شبکه سازی یکی از دیربازده ترین و پربازده ترین سرمایه گذاری هاس،
خیلی از شبکه ارتباطی من بچه های ١٠-١٢ سال پیش هستن که در دوره های کسب و کار کنار هم بودیم، یا یه جوری اون زمان با هم آشنا شدیم،
اون زمان اتفاقا خیلی هر کدوم جایگاه متفاوتی نداشتیم،
ولی الان هر کی یا مدیرعامل یا مدیر ارشد جایی هست،
بر این اساس میگم که شبکه ارتباطی در عین حال که مبناش بر اساس بده و بستون هست، ولی تفکر شکل گیریش بر اساس بده بستون نیست،
مثل یه سهمیه که تو می خری و میذاری ده سال بمونه، یا طلا و دلار میخری دیگه هر روز قیمت چک نمی کنی،
حرف اینه که وقتی خیلی حساب و کتابی در لحظه می بینیش، شاید خوب هم نتونی ارزیابیش کنی و فقط به نوسان گیری فکر می کنی و اینو آدما می فهمن،
در صورتی که شبکه جنسش رابطه س،
رابطه نوعی از اعتماد و امنیت درونش هست، آدما حسش می کنن و تصمیم می گیرن، به همین دلیل خیلی نباید بهش فکر کرد که در لحظه چه کسی چه منفعتی داره، ارتباطی شکل میگیره، اگه در ادامه بستزش باشه قدرتمند میشه، اگه نباشه کم کم خودش کمرنگ میشه.
مورد دیگه ای که به ذهنم می رسه اینه که در شبکه سازی مبناش اول دهنده بودن هست، کسی که فقط ذهنیت گیرنده داره نمی تونه شبکه ارتباطی قدرتمند بسازه،
همه این ها باید از درون و بخشی از خصلت آدما باشه،
نقش بازی کردنش یا اداش رو درآوردن کار نمی کنه،
شبکه سازی حداقلی از دوست داشتن و پذیرش آدما رو می خواد وگرنه ذهن به شدت مستعده که هر کسی رو یه جوری عیب هاشون رو ببینه و نپذیره.
