🔬اختلال BPPV یا "Benign Paroxysmal Positional Vertigo" (سرگیجه موضعی خوشخیم پاروکسیسمال) یک اختلال شایع در سیستم تعادل بدن است که معمولاً به دلیل جابجایی ذرات کوچک کلسیمی (اوتولیتها) در گوش داخلی ایجاد میشود. این ذرات معمولاً در کانالهای نیمدایرهای گوش داخلی قرار دارند و زمانی که فرد در وضعیتهای خاصی قرار میگیرد، باعث ایجاد احساس سرگیجه و عدم تعادل میشوند.
بیماری BPPV عبارت است از: حملات چند ثانیه ای سرگیجه شدید که با حرکات خاص سر(مثل غلت خوردن در حال خوابیده یا هایپراکستنشن گردن) ایجاد میشود.
▎شیوع:
شیوع BPPV در جمعیت عمومی حدود ۲.۴٪ تخمین زده میشود، و این اختلال بیشتر در افراد بالای ۶۰ سال مشاهده میشود. همچنین، زنان بیشتر از مردان به این اختلال مبتلا میشوند.
▎علائم BPPV:
• احساس سرگیجه شدید و ناگهانی هنگام تغییر وضعیت سر یا بدن (مانند خوابیدن، نشستن یا چرخش)
• احساس چرخش یا حرکت در محیط اطراف
• حالت تهوع و گاهی استفراغ
• عدم تعادل
▎تشخیص:
تشخیص BPPV معمولاً با استفاده از تاریخچه پزشکی بیمار و انجام تستهای خاصی مانند تست Dix-Hallpike انجام میشود.
▎درمان و توانبخشی:
درمان BPPV معمولاً شامل تکنیکهای خاصی است که به جابجایی ذرات کلسیمی به مکان مناسب خود کمک میکند. این تکنیکها شامل:
• تکنیک Epley: یک سری حرکات خاص که به جابجایی ذرات کمک میکند.
• تکنیک Semont: یک روش دیگر برای جابجایی ذرات.
▎نقش ادیولوژیستها:
ادیولوژیستها (متخصصان شنواییشناسی) نقش مهمی در تشخیص و درمان BPPV دارند. آنها میتوانند با ارزیابی دقیق و انجام تستهای تعادلی، وجود BPPV را تشخیص دهند و بیماران را به درمانهای مناسب هدایت کنند. همچنین، آموزش بیماران در مورد نحوه مدیریت علائم و پیشگیری از بروز مجدد سرگیجه نیز بخشی از وظایف آنهاست.
در بیشتر موارد، BPPV خوشخیم است و با درمانهای مناسب بهبود مییابد. اگر علائم ادامه پیدا کرد یا شدیدتر شد، مشاوره با پزشک ضروری است.
#شنوایی_شناسی
@USWR_Scientific
1January 12, 2025 830 13