بی نوایی خسته ام ، نان ونوا دادی مرا
دردمندی غرق زخمم ای طبیب بی کسان
روضه راهم داده ای یعنی دوا دادی مرا
لایقش هرگز نبودم، بین خوبان درت
با نگاه مادرت بوده که جا دادی مرا
آبرو و عزت و توفیق خدمت کردن است
آنچه از دار جهان بی ادعا دادی مرا
هر زمانی که دلم از رنج دنیا شِکوه کرد
تو به دادم آمدی ، کرب و بلا دادی مرا
#شعر_مناجات_سیدالشهدا_ع
#مرتضی_عابدینی
@hadithashk
