امسال به کلمه‌ی «ترجمه» می‌اندیشی. ➖️ چه رؤیاهای دست‌کشیدنی‌ای سراغت… — علامت‌سؤال | مبینا ملائی — TG.ME

➖️ امسال به کلمه‌ی «ترجمه» می‌اندیشی.

➖️ چه رؤیاهای دست‌کشیدنی‌ای سراغت می‌آیند گاه گرگ‌ومیش. بیدار شده‌ای وقتی که هنوز چشم باز نکرده‌ای. با مگسکی توی اتاقی که سوراخ پنجره نمی‌شناسد. مگسک از جا بلندت می‌کند. روزت می‌آغازد.

➖️ مثل دیروز، سه ساعت اول روزت در تب‌وتابی. دیروز نهایی کردن پوستری، امروز نهایی کردن مطلبی و پستی و باز هم طراحی‌ای. (زیاد هم نمی‌فاشی که چی و چه، نه؟ آی دختر معمایی، دلیل‌های خودت را داری.)

➖️ کیفیت معمولی نتیجه‌‌ی کارت را تاب می‌آوری. به مسیرت و رشد باور داری. البته اگر بخواهی هم فرصتی نمی‌کنی حرص بخوری.

با لنا به نشست مجله‌ی کوچه می‌روید. بحث از شیوه‌ی روایت در نقاشی و معماری است.
شروین حسینی (معمار و طراح) می‌گوید:
- نقاشی به زبان تصویر ترجمه می‌شود.
- معماری در ذهن ما به صورت هندسه ذخیره نمی‌شود، ما آن را به صورت روایتی از راه‌پله‌ها، اتاق کودکی به یاد می‌آوریم.
-می‌افزاید: نقاشی هم حافظه‌ای را فعال می‌کند که از وجودش خبر نداشتیم.
رضا عابدینی (طراح گرافیک) ادامه می‌دهد:
-پرسش این است که چرا ما حد کمال یک اثر را شاعرانه تلقی می‌کنیم؟ چرا نقاشی، نقاشانه نباشد؟ چرا موسیقی، موسیقیانه نباشد؟ اگر نقاشی قرار بود چیزی بگوید، خب می‌شد آن را نوشت. چرا باید تو هنرهای تجسمی خودمان را با کلام مقایسه کنیم؟ بهتر است در بیانمان از تجربه‌ی تماشای یک نقاشی بپرسیم این اثر چه کیفیتی منتقل می‌کند که می‌گویم شاعرانه‌ است؟
-مدرسه و دانشگاه و بعد کنجکاوی‌ورزیدن و کتاب خواندن، یکی از راه‌های فهمیدن هنر است. که همه‌ی ما در ابتدا همین‌‌گونه آشنا می‌شویم.
-من باید بفهمم اگون شیله کارش خوب است، نه که چون موزه دارد ازش خوشم بیاید.
-من همیشه به این فکر می‌کنم چرا یک اثری گران است و اثر دیگری دارد گوشه‌‌‌ای از دنیا خاک می‌خورد.
-ما نمی‌دانیم آنچه هنر می‌دانیم ارزش‌هایش را از کجا می‌آورد.

➖️ از پنجره به آسمان شب می‌نگری، انگار می‌خواهی چیزی را دقیق بخوانی.

مبینا ملائی

#گزارش_نیک
@Themolaie
❤26❤‍🔥6👍2👌2💘2⚡1
June 30, 2026 703 10 3