بیوگرافی الکساندر آلخین (Alexander Alekhine)
بخش ششم
قهرمان شطرنج جهان، دومین دوره قهرمانی (۱۹۳۷–۱۹۴۶)
۱۹۳۷–۱۹۳۹
ماکس ایوه بهسرعت برای برگزاری مسابقه برگشت با آلکساندر آلخین اقدام کرد، چیزی که کاپابلانکا پس از آنکه آلخین در سال ۱۹۲۷ عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد، نتوانسته بود به آن دست یابد. آلخین در دسامبر ۱۹۳۷ با اختلافی چشمگیر (۱۰ برد ۴ باخت و ۱۱ مساوی) عنوان قهرمانی را از ایوه پس گرفت. در این مسابقه که در هلند برگزار شد، ایوه از پشتیبانی فاین برخوردار بود و آلخین را اریش الیسکاسیس همراهی میکرد. این مسابقه در ابتدا رقابتی واقعی و نزدیک بود، اما ایوه در نزدیک پایان رقابت درهم شکست و چهار بازی از پنج بازی آخر را واگذار کرد. فاین این فروپاشی را ناشی از فشار عصبی دانست که احتمالاً تلاشهای ایوه برای حفظ ظاهری آرام آن را تشدید کرده بود. آلخین دیگر هیچ مسابقهای برای دفاع از عنوان خود برگزار نکرد و بنابراین تا زمان مرگش این عنوان را در اختیار داشت.
سال ۱۹۳۸ برای آلخین بهخوبی آغاز شد. او در مسابقات شطرنج مونتهویدئو ۱۹۳۸ در کاراسکو (در ماه مارس) و همچنین در مارگیت (در ماه آوریل) به مقام نخست رسید و در پلیموث (در ماه سپتامبر) همراه با سر جرج آلن توماس مشترکاً اول شد. با این حال، در ماه نوامبر تنها توانست همراه با ایوه و رشفسکی در ردههای چهارم تا ششم مشترک قرار گیرد. در این رقابتها کرس، روبن فاین و باتوینیک بالاتر از آنان قرار گرفتند و کاپابلانکا و فلور پشت سرشان بودند. این نتایج در مسابقات AVRO در هلند به دست آمد. این مسابقات طی چند روز در چندین شهر مختلف هلند برگزار میشد؛ بنابراین شاید عجیب نبود که ستارههای در حال ظهور سه جایگاه نخست را تصاحب کردند، زیرا بازیکنان مسنتر سفرهای مداوم را بسیار خستهکننده مییافتند. با این حال، فاین این توضیح را رد میکرد، زیرا فاصلههای سفر کوتاه بودند.
بلافاصله پس از مسابقات AVRO، باتوینیک که در جایگاه سوم قرار گرفته بود، آلخین را به مسابقهای برای قهرمانی جهان دعوت کرد. آنها بر سر جایزهای به مبلغ ۱۰ هزار دلار توافق کردند که دو سوم آن به برنده تعلق میگرفت. همچنین توافق شد که در صورت برگزاری مسابقه در مسکو، آلخین دستکم سه ماه پیش از آغاز مسابقه دعوت شود تا بتواند برای آمادگی در یک تورنمنت شرکت کند. با این حال، پیش از آنکه جزئیات دیگر نهایی شود، جنگ جهانی دوم مذاکرات را متوقف کرد. دو بازیکن پس از جنگ دوباره این مذاکرات را از سر گرفتند.
پاول کرس به لطف پوئن شکنی، بالاتر از فاین قهرمان مسابقات AVRO شده بود نیز آلخین را به مسابقهای برای قهرمانی جهان دعوت کرد. مذاکرات در سال ۱۹۳۹ در جریان بود که جنگ جهانی دوم آن را متوقف کرد. در طول جنگ، کشور محل سکونت کرس، استونی، ابتدا توسط شوروی، سپس توسط آلمان و بار دیگر توسط شوروی اشغال شد. در پایان جنگ، دولت شوروی به این دلیل که کرس در دوران اشغال استونی با آلمانیها همکاری کرده بود (بر اساس معیارهای شوروی)، از ادامه مذاکرات توسط او جلوگیری کرد.
آلخین در زمان آغاز جنگ جهانی دوم در اروپا، در هشتمین المپیاد شطرنج که در سال ۱۹۳۹ در بوینس آیرس برگزار میشد، در میز اول نمایندهٔ فرانسه بود. نشست کاپیتانهای تیمها، به رهبری آلخین (فرانسه)، ساویلی تارتاکوور (لهستان) و آلبرت بکر (آلمان)، همراه با آگوستو د مورو، رئیس فدراسیون شطرنج آرژانتین، تصمیم گرفت که المپیاد ادامه یابد.آلخین مدال نقره انفرادی را به دست آورد (۹ پیروزی، بدون شکست و ۷ تساوی) و پس از کاپابلانکا قرار گرفت. (برای تعیین بهترین نتایج انفرادی، فقط نتایج مراحل نهایی A و B بهصورت جداگانه برای هر بخش محاسبه میشد.) اندکی پس از پایان المپیاد، آلخین در مسابقات مونتهویدئو (۷/۷) و کاراکاس (۱۰/۱۰) با اقتدار کامل به مقام نخست رسید.
در پایان ماه اوت ۱۹۳۹، هم آلخین و هم کاپابلانکا درباره امکان برگزاری مسابقه برگشت قهرمانی جهان به آگوستو د مورو نامه نوشتند. در حالی که آلخین از این مسابقه برگشت تقریباً بهعنوان امری قطعی سخن میگفت و حتی اشاره میکرد که استاد کوبایی تا زمان تحقق آن در بوینس آیرس خواهد ماند، کاپابلانکا با تفصیل درباره بار مالی ناشی از برگزاری المپیاد صحبت کرد. با پشتیبانی تعهدات مالی آمریکای لاتین، خوزه رائول کاپابلانکا در ماه نوامبر آلکساندر آلخین را به مسابقهای برای کسب عنوان قهرمانی جهان دعوت کرد. برنامههای اولیه، که البته با سپردهگذاری مبلغ مورد نیاز جایزه (معادل ۱۰ هزار دلار طلا) پشتیبانی نمیشد، به توافقی تقریباً قطعی برای برگزاری مسابقه در بوینس آیرس آرژانتین منجر شد. مسابقهای که قرار بود از ۱۴ آوریل ۱۹۴۰ آغاز شود.
مترجم : محمد فتاحی ادامه دارد...
@irchess@irchessgrouphttps://irchess.comhttps://shop.irchess.com
