متن شماره ۴۳
مقاومت همیشه حرکتی به سوی آزادی نیست. گاهی خود شکل مقاومت میتواند همچنان درون فانتزی متجاوز گرفتار بماند. این مسئله بهویژه در فهم شکلهای سادیستیک خشونت اهمیت دارد. یعنی، متجاوز به دنبال ساختن صحنهای است که در آن ترس، امتناع، تحقیر و توهین و درماندگی قربانی، قدرت او را تأیید کند.
به نوعی مقاومت قربانی میتواند در فانتزی متجاوز جذب شود. تقلا و مقاومت قربانی ممکن است از سوی متجاوز به بهعنوان مرز یا محدودیت فهمیده میشود اما او این صحنه را پدید میآورد که با زور و قدرتش این مرز را تهی از معنا میکند. این خود سادیسم است. هرچه قربانی بیشتر مقاومت کند، متجاوز ممکن است خود را قدرتمندتر، مسلطتر و مرکزیتر تجربه کند. در این ساختار، «نه» گفتن قربانی بهعنوان نشانهای از سوژگی شناخته نمیشود.
حتی مقاومت قربانی نیز لزوماً از درون قربانی شروع نمیشود. مقاومت قربانی میتواند به علت واکنش دفاعی همانندسازی فرافکنانهی متجاوز باشد. متجاوز ممکن است جایگاه ابژهی ترسیده، تحقیرشده، ناتوان یا شکستخوردهی خود را به قربانی فرافکنی کند و سپس با خشونت او را تحت فشار بگذارد تا همان نقش را مجسم کند: امتناع قربانی به مادهای تازه برای فانتزی همهتوانی متجاوز تبدیل میشود.
11June 11, 2026 1.1K 7
