روز تمام میشود. اگر کسی بپرسد امروز چه خبر بود؟ احتمالا میگوییم هیچی، مثل همیشه.اما کافی است دفتر را باز کنیم و چند خط بنویسیم. آنوقت میبینیم همین «هیچی» چقدر شلوغ بوده؛ حرفی که از کنار آن گذشتیم، فکری که چند بار برگشت، دلخوری کوچکی که وانمود کردیم مهم نیست یا لحظهای که بیدلیل حالمان را بهتر کرد.
یادداشت روزانه قرار نیست گزارش کارهای روزانه باشد. قرار نیست بنویسیم ساعت چند بیدار شدیم و بعد چه کردیم. میتوانیم از چیزی بنویسیم که از آن روز در ما باقی مانده است؛ حتی اگر اتفاق مهمی نبوده باشد.نوشتن گاهی جزئیاتی را نشانمان میدهد که وسط زندگی فرصت دیدنشان را نداشتیم. بعضی فکرها روی کاغذ شکل روشنتری پیدا میکنند و بعضی احساسها تازه آنجا معلوم میشود که دقیقا چه بودهاند.
شاید همین روزهای معمولی، آنقدرها هم معمولی نباشند؛ فقط کمتر دربارهشان نوشتهایم.
و سوالی که در ذهنم شکل گرفته؛ شما معمولا در یادداشتهای روزانهتان بیشتر از چه چیزی مینویسید، اتفاقها، افکار یا احساسات؟
برامون کامنت کنید.
