سِیرِ آنان که دلبرند کنم
اولآخر تو را پسند کنم
در کمندِ توام که جبرانِ
اینکه یاران تو کماند کنم
حق بده در فراقِ آغوشت
چشم خود را به گریه بند کنم
میزنم بال بال تا خود را
در هوای تو شهربند کنم
با کمی از غبار نعلینت
خویش را ایمن از گزند کنم
بی نیازم کنی اگر خود را
درِ این خانه مستمند کنم
عین فرزانگیست گر اینجا
آنچه دیوانگان کنند کنم
نَفَسَم گیرِ نَفْس مانده اگر
روضه خوانی به چون و چند کنم
روزگارم که تلخ شد باید
نذر هیئت دو کیسه قند کنم
گریه بر تو نشاط داده اگر
بعدِ روضه بگوبخند کنم
شب جمعه برای غربت تو
گریهی فاطمه پسند کنم
تا ابد لعن بر همان کس که
پیرُهن از تن تو کند کنم
از روی خاک گرم کرب و بلا
کاش بودم تو را بلند کنم
#شعر_مناجات_سیدالشهدا_ع
#گروه_شعر_یا_مظلوم
@hadithashk
2September 3, 2026 510 17