گاهی سخنی از دل این خانه در آید
فریاد بزن بر سر هوش تا به سر آید
از سینه برآور نفس عشق که باید
با حب علی دیو رود ،فرشته در آید
هر شب به امیدی بنشینم سر حافظ
کو همت شاهانه چو حافظ بسراید
گر پرده ز رخسار تو یک لحظه بیفتد
صد پرده ز اسرار دلِ ما خبر آید
ما را چه غم از تلخی این چرخه زمانه
تا نام تو بر لب، چو شیرین شکر آید
از کوی تو هر کس که گذر کرد، دلش گفت
کز خاک رهت عطر گلستان بهدرآید
ای عشق، اگر شعله ز جانم به کف آری
از خاکستر این سینه هزاران شرر آید
یک جرعه ز جامت بده ای ساقیِ مستان
تا مستیِ این عشق به جانم اثر آید
ای دل، ز غمِ هجر مگو، صبر کن آخر
کز پرده برون یارِ دلآرا بهدرآید
هر قطره که از دیدهٔ عاشق به زمین ریخت
فردا ز همان قطره هزاران گهر آید
گر نام تو باشد همه قال و مقالم
با عشق تو از سینه من لاله درآید
گر راه تو دشوار بود، باک ندارم
کز عشق، توان در دلِ بیبالوپر آید
در خلوت این سینه اگر نام تو پیچد
صد نغمهٔ داوود ز هر گوشه برآید
من بندهٔ آن لحظه که دیدار تو بینم
آن لحظه یقین دار که جانم به سر آید
ای نور خدا ، پرده ز رخسار برافکن
این غیبت کبری چه روزی به سر آید
#شعر_مناجات_امیرالمومنین_علی__ع
#عابس
@hadithashk
2September 2, 2026 629 7
