سیریک
عبدالواحد
با همراهی چند تن از دوستان به سمت مدرسهٔ دینی سیریک حرکت کردیم و پس از پیمودن مسیر، به این شهر رسیدیم. سیریک از مناطق ساحلی و بلوچ‌نشین جنوب کشور است و در میان مردم آن، فرهنگ و سنت‌های دینی و قومی جایگاه ویژه‌ای دارد. سفر به این منطقه برایم فرصتی بود تا از نزدیک با وضعیت مردم، فضای دینی و فعالیت‌های علمی و فرهنگی آن آشنا شوم.
در زمان حضور ما، مدرسهٔ دینی سیریک هنوز فعالیت رسمی درسی خود را آغاز نکرده بود. به دلیل شرایط و فضای ناآرام ناشی از وضعیت جنگی و تنش‌های میان ایران و آمریکا، آغاز درس‌ها با تأخیر مواجه شده بود. طبیعتاً در چنین شرایطی، فضای عمومی منطقه نیز تا اندازه‌ای تحت تأثیر قرار گرفته و مردم با احتیاط بیشتری رفت‌وآمد و فعالیت‌های روزمرهٔ خود را انجام می‌دادند.
از سوی دیگر، به‌تازگی در یکی از مراسم‌های عروسی در منطقهٔ سیریک حادثه‌ای تلخ رخ داده و چند نفر جان خود را از دست داده بودند. انعکاس این حادثه در میان مردم، نگرانی و ترس نسبی ایجاد کرده بود و آثار آن در فضای عمومی منطقه احساس می‌شد. وقتی انسان در چنین شرایطی میان مردم قرار می‌گیرد، بیش از پیش متوجه می‌شود که امنیت و آرامش چه نعمت بزرگی است و چگونه حوادث ناگوار می‌تواند بر زندگی عادی مردم اثر بگذارد.
در مدرسه با تعدادی از استادان دیدار و گفت‌وگو کردیم. به دلیل کوتاهی زمان، گفت‌وگوی ما مختصر بود، اما همین دیدار کوتاه نیز برایم خوشایند و ارزشمند بود. دربارهٔ وضعیت مدرسه، آغاز فعالیت‌های درسی و شرایط عمومی منطقه صحبت‌هایی انجام گرفت. دیدار با اهل علم، هرچند کوتاه و گذرا باشد، معمولاً برای انسان خاطره‌ای نیک و انگیزه‌ای تازه به همراه دارد.
در سیریک، تعداد زیادی از مردم از قوم بلوچ هستند و زبان، فرهنگ و آداب و رسوم بلوچی در میان آنان حضور پررنگی دارد. از نظر مذهبی نیز مردم منطقه یکدست نیستند؛ گروهی پیرو مذهب شافعی و گروهی پیرو مذهب حنفی هستند. این تنوع مذهبی در برخی مناطق جنوب، سابقه‌ای دیرینه دارد و در زندگی اجتماعی و دینی مردم نیز قابل مشاهده است.
در همان سفر، شب هنگام در یکی از مساجد محلی نماز جماعت عشا را به‌جا آوردیم. پس از نماز، فرصتی پیش آمد تا با امام جماعت مسجد نیز آشنا شویم. ایشان اهل کیشورِ سرباز بود و تحصیلات دینی خود را در مدارس و مراکز علمی کوه‌ون و دارالعلوم مکی گذرانده بود. آشنایی با او برایم جالب بود؛ زیرا در یک منطقهٔ دور از محل زندگی خود، با عالمی از منطقهٔ سرباز دیدار کردم که مسیر تحصیل و فعالیت دینی‌اش او را به سیریک رسانده بود.
این سفر، هرچند کوتاه بود، برایم مجموعه‌ای از تجربه‌ها و مشاهدات را به همراه داشت؛ از دیدار با دوستان و استادان گرفته تا آشنایی با فضای دینی منطقه و مشاهدهٔ شرایط زندگی مردم در روزهایی که نگرانی و ناامنی بر فضای عمومی سایه انداخته بود. سفرها همیشه تنها جابه‌جایی از شهری به شهر دیگر نیستند؛ گاهی هر سفر فرصتی است برای دیدن انسان‌ها، شنیدن سخنان آنان و شناختن گوشه‌هایی از جامعه که شاید پیش از آن کمتر با آن آشنا بوده‌ایم.
جمعه، ۱۰ مهر ۱۴۰۵
https://chat.whatsapp.com/Bzln3GnUtdY5PkMk0CneAS
October 2, 2026 92
