«آخرین درخت بلوط.»

امیدوارم هیچ وقت آدمی که از خودش، عواطفش و احساسش به شما هراس و خجالت داره مقابل‌تون قرار نگیره. امیدوارم جسورترین شخص ممکن روزی شما رو به دلبستگی دعوت کنه. و بی ابا و خجالت از دوست داشتنش به شما بگه. بدون بیم از هر آنچه و هر رویدادی که مقابلشه واسه‌ی شما به پیکار زندگی بره. امیدوارم آدمیو پیدا کنید…

«شاید تو پنجره‌ها را پشت سرت نبسته بودی که آنگونه مرگ به داخل خانه خزید.»

«تنها چیزی که به خوبی و بهتر از هر چیزی در این اندک زیستن یاد گرفتم، دلتنگی برای تو بود.»

-راحت برو یه قطره هم، گریه نداره چشم من اشکاشو پشت پای تو، میخواد بریزه دل بکن. @balootakam

اینجا پرایوتمه جینگولی‌ها. صمیمی‌تر و فعال‌تر

چالش.🪴✨ این پیام رو فوروارد کنید تا یک شعر از یک شاعر رندوم تقدیمتون کنم. خوشحال میشم سبزک های جدید هم به جمعمون اضافه بشن.🌱

او تنها کسی بود که پیشش قلبم آنقدر کوچک میشد و چشم‌هایم بی اختیار درگیر دریا می‌شدند. او تنها کسی بود که می‌خواستم محکم مرا در آغوش بگیرد، دست پشت گردنم ببرد و با نوک انگشت‌هایی که میان موهایم چفت شده است، سرم را به سینه‌اش بفشارد. او تنها کسی بود که دلم برایش تنگ میشد.

قسم به تمام ثانیه‌ها، به تمام شب‌ها و صبح‌ها و گرگ و میش‌هایی که در آغوش گرفتمت. قسم به آسمان‌هایی که باریدند تا من بخواهم بوی موهای باران خورده‌ی تو را در خاطرم حفظ کنم و قسم به تمام واژه‌های جمله‌ی« دوستت دارم.» انگار که هبوط کرده‌ام برای دیدن تو. برای اینکه روزگاری تو آرام از انتهای جاده‌ها به می…

بگو چگونه رفته‌ای که دیگر آجر‌های آن خانه باغ قدیمی کف دست‌های کوچک و سفیدت را به خاطر ندارند؛ بگو چگونه رفته‌ای که پیچک‌ها دیگر مدت‌هاست به پیراهن بلند و گلدارت بوسه نداده‌اند؟!

[media, no text]

«یاد‌های تو دریاست و من نهنگ گمشده‌ای که در پی قویی، در جویی غرق شد.» شمس لنگردوی

بالاخره و بعد از دو سال این مجموعه‌ای که برای بار اول کاملا اتفاقی نوشته شد و بداهه بود تموم شد. و خوشحالم برای دیوونه که در آخر گلایل رو دید.

«روز نهم/آخر» این کفش‌های تو بود؛ کسی مانند تو یک لنگه‌ را روی یک طبقه از جاکفشی و لنگه‌ی دیگر را روی طبقه‌ی دیگر نمی‌گذارد تا هیچ کدام ناراحت نشوند. کسی مانند تو انقدر پر مهر نیست تا به چوب‌های مرده‌ و تراش خورده هم فکر کند. و رد حضور تو در همه جا احساس میشد. کلید را به در انداختم. ایران، وصال، مو…

-بی خبر یه روز اومد سر زد و رفت خواب بودم وقتی اومد در زد و رفت اومد و دید که دلم خوابه هنوز ننشسته روی بوم پر زد و رفت. @balootakam

«روز هشتم» وقتی صبح، من و موسیو بدون آنکه صبحانه بخوریم و صورت‌مان را بشوریم روی تراس و خیره به خانه‌ی پیرزن رو به رو مشغول سیگار کشیدن شدیم جفت‌مان در سکوت می‌دانستیم که منبع افکارمان تنها تو هستی. جفت‌مان می‌دانستیم که در کنار تو به پایان دادن زندگی‌مان هم فکر می‌کنیم و باز هم جفت‌مان به خوبی آگا…

[media, no text]