گاهی در تدبّر در قرآن، به جملهای میرسیم که پشتِ چند کلمه، دریایی از ادب و معرفت نهفته است…
حضرت ابراهیم(ع) در معرفی پروردگارش میفرماید:
﴿وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ﴾
«و هنگامی که بیمار میشوم، اوست که مرا شفا میدهد.»
چه لطیف سخن گفت… نفرمود: «وقتی خدا مرا بیمار میکند»، بلکه فرمود: «هنگامی که بیمار میشوم…»
رنج را به خود نسبت داد، اما وقتی سخن از شفا رسید، فرمود: «فَهُوَ يَشْفِينِ»؛ اوست که مرا شفا میدهد.
این فقط یک جمله نیست؛
درسی است از ادب بنده در برابر پروردگار.
کاش ما نیز از این ادب میآموختیم؛ اما گاهی در سختیها، خدا را فراموش میکنیم و شکایت میکنیم، و در نعمتها، آنچه داریم را از خود میدانیم.
تدبّر در قرآن، فقط فهمیدن آیات نیست؛ آموختنِ چگونه بنده بودن است.
خدایا، مرا و همه بیماران امت اسلامی شفا، آرامش و توان عطا فرما.
و بیایید ساعتی را که پیامبر ﷺ از آن به عنوان ساعت اجابت دعا در روز جمعه یاد کرده است ،از دست ندهیم؛
شاید دعایی که مدتها در دل داریم، همانجا به اجابت برسد.
#جمعه-ساعت-استجابتدعا
1September 4, 2026 13
