یکی از شب‌های بمباران اخیر مستند Kusama: infinity 2018 را دیدم. این… — علامت‌سؤال | مبینا ملائی — TG.ME

یکی از شب‌های بمباران اخیر مستند Kusama: infinity 2018 را دیدم. این اولین آشنایی‌ام با زنی بود که هنرش از برکات جنونش است. حالا یک روز است یائویی کوساما دیگر نیست. در مورد اثرگذاری او بسیار نوشته‌اند و اغلبشان را خوانده‌ام. به نظرم یکی از بهترین‌ نکته‌ها را امیر احمدیان‌نسب (پژوهشگر مبلمان) نوشته: «کوساما از دل ترس‌ها، وسواس‌ها و خیال‌های شخصی‌اش، زبانی ساخت که میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا با آن ارتباط گرفتند. شاید راز ماندگاری‌اش همین بود؛ اینکه هیچ‌وقت سعی نکرد ذهن عجیب و پرهیاهوی خودش را پنهان کند، بلکه همان را تبدیل به هنر کرد و تا آخرین روز، دست از ساختن نکشید.» به خودم می‌گویم: زبان خودت را بساز. ساختن زبان خودت یعنی در قدم اول به آنچه درونت می‌گذرد فرم بدهی. با نوشتن، نقاشی، مجسمه‌سازی، سرودن، ساختن و... در قدم‌های بعدی‌ست که می‌توانی بگردی دنبال خودت توی فرم‌ها. و شاید نبینی چیزی. و آنجا احساس نیاز کنی. که شبیه‌تر به تو باشد. شاید هم دقیقن برعکسش را بخواهی. و نزدیک بشوی. به آنچه می‌خواهی. مبینا ملائی @themolaie