از ایران زنگ میزنه. شنیدن صداشون غنیمته و محتوای گفتگو، سراسر دروغ:
خوبیم
شما خوبید؟ برف اومده، همهچی خوبه، حالا بعدا باهاتون حرف میزنیم.
پول میدهند، بسته میخرند تا به ما زنگ بزنن و در سکوتی سنگین، حرفهایی بزنیم که میدونیم سرتاسر دروغه.
ای ننگ ابدی بر شما!
چند سال قراره از هولوکاست ایران و از این نسلکشی و از این جنایت فیلم ساخته بشه؟ چند سال باید قصه گفته بشه؟ چند سال باید این درد رو روایت کنیم؟
امروز ساعت چهار بعدازظهر ناگهان متوجه شدم که دارم به طور طبیعی نفس میکشم و حالم کمی بهتره.
این فقط یک ساعت طول کشید.
یک چیزی رو درباره این روزهای خودم خوب یاد گرفتم، بهمحض اینکه احساس خشم و جنگندگی در من فروکش کنه، غم و یاسی نفسگیر بر من حاکممیشه.
چیزی که میتونه من رو تا فروپاشی کامل ببره.
مینویسم تا خوب یادم بمونه:
این خشمه که من رو زنده نگه میداره
این خشمه که باعث میشه من بتونم سرپا بمونم.
7
5January 21, 2026 768 2 2
