Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 08/31/2026 · v0.2.0 · 4d14f7f

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Envelope (@Envelope70) — Telegram — TG.ME

Envelope

@Envelope70 · 616 subscribers

Created in 2022

سوسیالیسم شما در مقابل آزادی ما..

Show more

Open in Telegram

Information

Username@Envelope70

CreatedJune 18, 2022

Linkt.me/Envelope70

Paid messages

10

Posts Media Stats Similar Reviews

⌘K

Newest first

Newest first Oldest first

Share channel “Envelope”

The short link opens the channel straight in the Telegram app — not in a browser tab.

tg.me/go/Envelope70

Is this your channel? Add @tgme as admin — and see how many people click your links. Get the stats →

Channel history

Channel created June 18, 2022per Telegram

We have been tracking it since July 20, 2026

In all that time the channel has changed neither its name, nor its @username, nor its avatar.

We show only what we have seen ourselves.

Posts Media Stats Similar Reviews

Who advertises in @Envelope70

No ad posts detected

The channel has not run third-party ads in the last 90 days.

Ad analytics →

Reviews

0

Log in to leave a reviewLog in

No reviews yet

Be the first to share your experience with this account.

Similar channels

All similar →

Liberty Institute / انستیتو لیبرتی3.5K subscribers

چرا ملت‌ها شکست می‌خورند؟11.6K subscribers

اقوال الانعام39.3K subscribers

AUSTRO LIBERTARIAN3.3K subscribers

...419 subscribers

Iranian Libertarian2.8K subscribers

بازار آزاد3.7K subscribers

♟Liberty 🍃new idea1.9K subscribers

«هیچ هنری نیست که دولت‌ها سریع‌تر از یکدیگر یاد بگیرند، جز هنر بیرون کشیدن پول از جیب مردم.»

آدام اسمیت

«مشکل بزرگ انحصار که بشر امروز با آن روبه‌روست، حاصل عملکرد اقتصاد بازار نیست؛ محصول اقدامات هدفمند دولت‌هاست.»

لودویگ فون میزس، کنش انسانی

621Aug 20

هیچ ظلمی بدتر از این نیست که کسی را مجبور کنی برای چیزی که نمی‌خواهد هزینه بپردازد، صرفاً به این دلیل که فکر می‌کنی برایش خوب است.

رابرت هاینلاین

«تورم و پول ناسالم، تمدن را نابود می‌کنند.»

لودویگ فون میزس

«دیگه خوب متوجه شدین چرا ایرانی‌ها در خطر انقراضن؟» :)))))

مسئله فقط چند جدول و باغچه نیست؛ مسئله ایناست که چه کسی حق دارد درباره نحوه استفاده شهروندان از فضای عمومی تصمیم بگیرد. وقتی گروه‌هایی بدون شفافیت، پاسخگویی و طی فرآیند قانونی، اموال و امکانات شهری را برای محدود کردن رفتارهای مسالمت‌آمیز مردم تخریب می‌کنند، در واقع آزادی انتخاب و حق بهره‌مندی برابر از فضاهای عمومی را نقض می‌کنند.گویی هر جا مردم بی‌هزینه و بی‌مجوز رسمی دور هم جمع شوند، باید آن فضا از میان برود؛ نه با رقابت، نه با اقناع، بلکه با تخریب.
حکومت زمانی که از وظیفه اصلی خود فاصله می‌گیرد ، به جای پاسداری از حقوق و آزادی‌های شهروندان، انرژی خود را صرف محدود کردن رفتارهای مسالمت‌آمیز آنان می کند. اگر نشستن چند جوان مقابل یک کافه با پتک پاسخ داده می‌شود، پرسش این است که امنیت و قانون دقیقاً قرار است از چه چیزی محافظت کنند؟

تلخ‌تر آن‌که هزینه این تخریب نیز از جیب همان مردمی پرداخت می‌شود که حق استفاده از فضای شهر را از دست می‌دهند. شاید امروز نوبت جدول‌ها و باغچه‌ها باشد؛ اما وقتی آزادی‌های روزمره این‌گونه قربانی می‌شوند، امید به شهری که در آن شهروند، نه مزاحم بلکه صاحب حق باشد، هر روز کمرنگ‌تر می‌شود.

افراد لباس شخصی شبانه با پتک جدول‌ها و باغچه‌های مقابل کافه‌ها را تخریب کرده تا جوانان نتوانند آن‌جا بنشینند.(تهران_خیابان سنایی)

بعد از اینکه حکومت های شیعه ی پسا صدام تحت رهبری داهیانه رهبر انقلاب و به برکت رهنمودهای عالمانه خاندان صدر تونستن بعد از چندهزار سال فرات رو خشک کنن،ملی گرای بلادالرافدینی عراقیِ شیعه به این نتیجه رسیده که امام علی(ع) سوسیالیست بوده..بازم بر پدر شریعتی لعنت..

فردریک باستیا :
«وقتی کالاها از مرزها عبور نکنند،سربازان از مرزها عبور خواهند کرد.»

الحمدﷲ سیرک ترجمه و متجرمین سُسیالیست های پالانی همواره برقراره.هر بژیت رو زیرنویس کردن هر بازدید..

اکنون به جنبه بسیار مهمی از تورم می‌رسیم: تورم فقط زمانی «کار می‌کند» که به طور غیرمنتظره‌ای ایجاد شود. اگر همه شرکت‌کنندگان در بازار دقیقاً می‌دانستند که تورم در آینده چگونه رفتار خواهد کرد، قراردادهای خود (اجاره آپارتمان، تأمین مالی خودرو و ملک، قراردادهای تحویل و غیره) را بر اساس آن تنظیم یا تنظیم می‌کردند. آنها قراردادهای خود را بر اساس تورم «صحیح» آینده بنا می‌کردند. اگر تورم در واقع همانطور که انتظار می‌رود رخ دهد، هیچ اثر نامطلوب توزیع مجددی وجود نخواهد داشت.

به همین دلیل، دولت و بانکداران مرکزی آن باید به تورم غافلگیرکننده متوسل شوند. صاحبان قدرت و بانکداران مرکزی تلاش می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که عموم مردم تورم را درک نمی‌کنند یا آن را دست کم نمی‌گیرند. این کار، به عنوان مثال، توسط مؤسسات آماری دولتی انجام می‌شود که شاخص‌های تورم «دستکاری‌شده» را محاسبه می‌کنند و تورمی پایین‌تر از نرخ واقعی گزارش می‌دهند. یا بانکداران مرکزی دائماً به مردم تکرار می‌کنند که در حال «مبارزه» با تورم هستند. (که اتفاقاً درست نیست: بانک‌های مرکزی باعث تورم می‌شوند؛ آنها با آن مبارزه نمی‌کنند!) هدف این کار تقویت اعتماد به سیاست‌های بانک مرکزی و از بین بردن هرگونه شک و تردید در مورد ارزش پولی است که منتشر می‌کنند.

مردم حتی نباید تصور کنند که تورم واقعی بالاتر از تورم گزارش شده رسمی است. آنها باید به سمتی هدایت شوند که به هدف تورمی وعده داده شده توسط بانک مرکزی اعتقاد داشته باشند. بنابراین، «تورم غافلگیرکننده» به طور دائم امکان‌پذیر می‌شود - به نفع دولت و گروه‌های ذینفع مورد حمایت آن. و تورم ناشناخته به عنوان قتل عام برای همه کسانی که پول یا اوراق بهادار به پول دارند عمل می‌کند.

و در آخر، اما نه کم‌اهمیت‌تر: تورم اخلاق و آداب و رسوم مردم را فاسد می‌کند. در مواقع تورم (بالا)، افراد درآمد و سود خود را نه در درجه اول با برآورده کردن نیازهای شهروندان خود، بلکه بیش از همه از طریق حیله‌گری، سوءاستفاده از روزنه‌ها و فرصت‌های فرار از قانون و سوءاستفاده از ناآگاهی شهروندان خود به دست می‌آورند. به طور فزاینده‌ای، هر کسی سعی می‌کند موقعیت خود را به قیمت دیگران بهبود بخشد. این امر یک موقعیت "برد-باخت" ایجاد می‌کند که در واقع، همزیستی اجتماعی را مسموم می‌کند، مبارزات توزیعی شدیدی را آغاز می‌کند و گاهی اوقات مردم را از نظر سیاسی رادیکالیزه می‌کند و در نتیجه یک موقعیت "باخت-باخت" برای کل جامعه ایجاد می‌کند.

همه اینها برای پس‌اندازکننده و سرمایه‌گذار چه معنایی دارد؟ سرمایه‌گذاران باید پس از کسر مالیات بر سرمایه خود، بازده واقعی مثبتی، یعنی تعدیل شده با تورم، به دست آورند. فرمول این امر به شرح زیر است:

(1 + iₙ × (1 – t)) = (1 + iᵣ) × (1 + p)

که در آن iₙ = بازده اسمی قبل از مالیات، t = نرخ مالیات بر سود سرمایه، iᵣ = نرخ بهره واقعی و p = تورم. اگر می‌خواهید سرمایه خود را حفظ کنید، کافی نیست که "فقط" بازده معادل تورم را به دست آورید. در عوض، باید به بازده‌ای برسید که تورم به علاوه بار مالیاتی بر سود اسمی را پوشش دهد.

به عنوان مثال: اگر بازده واقعی ۲٪ می‌خواهید و تورم ۴٪ است، باید به بازده اسمی قبل از مالیات (با در نظر گرفتن نرخ مالیات ۲۵٪) ۸.۱۱٪ برسید. این مثال روشن می‌کند که درک رابطه بین بازده واقعی، تورم و بازده اسمی قبل و بعد از مالیات برای سرمایه‌گذار چقدر مهم است!

برگرفته از گزارش رونق و رکود اقتصادی دکتر تورستن پولیت، ۲۱ مه ۲۰۲۶

تورم همچنین یک مشکل جدی برای شرکت‌ها است. آنها معمولاً برنامه‌های سرمایه‌گذاری خود را بر اساس قیمت‌های پولی کالاهای ضروری به عنوان مبنایی برای محاسبه قرار می‌دهند. در دوره‌های تورم، نه تنها قیمت کالاها افزایش می‌یابد، بلکه قیمت کالاهای مختلف نیز با نرخ‌ها و زمان‌های مختلف افزایش می‌یابد. این می‌تواند محاسبات را برای شرکت‌ها دشوار کند و حتی منجر به محاسبات اشتباه شود. نتیجه: شرکت‌ها سرمایه‌گذاری‌هایی را آغاز می‌کنند که متعاقباً شکست می‌خورند و به شکست منجر می‌شوند. سرمایه مصرف می‌شود و شرکت‌ها قدرت اقتصادی خود را از دست می‌دهند.

تورم به دلیل دیگری برای شرکت‌ها مشکل‌ساز است. معمولاً شرکت‌ها ترازنامه‌های خود را بر اساس ارزش‌های اسمی تهیه می‌کنند یا از قیمت‌های خرید تاریخی برای تعیین سود حسابداری استفاده می‌کنند. وضعیت زیر را تصور کنید: قیمت‌های فروش شرکت به دلیل تورم افزایش می‌یابد. با این حال، هزینه‌های حسابداری برای تولید کالا در محاسبه سود با هزینه‌های تاریخی در نظر گرفته می‌شود. نتیجه یک "سود خیالی" است: سود شرکت بالاتر از ارزش واقعی آن ارائه می‌شود، زیرا اکنون برای جایگزینی کالاهای مصرفی باید قیمت‌های بالاتری بپردازد. با این حال، سود اسمی مشمول مالیات است که بار مالیاتی مؤثر شرکت را افزایش می‌دهد. شرکت‌ها به معنای واقعی کلمه ارزش خود را از دست می‌دهند که توانایی آنها را برای انجام سرمایه‌گذاری‌های جدید و ایجاد مشاغل جدید کاهش می‌دهد.

ممکن است بپرسید: چرا تورم وجود دارد؟ در رژیم فعلی ارز فیات بدون پشتوانه - یک سیستم پولی بدون پشتوانه - تورم یک قاعده است. به طور دقیق‌تر: سیستم پولی بدون پشتوانه تورم‌زا است. تورم عمداً تحریک می‌شود. در واقع، این یک «مالیات تورمی» است که به دولت (و گروه‌های ذی‌نفع خاص مورد حمایت آن) خدمت می‌کند. با این اوصاف، تورم نه یک فاجعه طبیعی است و نه یک مداخله ماوراءالطبیعه؛ بلکه ساخته دست بشر است. و همیشه موقعیت‌هایی وجود دارد که در آنها برای دولت‌ها، گروه‌های ذی‌نفع خاص و حتی حکومت‌شوندگان، دفاع (یا مطالبه) از یک سیاست تورمی (شدید) به ویژه «مفید» است.

فقط به بحران‌های مالی و اقتصادی فکر کنید. در مواقع اضطراری، بسیاری از مردم افزایش عرضه پول (حتی اگر متعاقباً قیمت کالاها را افزایش دهد) را به جای پذیرش فروپاشی، مثلاً سیستم بانکی و اقتصاد، توصیه و حتی مطلوب می‌دانند. دلیل اصلی آن این است که اثر مفید گسترش عرضه پول فوری است («از فروپاشی جلوگیری می‌شود»)، در حالی که هزینه‌های آن (کاهش قدرت خرید پول، اثرات توزیع مجدد و غیره) عموماً بعداً ظاهر می‌شوند.

این امر به ویژه در شرایطی صدق می‌کند که دولت با تهدید ورشکستگی مواجه است. وقتی دیگر نمی‌توان اخاذی مالیاتی را تشدید کرد، وقتی همزمان طلبکاران دیگر مایل به اعطای وام‌های جدید به دولت و تمدید بدهی‌های معوق آن نیستند، و وقتی کاهش هزینه‌ها از نظر سیاسی ممکن یا مطلوب نیست، صاحبان قدرت بی‌شرمانه به سیاست گسترش عرضه پول متوسل می‌شوند: بانکداران مرکزی عرضه پولی را که با آن حساب‌های معوق پرداخت می‌شود، افزایش می‌دهند. نتیجه، کاهش فزاینده قدرت خرید پول است - فرآیندی که اگر متوقف نشود، حتی می‌تواند منجر به ابرتورم شود.

به گفته کانتیلون، گسترش عرضه پول منجر به توزیع مجدد درآمد و ثروت در اقتصاد می‌شود. دلیل آن به شرح زیر است: همه سهمی از پول اضافی ایجاد شده و توزیع شده توسط بانک‌های مرکزی و تجاری دریافت نمی‌کنند. تعداد کمی از ذینفعان مستقیم پول جدید وجود دارند. این افراد عمدتاً وام گیرندگان (به ویژه دولت‌ها) هستند. آنها می‌توانند با پول تازه دریافت شده، کالاها را با قیمت‌های رایج خریداری کنند.

این پول پس از خرج شدن در دور اول خرید، در گردش است و تقاضای مؤثر و در نتیجه قیمت کالاها را افزایش می‌دهد. نتیجه: کسانی که پول جدید را آخر از همه دریافت می‌کنند، فقط می‌توانند کالاها را با قیمت‌های بالاتر خریداری کنند. آنها در مقایسه با کسانی که ابتدا آن را دریافت کرده‌اند، فقیرتر می‌شوند. بنابراین، کسانی که بخشی از عرضه پول جدید را در ابتدای توزیع دریافت می‌کنند، به هزینه کسانی که آخرین نفر آن را دریافت می‌کنند - و به ویژه به هزینه کسانی که هیچ پولی دریافت نمی‌کنند - ثروتمندتر می‌شوند.

وقتی عرضه پول افزایش می‌یابد، همیشه قابل پیش‌بینی نیست که کدام کالاها ابتدا قیمتشان افزایش می‌یابد. گاهی اوقات قیمت کالاهای مصرفی است؛ گاهی اوقات، قیمت دارایی‌ها، مانند املاک و مستغلات، خانه‌ها یا سهام. این پدیده اخیر در دهه‌های اخیر مشاهده شده است: تورم در قیمت کالاهای مصرفی از ابتدای دهه 1980 در بسیاری از کشورها تمایل به کاهش داشته است. با این حال، همزمان، قیمت املاک و مستغلات و سهام به شدت افزایش یافته است. در این مورد، می‌توانیم از تورم قیمت دارایی صحبت کنیم.

اقتصاددانان جریان اصلی همیشه در مورد افزایش رفاه صحبت می‌کنند، به عنوان مثال، زمانی که قیمت سهام افزایش می‌یابد. متأسفانه، این یک تفسیر نادرست است. درست است که کسانی که سهام دارند ثروتمندتر می‌شوند. با این حال، در عین حال، قدرت خرید کسانی که پول دارند کاهش می‌یابد: اکنون لازم است برای خرید سهام پول بیشتری پرداخت شود. در اصل، تورم قیمت دارایی‌ها «فقط» یک توزیع مجدد است: سهامداران برنده می‌شوند، صاحبان پول ضرر می‌کنند. با این اوصاف، اقتصاد به طور کلی به طور خودکار از افزایش بازار سهام سود نمی‌برد و ثروتمندتر نمی‌شود. وقتی مردم کالاهای مصرفی و تولیدی بیشتری در اختیار داشته باشند، ثروتمندتر می‌شود.

تورم مشکلات دیگری را برای کسانی که از پول استفاده می‌کنند، به همراه دارد. وقتی تورم وجود دارد، قیمت کالاها باید بیشتر تنظیم شود. به منوی رستوران‌ها، برچسب قیمت سوپرمارکت‌ها یا لیست قیمت در فروشگاه‌های ابزار فکر کنید. این امر هزینه‌های اضافی برای مشاغل ایجاد می‌کند (به اصطلاح «هزینه‌های منو»). برای مصرف‌کنندگان، تورم نیز مشکل‌ساز است زیرا آنها با قیمت‌های دائماً در حال تغییر مواجه هستند. این امر مقایسه قیمت‌ها را دشوار می‌کند و تعیین هزینه‌های لازم مصرف‌کننده را پیچیده می‌کند.

برای کارمندان و مستمری‌بگیران، تورم اغلب یک مشکل اساسی است. دستمزدها و مزایای اسمی اغلب با تأخیر و ناکافی برای تورم بالاتر تعدیل می‌شوند. در نتیجه، حقوق‌بگیران و مستمری‌بگیران عموماً در دوره‌های تورم، ضررهای واقعی درآمد را متحمل می‌شوند.

علاوه بر این، مشکل تصاعدی بودن طبقات مالیاتی تحت تورم وجود دارد. این امر به این دلیل رخ می‌دهد که دولت طبقات مالیاتی را برای تورم تعدیل نمی‌کند (یا به اندازه کافی تعدیل نمی‌کند). وقتی شرکت‌ها و کارمندانشان با افزایش دستمزدی که فقط تورم را جبران می‌کند، موافقت می‌کنند، دستمزد واقعی، تعدیل‌شده برای تورم، بدون تغییر باقی می‌ماند. با این حال، به دلیل افزایش دستمزد اسمی، کارمندان در نهایت نرخ مالیات (حاشیه‌ای) بالاتری و در نتیجه درصد مالیات بالاتری از درآمد واقعی خود که بدون تغییر باقی مانده است، پرداخت می‌کنند. بنابراین، بار مالیاتی واقعی آنها به دلیل مالیات بر درآمد اسمی که اکنون بالاتر است، افزایش می‌یابد.

بیایید با روشن کردن معنای اصطلاح "تورم" شروع کنیم.
در اصطلاح عامیانه، تورم به افزایش قیمت کالاهای مصرفی در طول زمان اشاره دارد. وقتی تورم غالب می‌شود، قیمت کالاها افزایش می‌یابد، همه چیز به معنای واقعی کلمه گران‌تر می‌شود، می‌توانید با همان پول چیزهای کمتری بخرید و هر کسی که پول دارد در مقایسه با وضعیتی که تورم وجود ندارد، فقیرتر می‌شود.

اما تورم از کجا می‌آید؟
اقتصاددانان دو توضیح ارائه می‌دهند. اول، توضیح غیرپولی تورم است. طبق این دیدگاه، قیمت کالاها زمانی افزایش می‌یابد که تقاضا از عرضه بیشتر شود ("تورم ناشی از کشش تقاضا"). به عنوان مثال، می‌توانیم به یک توسعه اقتصادی فکر کنیم که در آن تقاضا برای کالاها (نیروی کار، محصولات واسطه‌ای، انرژی و غیره) به شدت افزایش می‌یابد، اما با عرضه‌ای سفت و سخت مواجه می‌شود و باعث افزایش قیمت‌ها می‌شود.

یا ممکن است یک شوک هزینه‌ای وجود داشته باشد که قیمت عرضه را افزایش دهد ("تورم ناشی از فشار هزینه"). مثال‌ها شامل افزایش شدید قیمت انرژی (همانطور که در حال حاضر به دلیل درگیری بین اسرائیل و ایالات متحده با ایران اتفاق می‌افتد) یا فروپاشی زنجیره‌های تولید و عرضه (همانطور که در طول قرنطینه‌های سیاسی تحمیلی در سال‌های ۲۰۲۰/۲۰۲۱ رخ داد) است. علاوه بر توضیح غیرپولی، توضیح پولی تورم نیز وجود دارد. این توضیح بیان می‌کند که تورم در قیمت کالاها نتیجه گسترش عرضه پول است. به عبارت ساده: اگر عرضه پول (به شدت) افزایش یابد، قیمت کالاها نیز (دیر یا زود) افزایش می‌یابد و باعث ایجاد تورم در قیمت کالاها می‌شود. اقتصاددان آمریکایی، میلتون فریدمن (۱۹۱۲-۲۰۰۶) به طور خلاصه این را خلاصه کرد: «تورم همیشه و همه جا یک پدیده پولی است.»

با توجه به این دو توضیح، منطقی است که از نظر مفهومی بین تورم در قیمت کالاها و تورم در عرضه پول تمایز قائل شویم. اگر به توضیح پولی تورم (مانند نویسنده این مقاله) پایبند باشیم، می‌توانیم موارد زیر را بیان کنیم: تورم در قیمت کالاها نتیجه - نشانه - گسترش عرضه پول است. گسترش عرضه پول علت تورم در قیمت کالاها است.

عواقب تورم چیست؟ این یک سوال بسیار مهم است، به خصوص برای سرمایه گذاران، و پاسخ به آن چندان آسان نیست. بیایید با آنچه در حال حاضر در تمام اقتصادهای جهان اتفاق می‌افتد شروع کنیم: بانک‌های مرکزی، در همکاری نزدیک با بانک‌های تجاری، از طریق ایجاد اعتبار، عرضه پول را گسترش می‌دهند. نتیجه این چیست؟ اول، تورم در قیمت کالاها رخ می‌دهد - یعنی قیمت کالاها بالاتر از آن چیزی است که بدون گسترش عرضه پول می‌توانست باشد.

تورم در قیمت کالاها، قدرت خرید پول را کاهش می‌دهد - و در نتیجه، دارندگان پول متحمل ضرر می‌شوند. با این حال، همه دارندگان پول و همه افراد در اقتصاد به یک شکل تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. این موضوع با پدیده‌ای به نام اثر کانتیلون - که به نام بانکدار و نظریه‌پرداز فرانسوی، ریچارد کانتیلون (۱۶۸۰-۱۷۳۴) نامگذاری شده است - نشان داده می‌شود.

تورم: فقط کسانی که آن را درک می‌کنند از آن فرار خواهند کرد.

نوشته تورستن پولیت 7/7/2026

عرزشی از نوع عامریکایی :))

دنیل مک‌آدامز،تحلیلگر سیاسی آمریکایی و مدیر اجرایی مؤسسه ران پاول.

سپس قانون اساسی از راه رسید و این ایده‌ها را یک گام جلوتر برد. ماده ۶ هرگونه آزمون مذهبی را به عنوان شرط تصدی مناصب فدرال لغو کرد. در مباحث پیرامون تصویب قانون اساسی، این سوال بلافاصله و رک و پوست کنده در میان کسانی که به این ماده شک داشتند، مطرح شد: آیا یک مسلمان تورک آنطور که در آن زمان مسلمانان نامیده می‌شدند، می‌تواند مناصب دولتی را در دست بگیرد؟
پاسخ این بود: بله.
یکی از نمایندگان کارولینای شمالی، ویلیام لنکستر، این موضوع را اینگونه بیان کرد: « بیایید به یاد داشته باشیم که ما در حال تشکیل دولتی برای میلیون‌ها نفری هستیم که هنوز وجود ندارند. من پیشگو نیستم. نمی‌دانم اوضاع در چهارصد یا پانصد سال آینده چگونه خواهد بود. اما مسلم است که کاتولیک‌ها ممکن است بر آن کرسی بنشینند و مسلمانان نیز ممکن است بر آن بنشینند.»
اگرچه جفرسون در نوشته‌های خود شجاعانه از مسلمانان دفاع می‌کرد، اما در زندگی روزمره خود آنها را نادیده می‌گرفت. برخی از مسلمانان به عنوان برده برای او در مونتیچلو کار می‌کردند، اما او به آنها توجهی نمی‌کرد؛ در اسناد او، آنها صرفاً دارایی محسوب می‌شدند.
اما در دسامبر ۱۸۰۵، جفرسون بالاخره خود را در تماس مستقیم با مسلمانان یافت.
ایالات متحده درگیر درگیری پرتنشی با کشورهای بربر، قدرت‌های شمال آفریقا که خطوط کشتیرانی مدیترانه را کنترل می‌کردند، بود. جفرسون در آن زمان رئیس جمهور بود و نیاز داشت راه حلی برای این مشکل پیدا کند. بنابراین، او سیدی سلیمان الملیمیلی، فرستاده تونس، را برای مذاکره با خود فراخواند.
جفرسون اغلب میزبان شام‌های کاری در اقامتگاه ریاست جمهوری بود که در آن قانون‌گذاران، دیپلمات‌ها و سیاستمداران شرکت می‌کردند. این جلسات معمولاً حدود ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر، پس از پایان جلسات مجلس نمایندگان یا سنا، آغاز می‌شد.
رابرت اسمیت، وزیر نیروی دریایی، دعوتنامه را برای میلیملی که در هتل استل در نزدیکی ساختمان کنگره اقامت داشت، ارسال کرد.
ملیملی با احترام تمام از وزیر استقبال کرد. او در حال خواندن نماز بود که وزیر وارد شد. او با آرامش و خونسردی از سجاده خود برخاست، به سخنان او گوش داد و سپس پاسخ داد که در آن ماه جز پس از غروب آفتاب نمی‌تواند غذا بخورد.
آن سال، ماه رمضان با ماه دسامبر مصادف شد. وقتی وزیر پاسخ ملیلی را به جفرسون ابلاغ کرد، رئیس جمهور فهمید که مهمانش روزه است .
او دعوت‌نامه‌ها را اصلاح کرد و نوشت: «شام دقیقاً هنگام غروب آفتاب روی میز قرار خواهد گرفت. لطفاً پاسخ دهید.»
عصر روز نهم دسامبر ، هنگامی که خورشید زمستانی در پشت تپه‌های بالای رودخانه پوتوماک غروب می‌کرد، مهمانان گرد هم آمدند: سناتورها، نمایندگان مجلس و دیپلمات‌ها. آنها انتظار یک شام سیاسی معمولی را داشتند. اما خود را در مواجهه با یک رویداد بی‌سابقه در کنار میز رئیس جمهور یافتند: یک وعده افطار.
غذا با غروب آخرین نور روز رسید.
بیرون، واشنگتن سرد و تاریک بود. در داخل، نور شمع، گرمای یک پذیرایی خصوصی و خوشرویی‌ای که توماس جفرسون با آن از مهمان مسلمان خود استقبال کرد، موج می‌زد.
جان کوئینسی آدامز، که بعدها ششمین رئیس جمهور ایالات متحده شد، در آن شام حضور داشت و آن را در دفتر خاطرات خود ثبت کرد. او نوشت که این شام «در اوج ماه رمضان، زمانی که تورک‌ها تا زمانی که خورشید بالای افق است روزه می‌گیرند» برگزار شد.
به لطف مطالعه جدی جفرسون در مورد ادیان، اسلام به بخشی از چشم‌انداز فکری برای تأسیس آمریکا تبدیل شد. برای دهه‌ها، متفکران برجسته اروپایی در مورد امکان ایجاد جامعه‌ای مبتنی بر آزادی واقعی مذهبی بحث می‌کردند. اما جفرسون موفق شد این ایده را به واقعیت تبدیل کند و آن را به سنگ بنای ایالات متحده تبدیل کند.
این ایده، حتی امروز، یکی از عمیق‌ترین دستاوردهای هر انقلابی در تاریخ است.

نوشته ی رویا حکانیان