یکی از ویژگیهای اساسی روانرنجوری، و همچنین یکی از ویژگیهای هر استعداد قابل اعتنایی، نوعی فعالیت ویژهٔ خیالپردازانه است که نخست خود را در بازیهای کودکانه نشان میدهد و سپس، تقریباً از آغاز دورهٔ پیش از بلوغ، بر درونمایهٔ روابط خانوادگی متمرکز میشود.
نمونهٔ شاخص این فعالیت خاص خیالپردازانه، پدیدهٔ آشنای رؤیاهای روزانه (daydreaming) است که مدتها پس از بلوغ نیز ادامه پیدا میکند.
مشاهدهٔ دقیق رؤیاهای روزانه نشان میدهد که کارکردشان تحقق آرزو و اصلاح زندگی واقعی است و دو هدف اصلی دارند: یکی اروتیک و دیگری جاهطلبانه؛ هرچند در پس هدف دوم نیز معمولاً انگیزهای اروتیک حضور دارد.
در این دوره، خیالپردازیهای کودک درگیر تلاش برای خلاصی از شرّ والدینی که اکنون نظر چندان مطلوبی دربارهٔ آنها ندارد، و جایگزینی آنها با دیگرانی واجد جایگاه اجتماعی بالاتر میشود.
● @freudisalive
● زیگموند فروید
رمانسهای خانوادگی