ሕይወቴን ያደፈረሰው ምስጢር! ክፍል 17 በከተማው የቆየንባቸው ጥቂት ቀናት የአባቴን አነስተኛ ጥሪት በሙሉ… — 🌔የቀልብ ዶክተር🌔 طبيب القلب📿

🌔የቀልብ ዶክተር🌔 طبيب القلب📿@Qallbdoc · 32.4K subscribers Open in TelegramOpen

ሕይወቴን ያደፈረሰው ምስጢር!

ክፍል 17
በከተማው የቆየንባቸው ጥቂት ቀናት የአባቴን አነስተኛ ጥሪት በሙሉ ጨረሱት። ለ ጤና ጣብያው ለባህላዊ ሕክምናውና ላረፍንበት ሆቴል ነገር ወጪ የተደረገው ገንዘብ አባቴ በእጁ የነበረውን አጠቃላይ ሀብት አስጨረሰው። አባቴ ባረፍንበት ክፍል ውስጥ ተቀምጦ ባዶ ኪሱን ሲመለከት ዕንባው ከዓይኑ ይፈስ ነበር።
«ምንም ገንዘብ አልቀረኝም ልጄንም ሰብሌንም ማዳን አልቻልኩም» ሲል በከባድ ሀዘን ተናገረ። እናቴም አጠገቡ ተቀምጣ ትጨነቅ ነበር። «ወደ መንደራችን እንመለስ አላህ ያመጣውን አላህ ያነሳዋል» አለች።
እኔ በበኩሌ በወላጆቼ ሀዘንና በራሴ ስቃይ መካከል ተጨናንቄ ነበር። «እኔ የቤተሰቤ ጥፋት ነኝ» የሚለው ሀሳብ አእምሮዬን ወረረው። በከተማው ያደረግነው ጥረት በሙሉ ተስፋ መቁረጥን ብቻ ነበር ያተረፈልን።
በማግስቱ ጠዋት የተረፈንን ጥቂት ሳንቲም በመጠቀም ወደ መንደራችን በሚሄድ አውቶቡስ ተሳፈርን። በመንገዱ በሙሉ አባቴና እናቴ አንድም ቃል አላወሩም። አውቶቡሱ ወደ መንደራችን ሲቃረብ በልቤ ውስጥ ያለው ፍርሃት እንደገና ያገረሸ ጀመር፡፡
ወደ መንደራችን ስንመለስ የመንደሩ ሰዎች አቀባበል ፍፁም የተቀየረ ነበር። ከዚህ ቀደም ወደ ከተማ ሄዶ የሚመለስ ሰውን ለመጠየቅና ሰላም ለማለት የሚሰበሰበው ጎረቤት፣ አሁን ግን ማንም ሰው ወደ ቤታችን አልመጣም። በርቀት ሆነው በጥርጣሬ ይመለከቱናል፡፡ አንዳንዶቹም ልጆቻቸውን ወደ እኛ ቤት እንዳይመጡ ይከለክሉ ነበር።
ቤታችን ለሳምንታት ተዘጋጅቶ ስለነበር በአቧራና በብቸኝነት ተሞልቶ ነበር። እናቴ ቤቱን ለማፅዳት ስትሞክር አባቴ ግን ዝም ብሎ መሬት ላይ ተቀምጦ ያስብ ነበር። የነበረን እህል አልቆ ስለነበር ለምግብ የሚሆን ነገር እንኳ አልነበረንም።
ታናሽ ወንድሜ ወደ እኛ መጥቶ እናቴን «እማ ረሃብ ይዞኛል» ሲል ጠየቃት። እናቴም መመለስ አቅቷት ማልቀስ ጀመረች። ይህን ስመለከት በውስጤ ያለው ሀዘን ከማንኛውም ሕመም በላይ ከበደኝ።
ወደ ክፍሌ ገብቼ መሬት ላይ ተደፋሁ። «ያ አላህ! እኔን ልትገለኝ አስበህ ከሆነ ውሰደኝ ነገር ግን ቤተሰቤን ከዚህ ስቃይ ገላግላቸው!» ብዬ በዕንባ ተሞልቼ ዱዓ አደረግኩ። ነገር ግን ያን ቀን ምሽት በበራችን ላይ የተጣለው አዲስ ነገር ሁኔታውን የበለጠ አወሳሰደው...

#ፈጥነው_ይታከሙ_በቶሎ_ይዳኑ