyade birliklerinden bir grubun saldırması sonucu ayakta duramayarak yere düştü. Bu sırada İmam'ın (a.s) dostlarından bir kaçı onlara saldırarak, can vermek üzere olan Hür'rün bedenini katligahın ortasından çadırlara doğru getirip şehidlerin bulunduğu çadırın önüne bıraktılar.
İmam can vermekte olan Hür’rün yanına gelerek başını dizleri üstüne aldı ve yüzündeki kanlı toprakları temizleyerek şöyle buyurdular: “Ey Hür! Anne'nin adını hür koyduğu gibi gerçekten sen hem bu dünyada ve hem de ahirette hürsün.”
Daha sonra Ali b. Hüseyin onun hakkında şu şiirleri okudu:
Hürr-ü Riyahi ne de iyidir!
Mızraklarla çarpıştığında ne de sabırlıdır!
Hür ne iyidir Hüseyin çağrıda bulunduğunda
O zaman canıyla ne de fedakârlık edendir.
Ya Rabbim! Onu cennete misafir kıl.
Ve onu güzel hurilerle evlendir.1
İmam namaza durarak ashabıyla öğle namazını kılmaya başladı. Zuheyr b. Kayn ve Said b. Abdullah-i Hanefi okların İmam'a (a.s) isabet etmemesi için İmam’ın önünde durarak göğüslerini siper ettiler ve İmam (a.s) namazı bitirince Said aldığı ağır yaralar yüzünden yere yıkıldı ve şöyle dedi: “Allah’ım! Âd ve Semud kavmini lanetlediğin gibi ahdini bozan bu insanları lanetle ve onlara azabını gönder. Allah’ım benim selamımı Peygamber’ine ulaştır.” Daha sonra İmam’a (a.s) bakarak dedi ki: “Ey Resulullah’ın (s.a.a) torunu sana karşı vazifemi yaptım mı?”
İmam: “Evet, ey Said; sen cennete gidiyorsun ve bir saat sonra biz de senin yanında olacağız. Benim selamımı ceddim Resulullah’a ulaştır.”
Daha sonra İmam (a.s) yaranlarına hitaben şöyle buyurdu: "Ey benim dostlarım! Cennet sizin karşınızdadır ve onun kapıları sizin yüzünüze açık, nehirleri akmakta olup meyveleri yetişmiştir. Resulullah ve Allah yolunun şehidleri sizi beklemekte ve sizin geleceğinizi birbirlerine müjdelemekteler. Öyleyse Allah ve Resulünün dinini himaye edin. Resulullah’ın Ehl-i Beyt’ini müdafaa edin. Allah sizleri affetsin."
June 25, 2026 177 1
