در نهایت، پدیدارشناسی، همانگونه که هوسرل تعریف میکند، به توصیف دقیق تجربهٔ زیسته و ساختارهای آگاهی پیش از هر تفسیر علمی یا زبانی میپردازد و سینما دقیقاً این تجربهی زیسته را بازآفرینی میکند. هر فیلم با قاببندی، نورپردازی، انتخاب لنز، حرکت دوربین و تدوین، مسیر التفاتِ تماشاگر را هدایت میکند و تجربهٔ جهان فیلم را به شکلی مدیریتشده، قابل بازبینی و جمعی، پدیدار میسازد.
✍سجاد اسماعیلپور
Forwarded fromThe Critical frame
September 2, 2026 37
