بعد از سکوتی طولانی بعد از غمی که انگار پایانی ندارد بعد از رفتن آدمهایی با لبخندهای دلنشین، که دیگر هیچوقت روی لبهایشان نمینشیند. آنها رفتند، با رویاهایشان رویاهایی که دیگر قرار نیست رنگ واقعیت را ببینند. و ما ماندیم، در جهانی آلوده، آلوده به خون جوانان بیگناه. و دردناکتر از همه این است؛ که دنیا هنوز ادامه دارد آدمها هنوز میخندند خیابانها هنوز شلوغاند و انگار نه انگار که یک مشت آرزو، زیر خاک جا مانده است.
May 30, 2026 82