مسئله فقط چند جدول و باغچه نیست؛ مسئله ایناست که چه کسی حق دارد درباره نحوه استفاده شهروندان از فضای عمومی تصمیم بگیرد. وقتی گروههایی بدون شفافیت، پاسخگویی و طی فرآیند قانونی، اموال و امکانات شهری را برای محدود کردن رفتارهای مسالمتآمیز مردم تخریب میکنند، در واقع آزادی انتخاب و حق بهرهمندی برابر از فضاهای عمومی را نقض میکنند.گویی هر جا مردم بیهزینه و بیمجوز رسمی دور هم جمع شوند، باید آن فضا از میان برود؛ نه با رقابت، نه با اقناع، بلکه با تخریب.
حکومت زمانی که از وظیفه اصلی خود فاصله میگیرد ، به جای پاسداری از حقوق و آزادیهای شهروندان، انرژی خود را صرف محدود کردن رفتارهای مسالمتآمیز آنان می کند. اگر نشستن چند جوان مقابل یک کافه با پتک پاسخ داده میشود، پرسش این است که امنیت و قانون دقیقاً قرار است از چه چیزی محافظت کنند؟
تلختر آنکه هزینه این تخریب نیز از جیب همان مردمی پرداخت میشود که حق استفاده از فضای شهر را از دست میدهند. شاید امروز نوبت جدولها و باغچهها باشد؛ اما وقتی آزادیهای روزمره اینگونه قربانی میشوند، امید به شهری که در آن شهروند، نه مزاحم بلکه صاحب حق باشد، هر روز کمرنگتر میشود.
July 30, 2026 580 3
