🍃
قلمرو اهریمن، خاستگاه ایرانوج
در اسناد ملی ایران، واژهٔ اپاختر مفهومی اهریمنی است. در بندهشن، اهریمن از سوراخ شمال به جهان میتازد. اپاختر جایگاه دیوان، دروجان، سرما و تاریکی (زمهریر) است.
پس شمال برای ایرانی باستان یعنی جبههٔ ضدآفرینش و جایی که راستی و روشنی در آن نیست.
اگر کسی بگوید نیاکان ایرانیان از شمال آمدهاند، در واقع میگوید «مردمی پیرو اورمزد، از سرزمینی برخاستهاند که خود، آن را جایگاه اهریمن و دیوان مینامیدند.»
هیچ مردمی در تاریخ، سرزمین نیاکان خود را «جایگاه اهریمن و تاریکی» نمینامد، و خاستگاه خود را مقدس، روشن، برگزیده و آسمانی توصیف میکند.
سومریان خاستگاه خود را در شرق، سرزمین مقدس مینامیدند. این شرق از نظر جغرافیایی، منطبق بر سرزمینهای واقع در جنوب اپاختر بوده، و مقدس خوانده شده است.
سرزمینهای سرد شمالی (اپاختر)، قلمرو اهریمن است، پس نمیتواند خاستگاه برگزیدگان اورمزد شمرده شود.
بنابراین فرضیهای که خاستگاه ایرانیان را به چنین مناطقی بازمیگرداند، با منطق درونی متون ایرانی و خرد عمومی ناسازگار است. این فرضیه از بیرون به متون تحمیل شده، نه که از درون آنها برخاسته باشد.
@oldhistor
3
2August 23, 2026 158 2
