Bardiafrh

برخی، جنگ‌طلبی اسرائیل و نئوامپریالیسم را زهری می‌دانند که همچنان منطقه را نابود می‌کند. گروهی دیگر، جوامع عرب را بر اساس ناتوانی‌شان در نابودی اسرائیل و رهایی فلسطینیان داوری می‌کنند؛ بی‌اعتنا به هزینهٔ بی‌پایان این کیشِ جنگ. اما بسیاری دیگر جنگ و قربانی‌انگاری را رد می‌کنند تا نگرشی سازنده برای جامعه‌سازی و همزیستی مسالمت‌آمیز با جمهوری یهودیِ اکنون کاملاً تثبیت‌شده در پیش گیرند—هرچند آرزو داشته باشند که این جمهوری به شیوه‌ای متفاوت تأسیس شده بود.

مناقشاتی مشابه درون جوامع ایرانی و ترک نیز جریان دارد؛ جوامعی که لیبرالیسم و گشودگی‌شان اکنون زیر سایهٔ خودکامگی و اسلام‌گرایی قرار گرفته است. در همین حال، سوری‌ها و لبنانی‌ها دربارهٔ چگونگی نجات و بازسازی کشورهایشان گفت‌وگو می‌کنند—گذشته از شکاف‌های مسموم در اسرائیل میان لیبرال‌های سکولار و ملی‌گرایان مذهبی، شکاف‌هایی که شاید هنوز بتوانند کشتی آن دولت را به گل بنشانند.

پدربزرگ و مادربزرگ مادری او در اوایل قرن بیستم از پوگروم‌های روسیه تزاری گریختند و سرانجام در لندن ساکن شدند. پدرش، استیون اریک سیبگ مونتفیوره، از نوادگان خانواده‌ای ثروتمند در حوزه بانکداری، پزشک عمومی و روان‌پزشک بود. او بیمارانش را با خودرو ملاقات می‌کرد و سیبگ جوان را نیز با خود می‌برد. بسیاری از بیماران را هم اغلب به‌رایگان در خانه ویزیت می‌کرد. ظاهراً نیمی از چهره‌های مشهور لندن پرجنب‌وجوش آن دوران نیز به خانه آن‌ها رفت‌وآمد داشتند.