کالیـدورِ ذهـن؛

سایه های تاریکی‌ات همچنان بر زندگی‌ام بی‌رحمانه می‌تابد ، حضورت را در هیچ‌ کجا احساس نمیکنم اما .. سرمای آخرین نگاهت ، تا استخوان وجودم را خشکانده ، سردیِ اخرین نگاهت خورشید قلبم را منجمد ساخت ، زِ سرمای قلبم خون در رگ هایم یخ بست ، اما دشواری اینجاست... تو در یخ‌زدگی قلب و خونِ رگ هایم ، به جا مانده ای .

[media, no text]

[media, no text]

سعی می‌کرد منطقی صحبت کند، بار دیگر دندان‌هایش را بر‌هم سایید و چشم‌هایش را به عزیزدردانه‌اش دوخت. برای بارِ هزار و یکم در قلبش قربان صدقه‌ی آن نازنین چشم‌های خوش‌رنگ رفت و همانطور که لطیف‌ترین نوازش‌ها را از معشوقه‌اش دریاقت می‌کرد لب برچید: - تو نمی‌دونی متانویا، اما من به هرچیز‌ی که دوست داشتی، د…

[media, no text]

𝖪𝗂𝗆'𝗌 𝗌𝗈𝗇 𝁣

[media, no text]

- مورفین ..؟! با صدای پسرِ کوچک تری که در میان آغوشش ظریف و زیبا به نظر می‌رسید، نگاهش را به نیم‌رخِ بی نقصش داد: - چطور میتونی انقدر آرامش باشی و آرامش بدی؟! بی اختیار گوشه ی لبهایش برای لبخندی که دلیلش آن زیبایِ بی همتا بود ، کش آمد ، و با پایین آوردن سرش ، بوسه‌ای مهمانِ موهایِ شب‌رنگ پسر کرد: - تو خودت آرامشی عمرِ من ، دلیلِ آرامشِ من تویی ، وگرنه این شهر پریشون تر از من به خودش ندیده .

[media, no text]

[media, no text]

قدم‌هایم دیگر استواریِ گذشته را ندارد؛ ادامهء این مسیر، دشوار شده، گویی آن زخم هایی که به جانم هدیه داده‌اند ، میدانند چه زمانی به درد بیوفتند .

[media, no text]

[media, no text]

خواب‌هایم‌ بویِ‌ تن تو را می‌دهد. نکند آن دورترها، نیمه‌شب، مرا در آغوش می‌گیری؟