/فیلمنامه: خوب/
داستان «وحشی» در اپبزود چهارمش وارد فاز تازهای میشود که از پس این یکی هم به خوبی برمیآید و حتا کیفیت سریال را ارتقا هم میدهد.
در اپیزود جدید با تغییر لحنی، اتمسفریک و حتا ژانری روبهرو هستیم. این تغییر گامبهگام، با توجه وسواسگونه به جزئیات و به زیبایی هدایت میشود. سریال در این قسمت داستان را وارد ژانر زندان میکند و با فاصلهگرفتن نسبی از ضربآهنگ تند و نفسگیر اپیزودهای قبلی رو به فضاسازی کلاستروفوبیک میآورد.
داستان از جایی شروع میشود که میبینیم داوود اشرف به اتهام قتل پدربزرگ نوید دستگیر شده و در انتظار مشخص شدن تکلیفش است. صحنههای مربوط به طی شدن پروسه ساخت پرونده برای داوود به عنوان مقدمه و یک پل برای رسیدن به فضای جدید داستان در نظر گرفته شده تا این تغییر آنچنان مخاطب را شوکه نکند. هرچند که این تصمیم، انتخابی هوشمندانه از طرف سیدی است، اما زمان طولانی (حدود یکسوم این قسمت) و فقدان کنشی تاثیرگذار باعث میشود تا بخشی از مقدمه این قسمت زائد به نظر بیاید.
در ادامه داوود به زندان میرود و فصل جدیدی از سریال آغاز میشود. هرچند که ایدهی خبرچینی و درافتادن با گندهلات زندان، در این ژانر مقداری کلیشهای به نظر میرسد، اما سیدی با روایتگری ناتورالیستی خود با استادی تمام به فضاسازی و خلق اتمسفر میپردازد. در مدل روایت انتخابی سیدی، جبر تحمیلشده از سوی محیط بر انتخاب و کنش شخصیتها تقدم دارد. در اینجا هم داوود اشرف مجبور میشود تا بین تلاش برای آزادی و درافتادن با اراذل و اوباش زندان یکی را انتخاب کند. او بدون اینکه تقصیر یا انتخابی در شرایط پدید آمده داشته باشد در تنگنایی هولناک قرار میگیرد و دستوپازدنهای بیمارگونهی او، فرو رفتنش در باتلاق را عمیقتر میکند. در واقع داوود به تعبیر خودش مدام بدشانسی میآورد و لحظه به لحظه بیشتر در منجلابی از مشکلات و بدبختیها فرو میرود.
/کارگردانی و فنی: عالی/
نقطهقوت این قسمت، کارگردانی ماهرانهی سیدی است. او پیش از این و با «قورباغه» هم ثابت کرده بود که علاقهی زیادی به تغییر و تحول و تجربهی سبکهای مختلف در طول قصهاش دارد. اما هرقدر در آنجا این تغییر فرمی گلدرشت بود و ممکن بود توی ذوق بزند و یا به یکپارچگی روایت لطمه بزند، در «وحشی» این تغییر درونیتر و پختهتر شده است.
در «وحشی» بهطور مشخص با یک کارگردان به مراتب پختهتر طرف هستیم که برای هر لحظه از سریالش برنامه دارد. فرم سریال با وجود تغییراتی که در این قسمت دارد از وحدتی خدشهناپذیر برخوردار است و دیگر خبری از آن دکوپاژهای غلوشده نیست. کارگردان سعی میکند همپای روایت اثرش حرکت کند و ابزارهای موردنیاز برای تاثیرگذاری بیشتر را در اختیار آن قرار دهد.
در این اپیزود، سیدی از هر فرصتی که گیر میآورد برای تاکید بر محصوربودن داوود استفاده میکند. از همان اولین قاب داوود (اینسرتی از دست دستبندخورده) تا قاببندیهای فراوانی که او را پشت میلهها، در فضاهای تنگ و قابهای بسته نشان میدهد. کارگردانی از فضای دلهره و هیجان اپیزودهای قبل با ریتم تند و نفسگیر، وارد ریتم آرامتر با تامل روی موقعیت جدید شخصیتش میشود.
صحنهی ورود داوود را به زندان که آغازگر فصل جدید سریال است ببینید. در اینجا با یک نمای لانگتیک تقریبن پنج دقیقهای طرفیم. داوود از لحظهای که وارد زندان میشود، با گذر از مراحل مختلف پذیرشش لایه به لایه عمیقتر در دل این زندان هزارتو فرو میرود و در نهایت به فضای کوچک و تنگ تختش در گوشهای از سلول میرسد. میزانسن تماشایی با تمرکز بر تاکید کارگردان بر حصر شخصیت در محیط جدید زندگیاش؛ که یکی از جذابترین لحظات سریال تا به الان را پدید میآورد.
/بازیگری: خوب/
جواد عزتی برای این اپیزود چالش دشواری دارد تا بتواند همگام با فیلمنامه و کارگردانی، تحول فضا را در اجرا هم به وجود بیاورد. او موفق میشود از این چالش سربلند بیرون بیاید و با بازی درونی خود به خوبی عمق استیصال شخصیتش در تنگناهای داستانی را به نمایش بگذارد تا مخاطب را با خود همراه سازد.
از آن سو یکیدو جین بازیگر جدید هم به سریال اضافه میشوند که اجرای جذاب این گروه جدید مجددن بر تبحر خیرهکنندهی سیدی در بازیگرفتن صحه میگذارد. نگار جواهریان که قرار است نقش وکیل داوود را به عهده داشته باشد در حضور کوتاه و تاثیرگذارش در این قسمت امیدوارکننده ظاهر میشود. او باید همزمان دو وجهه از شخصیتش را در یک صحنهی بهنسبت کوتاه نشانمان دهد. یک زن وکیل که تلاش دارد تا در محیطی خشن چهرهای قدرتمند از خود نشان دهد، با شخصیت آسیبپذیری که عواطف و احساسات عمیقی دارد. با همین یک نگاه هم میتوان حدس زد که جواهریان انتخاب درستی برای این نقش بوده و احتمالن قرار است لحظات جذابی را برایمان خلق کند.
🆔 T.me/khosrow_naghibi
8
1May 12, 2025 617 5
