𝗣𝗼𝗱𝗠𝗮

پر از حرف‌های نگفته‌ام نه چون ارزش گفتن ندارند بلکه چون کمتر کسی پیدا می‌شود که آن‌ها را همان‌گونه که هستند، درک کند.

Range Mesi

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم امید ز هرکس که بریدیم ، بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشهٔ بامی که پریدیم ، پریدیم وحشی بافقی

می‌خواهم جنازه‌ام بر آب بیفتد و ساعت‌ها به ابرها خیره شوم مُرده‌ام موج بردارد قایقی باشم که مسافرش را پیاده کرده است و حالا بی‌خیالِ هر چیز بر این ملافهٔ آبی چُرت می‌زند مرگ می‌خواست این‌طور زیبا باشد که ما خاکش کردیم. گروس عبدالملکیان

[media, no text]

On The Nature Of Daylight

hands

[media, no text]

Soundtrack of Bright Nights - Part 11

افسوس میخوری که این زیباییِ گذرا چنین به سرعت سپری شد و بی‌بازگشت، و چنین فریبنده و بی‌حاصل پیش چشمت درخشید و افسوس از آن که حتی مجال نداد که به او دل ببازی... شب های روشن

بعد از سکوتی طولانی بعد از غمی که انگار پایانی ندارد بعد از رفتن آدم‌هایی با لبخندهای دلنشین، که دیگر هیچ‌وقت روی لب‌هایشان نمی‌نشیند. آن‌ها رفتند، با رویاهایشان رویاهایی که دیگر قرار نیست رنگ واقعیت را ببینند. و ما ماندیم، در جهانی آلوده، آلوده به خون جوانان بی‌گناه. و دردناک‌تر از همه این است؛ که …

🍃

[media, no text]

امروز پسری ده، شاید یازده‌ساله را دیدم کنار خیابان، میان برف، گل می‌فروخت. آرام می‌لرزید. حق داشت. لباسش پاره و شلوارش کوتاه بود و هوا سرد و برفی. موهای طلایی و چشم‌های عسلی داشت؛ زیبا بود، آن‌قدر که حتی نامرتب بودن موها و صورتش نتوانسته بود زیبایی‌اش را پنهان کند. به چشم‌هایش نگاه کردم پر از حرف بو…