آداب و فنون دعوت

«شبی را همراه پدرم به شب‌زنده‌داری سپری کردم، در حالی که اطرافیان ما همگی در خواب بودند؛ به پدرم گفتم: هیچ‌یک از این‌ها برنخاست تا دست‌کم دو رکعت نماز بگزارد!
پدرم فرمود: ای فرزندم! اگر تو نیز می‌خوابیدی، برایت بسیار بهتر از آن بود که به عیب‌جویی و نکوهشِ خلق خدا بیفتی.»

توکل، جایگزین اسباب نیست؛ توکل، اصلاح‌کنندهٔ نسبت انسان با اسباب است.

من می‌ترسم، اما تسلیم ترس نمی‌شوم.

من خطر را می‌بینم، اما خطر را معبود خود نمی‌کنم.

من اسباب را به کار می‌گیرم، اما به اسباب تکیه نمی‌کنم.

من مخالفت را می‌شنوم، اما معیار حق را مخالفت و موافقت مردم قرار نمی‌دهم.

من نتیجه را می‌خواهم، اما ربوبیتِ نتیجه را برای خدا باقی می‌گذارم.

📌 پرسش یکی از کاربران کانال:

﴿حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ﴾
با توجه به شرایط و فضای دعوت دینی در زمانهٔ کنونی، این آیه در کدام عرصه‌ها و موقعیت‌های دعوتی کاربرد دارد و امروز چگونه می‌توان مفهوم آن را در مسیر دعوت به‌کار گرفت؟

﴿الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ﴾
«کسانی که مردم به آنان گفتند: مردم برای مقابله با شما گرد آمده‌اند؛ پس از آنان بترسید. اما این سخن بر ایمانشان افزود و گفتند: خدا ما را بس است و چه نیکو کارسازی است.»

(آل‌عمران: 173)

نیروی مخالف، نباید مرکز ثقل قلب داعی شود.

قدرت رقیب را نادیده بگیر.

قدرت رقیب را مطلق نکن.

🍃موسسه خیریه مرحومه شرافت شریفی

حساب:
1000266238137
کارت:

6277-6071-0028-2842

❗️ضروریست:
تک تک موارد را با دقت و تامل و اندیشه بخوانید!!!