تنها صداست که می‌ماند... ۱) حرف که می‌زد چشمامو می‌بستم. اونوقت خیال… — کرمان وکیل

کرمان وکیل@kermanvakil · 459 subscribers Open in TelegramOpen

🔴تنها صداست که می‌ماند...

۱)
حرف که می‌زد چشمامو می‌بستم. اونوقت خیال می‌کردم که صداش در درونم جاری شده... مث رودخونه‌ای که هرچی بشینی کنارش و به صدای جریان آبی که ازش می‌گذره گوش بدی خسته‌ نمی‌شی.
امتحان کنید حتما..‌. صداها به جز آواها و کلماتی که به گوش ما می‌رسونن خیلی نشونه‌های دیگه‌ای دارن که احساس آدما رو می‌تونیم باهاشون کشف کنیم. می‌شه صدای آدما رو لمس کرد...حتی وقتی که می‌لرزن... وقتی که نا ندارن... وقتی که آروم و بریده بریده‌ هستن و حتی وقتی که شوق درون رو به گوش ما می‌رسونن...صدا رو می‌شه تجسم کرد.

۲)
توی فیلم "اژدها وارد می‌شود"ِ "مانی‌حقیقی" یک دیالوگی هست اینجوریه که می‌گه:
"وقتایی که خواب بودم، میومدصدای نفسامو ضبط می‌کرد!...
شما بودین عاشقش نمی شدین؟!"
خب کاری به اونی که صدای نفس‌هاش ضبط می‌شده ندارم ولی اونی که صدا رو ضبط می‌کرده می‌دونسته داره از چه پدیده‌ی عاشقانه‌ی رازآلودی برای خودش پرده‌برداری می‌کنه و به کشف و شهود می‌رسه...
کسی که صدای نفس‌های دیگری رو ضبط می‌کنه، در واقع داره "حضورِ خالص" اون آدم رو شکار می‌کنه. نفس، پل بین جسم و روح هست و صدای نفس، موسیقیِ "زنده بودنه" و کسی که عاشق صدای نفسِ دیگری بشه در واقع عاشقِ "هستیِ" او شده است، فارغ از هر کلام و هر معنایی...

۳)
مثل سهراب که انگار اون هم صدا شناس قابلی بوده...!
"صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن می روید
در ابعاد این عصر خاموش..."

#وحید_قرایی
@kermanvakil

t.me/kermanvakil/6581 Translate