🔬رویکردهای عصبشناختی در اختلالات رشد زبان
📌مطالعات نوین در حوزه علوم اعصاب شناختیِ گفتار، دیدگاه ما را نسبت به ریشههای اختلالات رشد زبان (DLD) متحول کرده است. شواهد الکتروفیزیولوژیک جدید نشان میدهند که بخش عمدهای از کودکان مبتلا به تاخیر یا اختلالات زبانی، در «همزمانی حرکات نوسانی مغز با ریتمهای گفتاری» دچار نقص هستند.
📌مغز انسان برای پردازش گفتار باید بتواند سیگنالهای صوتی ورودی (مانند هجاها و تکیههای کلامی) را در فرکانسهای خاصی قفل و کدگذاری کند. هنگامی که این انطباق و همزمانی عصبی به درستی صورت نگیرد، کودک در بخشبندی کلمات، درک نحو و در نهایت تولید گفتار دچار مشکل میشود.
📌این یافتهها پروتکلهای ارزیابی را به سمتی بردهاند که میتوان از طریق بررسی پردازش ریتمهای غیرگفتاری (مانند ریتمهای حرکتی و موسیقیایی) در سنین بسیار پایین، ریسک بروز اختلالات زبانی را پیشبینی کرد.
📌در نتیجه، گنجاندن تمرینات ریتمیک-حرکتی در برنامههای مداخله زودهنگام، به عنوان یک ابزار کمکی قدرتمند برای تقویت بسترهای عصبی زبان شناخته میشود.
#اختلالات_زبان
#گفتاردرمانی
-The Journal of Neuroscience
-International Journal of Language & Communication Disorders
@USWR_Scientific
