خطاب به حافظ
میخانه‌ای که تو ساخته‌ای از هر خانه‌ای بزرگ‌تر است،
شرابی که تو انداخته‌ای همهٔ دنیا نمیتوانند تمامش را بنوشند.
آن مرغی که قدیم‌ها ققنوس بود،
در این خانه مهمان تو است!
تو آن موشی هستی که کوهی زایید.
هم تمامِ آنچه هست هستی، هم هیچ،
میخانه و می با هم هستی.
ققنوس و کوه و موش هستی.
جاودان در خود فروریزنده،
جاودان از خود پرکشنده-
ژرف‌ترین ژرفای بلندی‌ها هستی،
روشن‌ترین روشنیِ ژرفاها هستی،
مستانه‌ترین مستیِ مستان از توست،
تو شراب برای چه می‌خواهی؟
فریدریش نیچه
ترجمهٔ عباس پژمان
سلاوی
@apjmn
27October 12, 2026 664 25
