Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 08/22/2026 · v0.2.0 · 26fb7ee

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

«جام شریعت و سندان عشق» (@deuband1) — Telegram — TG.ME

«جام شریعت و سندان عشق»

@deuband1 · 1.3K subscribers

Created in 2016

آیدی مدیر جهت ارتباط وتبادل:⬇ @mujaddedy

Show more

Open in Telegram

Information

Username@deuband1

CreatedOctober 28, 2016

Linkt.me/deuband1

Posts Media Stats Similar Reviews

⌘K

Newest first

Newest first Oldest first

Share channel “«جام شریعت و سندان عشق»”

The short link opens the channel straight in the Telegram app — not in a browser tab.

tg.me/go/deuband1

Is this your channel? Add @tgme as admin — and see how many people click your links. Get the stats →

Channel history

Channel created October 28, 2016per Telegram

We have been tracking it since July 23, 2026

In all that time the channel has changed neither its name, nor its @username, nor its avatar.

We show only what we have seen ourselves.

Who advertises in @deuband1

No ad posts detected

The channel has not run third-party ads in the last 90 days.

Ad analytics →

Posts Media Stats Similar Reviews

حدیث شریف

( إِنَّ اللهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً )

همانا خداوند، به مقدار ذرّه‌ای هم ستم نمی‌كند و اگر كار نيكی باشد آن را دوچندان می‌كند و از جانب خويش نيز پاداش بزرگی عطا می‌كند.

نكته‌ها:

معمولًا ريشه‌ی ظلم، يا جهل است يا ترس، يا نياز، يا حرص و ... ولی خداوند غنی و دانا و منزّه است، پس ظلم نمی‌كند. به علاوه خداوند خود به عدل و احسان فرمان داده، چگونه ظلم می‌كند؟ البتّه پاداش خداوند، چند برابر (ده برابر تا هفتصد برابر) است واين احسان و لطف اوست.

پيام‌ها:

۱- خداوند عادل است ومجازات‌های او عكس‌العمل كردارهای خودماست. إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ‌ ...

۲- كيفرهای الهی مطابق جرم ولی پاداشها چند برابر است. «يضاعف»

۳- خداوند، علاوه بر افزايش حسنات، از جانب خود نيز اجر عظيم می‌دهد. «مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً»

233 4Aug 20

🌹بسم الله الرحمن الرحیم🌹

🌱عقل و فهم🌱

💭 محدث العصر ، شارح البخاري ، امیر المومنین في الحديث حضرت مولانا محمّدیونس جونپوری قدس سره فرمودند :

"در حدیث شریف آمده است :
" قد أفلح من رُزقَ اللّبَّ. " ( کسی که عقل نصیبش شده باشد ، به تحقیق که رستگار شده است.)

این حدیث شریف ، در كتاب "الإصابة" موجود هست."
سپس حضرت شیخ رحمه الله تعالی ، بخاطر اشتباهی که از یکی از خادمان صادر شده بود ، وی را تنبیه کرده فرمودند:

"باید عقلاء و بزرگان را دید و سپس کار کرد.
باید دید که آنها چطور کار می کنند ، در چه موقعی ، چه روشی را اختیار فرموده اند."

سپس فرمودند : " عقل ، دو نوع است ؛ یکی ، عقل کسبی است و دیگری ، عقل وهبی.
یک شکل کسبی این است که عقلا را بنگرید ، در مصاحبتشان باشید تا شما نیز عقلمند بشوید.
و وهبی بدین صورت است که الله تعالی ، تنها بنابر فضل و کرمش ، کسی را عقل سلیم عطا کند که وی هر کاری را مطابق عقل انجام می دهد.
این عطا ، فضل اوست ؛ هر که را بخواهد ، می بخشد ؛ ( ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء ) . "

⚡ارشادات علمی ، اصلاحی و تربیتی حضرت شیخ رحمه الله تعالی.

♦️ترجمه : محمّدعرفان غفر له

http://telegram.me/deuband1

سؤال: در تجارت، چند درصد سود می‌توان گرفت؟

پاسخ:
شریعت مطهره برای میزان سود، حدّ مشخصی تعیین نکرده است؛ بلکه مقدار سود را به شرایط بازار و نوسانات آن واگذار کرده است. البته شریعت به پرهیز از دروغ و فریب در معاملات توصیه کرده است.
بنابراین، اگر خریدار و فروشنده بدون دروغ و فریب و با رضایت کامل یکدیگر، معامله‌ای را با هر قیمتی انجام دهند، معامله جایز خواهد بود؛ هرچند مقدار سود بسیار زیاد باشد.
البته فقها گرفتن آن مقدار سودی را که غبن فاحش محسوب شود، ناپسند و خلاف مروّت دانسته‌اند. منظور از غبن فاحش این است که فروشنده کالایی را به قیمتی بفروشد که به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از بالاترین قیمت متعارف بازار باشد؛ به‌گونه‌ای که اگر چند کارشناس قیمت آن کالا را ارزیابی کنند، هیچ‌کدام قیمت معامله‌شده را تأیید نکنند.
در نتیجه، درصد مشخصی مانند ۱۰٪، ۲۰٪ یا ۵۰٪ به‌عنوان سقف شرعی سود تعیین نشده است؛ بلکه معیار، رعایت صداقت، عدم فریب و شرایط متعارف بازار است.

منبع: دارالافتاء دارالعلوم دیوبند.

عَنْ عَبْدِ الله بْنِ عَمْرٍو رضي اللّٰه عنه قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم يَقُولُ :

" الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى الله عَنْهُ ."

(صحيح)

سنن النسائي: كتاب الإيمان وشرائعه / باب صِفَةِ الْمُسْلِمِ

«مسلمان ( کامل ) کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند، و مهاجر ( حقیقی ) کسی است که آنچه را که خداوند از آن نهی کرده ، ترک کند.»

قال صلى الله عليه وسلَّم:

أَفْشُوا السَّلامَ؛ كي تَعْلُوا ...

رواه الطبرانيُّ بسندٍ حسنٍ.

پیامبر اکرم ﷺ فرمودند:

«سلام را در میان خود رواج دهید تا مقام و شأن شما بالا رود.»

«تَعْلُوا» یعنی: شأن و جایگاه شما بلند شود؛ زیرا سلام کردن سبب ایجاد محبت و الفت و موجب اتحاد و یکپارچگی دل‌ها و اتحاد است.

نسخه تنفر از گناهان و رغبت الی الطاعات :

🔸 بعد از هر نماز صبح و مغرب ، یازده مرتبه معوذتین بخوانید .

🔸 و بعد از هر نماز ، صد مرتبه: ( لا حول ولا قوة إلا بالله)

🔸پنچ پنج مرتبه درود ، اول و آخر ورد کنید.

🔸و بعد از اشراق ، این دعاء را سیصد مرتبه بخوانید :

(یا خَفيَّ اللُّطفِ أَدرِکني بِلُطفِكَ الخَفِيّ )
شما را کفایت می شود.

📚 مکتوبات حضرت قطب الإرشاد قدس سره

📗 دستور نبوی ﷺ دربارهٔ نشر قرآن مجید

📖 قرآن مجید را نشر و اشاعت کنید.

📢 یعنی به هر شیوه‌ای که ممکن است؛ از طریق سخنرانی، نوشتار، تشویق و ترغیب، و مشارکت عملی، هر اندازه که می‌توانید در نشر و گسترش قرآن مجید تلاش کنید.
📋 نبی کریم ﷺ به نشر و گسترش کلام پاک فرمان داده‌اند؛ اما روشنفکران ما خواندن قرآن را کاری بیهوده و غیرضروری می‌دانند، و در عین حال ادعاهای طولانی و گسترده‌ای دربارهٔ محبت رسول الله ﷺ و محبت اسلام نیز دارند.

📝 حضرت اقدس مفتی سید مختارالدین شاه صاحب رحمه‌الله

📚 فضائل و مسائل ذکر الله، صفحهٔ ۱۰۹

برخی از گناهان به وسیله بیماری و گرفتاری‌ها کفاره می‌شوند.

سؤال:

اگر انسان مرتکب کار ناپسندی شود و به سبب همان کار ناپسند، دچار بیماری گردد، آیا این بیماری ابتلایی از جانب خداوند است یا خیر؟

پاسخ:

اگر انسان مرتکب گناهی شود و پس از آن به بیماری مبتلا گردد، خداوند متعال به وسیله آن بیماری، گناه او را کفاره می‌کند. بلکه اگر خاری نیز به او فرو رود، خداوند به وسیله آن، گناهانش را کفاره می‌نماید. حتی اگر دچار غم و اندوه و نگرانی شود، خداوند به سبب آن نیز گناهانش را کفاره می‌کند؛ همان‌گونه که این مطلب به صراحت در حدیثی از پیامبر اکرم ﷺ آمده است.
این از نعمت‌های خداوند عز وجل است که وقتی انسان به بیماری مبتلا می‌شود، آن بیماری سبب کفاره شدن گناهانش می‌گردد؛ و اگر دچار اندوه و نگرانی شود، آن نیز سبب کفاره شدن گناهانش خواهد بود.

منبع: سلسلة اللقاء الشهري، شماره ۶۶

معنای صحیح حدیث «لو لم تذنبوا لذهب الله بكم»

سؤال:
معنای صحیح این حدیث شریف چیست؟
«اگر شما گناه نمی‌کردید، خداوند شما را از میان می‌برد و قومی را می‌آورد که گناه کنند، سپس از خداوند آمرزش بخواهند و خداوند آنان را بیامرزد.»
آیا این سخن به معنای تشویق و ترغیب به گناه نیست؟
پاسخ:
این حدیث در صحیح مسلم آمده است و مقصود از آن، بیان گستردگی رحمت و مغفرت خداوند متعال است.
حضرت ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت می‌کند که رسول خدا ﷺ فرمودند:
«سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، اگر شما گناه نمی‌کردید، خداوند شما را از میان می‌برد و قومی را می‌آورد که گناه کنند، سپس از خداوند آمرزش بخواهند و خداوند آنان را بیامرزد.»
(روایت مسلم، ترمذی و احمد)
همچنین از حضرت ابوأیوب انصاری رضی‌الله‌عنه روایت شده است:
«اگر شما گناه نمی‌کردید، خداوند آفریدگانی می‌آفرید که گناه کنند، سپس استغفار نمایند و خداوند آنان را بیامرزد.»
علامه طیبی رحمه‌الله در شرح این حدیث می‌فرماید:
مقصود از سخن پیامبر ﷺ که فرمودند: «اگر شما گناه نمی‌کردید، خداوند شما را از میان می‌برد» این نیست که گناهکارانی که در گناهان غرق شده‌اند، دلگرم شوند و نسبت به ارتکاب گناه بی‌اعتنا گردند؛ چنان‌که برخی افراد فریب‌خورده ممکن است چنین تصور کنند.
زیرا پیامبران علیهم‌السلام برای بازداشتن مردم از گناه و معصیت فرستاده شده‌اند. بلکه مقصود حدیث، بیان عفو و گذشت خداوند از گناهکاران و بزرگواری او در بخشیدن آنان است تا بندگان رغبت بیشتری به توبه و استغفار پیدا کنند.
معنای حدیث این است که همان‌گونه که خداوند دوست دارد به نیکوکاران احسان کند، دوست دارد از بدکاران نیز درگذرد. این معنا از نام‌های خداوند مانند غفّار، حلیم، توّاب و عفوّ نیز روشن می‌شود.
خداوند بندگان را مانند فرشتگان، که از گناه پاک و برکنارند، نیافریده است؛ بلکه انسان را دارای تمایلات و خواهش‌های نفسانی قرار داده و در عین حال او را مکلف کرده است که از گناه دوری کند و از نزدیک شدن به آن بپرهیزد. همچنین راه توبه را پس از گرفتار شدن در گناه به او نشان داده است. اگر بنده بر راه درست پایدار بماند، پاداشش نزد خداوند است و اگر خطا کند، درِ توبه همچنان به روی او باز است.
بنابراین، مقصود پیامبر ﷺ این است که اگر شما مانند فرشتگان، به‌گونه‌ای آفریده شده بودید که اصلاً امکان گناه در شما وجود نداشت، خداوند قومی دیگر را می‌آفرید که از آنان گناه سر بزند و سپس استغفار کنند؛ آنگاه خداوند به وسیلهٔ مغفرت و بخشش خود با آنان رفتار می‌کرد.
راز این امر، آشکار شدن صفاتی مانند کرم، حلم و مغفرت الهی است.
خلاصه
مقصود از این سخن پیامبر ﷺ تشویق به گناه نیست؛ بلکه بیانگر وسعت رحمت و مغفرت خداوند متعال است.
خداوند متعال آن‌قدر بخشنده است که برای بندگان گناهکار نیز راه توبه و استغفار را باز گذاشته است. بنابراین انسان نباید به سبب گناهانش از رحمت خداوند ناامید شود، بلکه باید هرچه زودتر توبه و استغفار کند و از گناه دست بکشد.
گناه کردن هرگز مطلوب نیست؛ بلکه مطلوب، پرهیز از گناه و در صورت لغزش، بازگشت فوری به سوی خداوند است.
زیرا خود خداوند متعال فرمان داده است که از گناهان دوری شود و پیامبران علیهم‌السلام نیز برای بیرون آوردن مردم از زندگی گناه‌آلود و هدایت آنان به سوی طاعت و عبادت فرستاده شده‌اند.
برخی علما معنای حدیث را چنین نیز بیان کرده‌اند:
«اگر شما پس از گناهان خود استغفار نمی‌کردید، خداوند کسانی را می‌آفرید که گناه کنند و سپس استغفار نمایند.»
یعنی خداوند بندگانی را قرار می‌دهد که اگر از آنان گناهی سر بزند، بلافاصله به سوی خداوند بازگردند و از او طلب مغفرت کنند و خداوند نیز آنان را بیامرزد.

منبع: فتاوای دارالعلوم زکریا، کتاب الحدیث والآثار، جلد ۱، صفحات ۳۸۱–۳۸۲.

صلی الله علی النبي محمّد

*حضرت شیخ‌الإسلام در اختتامیهٔ دورهٔ ترجمه و تفسیر قرآنِ دارالعلوم زاهدان فرمودند:*

به خواندن سوره‌های معوذتین (سورهٔ فلق و سورهٔ ناس)، آیةالکرسی و دیگر دعاها پایبند باشید. خواندن معوذتین، همچون قلعه‌ای امن است که انسان را از بلاها، از اثرات سحر و جادو و از وسوسه‌های شیطانی محفوظ می‌دارد.
با توجه به اینکه این روزها سحر و جادو عام گشته‌است، از خواندن دعاها و اذکار حفاظتی غافل نباشید و همواره خود را در پناه خداوند متعال قرار دهید.
هرکس گمان می‌کند که سحر شده‌است، سوره‌های معوذتین را با مداومت بخواند؛ هیچ دعا و سرمایه‌ای بزرگ‌تر از این دو سوره نیست. با توکل بر خداوند، آثار سحر به مرور زمان از وجود انسان رخت برمی‌بندد؛ زیرا راهِ رهایی از تمامی گرفتاری‌ها، پناه بردن به خداوند و توکل به اوست.

✍️ *ابراهیم براهویی*

«جام شریعت و سندان عشق» pinned a photo

#سوال

اذان دادن در گوش نوزاد با گوشی درسته یا ن

الجواب وبالله التوفيق:

حکمت اذان دادن در گوش طفل ، اینست که اولین کلماتی که بعد از تولد ، به گوشش می رسد ، کلمات توحید و دعوت إلی الله باشد.
و این حکمت و فضیلت ، با اذان دادن از طریق گوشی حاصل نمی گردد و شیوه سنت در این صورت ، فوت می شود. لذا چنین کاری درست نیست.
بجای اذان دادن از طریق گوشی و تلفن ، خودتان مستقیما اذان بدهید و یا از فرد صالحی بخواهید که در گوشش اذان بدهد.

سوال
موبائل کے ذریعے بچے کے کان میں اذان دینا کیسا ہے؟

جواب
بچے کی پیدائش کے بعد اس کے دائیں کان میں اذان اور بائیں کان میں اقامت کہنا مستحب ہے، اور اس کی من جملہ حکمتوں میں سے یہ ہے کہ کلماتِ اذان سے شیطان دور بھاگ جاتا ہے، توگویا بچہ کو شیطان کے اثر سے بچانا مقصود ہے، اور اسی طرح کلماتِ اذان و اقامت توحید خالص اور ایمانیات کے اقرار کے ساتھ ساتھ اسلام کے سب سے اہم رکن نماز کی دعوت پر مشتمل ہیں،تو بچہ کے دنیا میں آنے کے بعد اس کے پردۂ سماعت سے ان کلمات کا گزارنا دراصل اس کے دل کی گہرائیوں میں ایمان وعمل کے جذبات جاگزین کرنے میں بہت مؤثر ہے، اور یہ فضیلت اور حکمت اذان کی ریکارڈنگ سنانے سے حاصل نہیں ہوگی ، اس لیے کسی نومولود کے کان میں اذان واقامت خود دینا چاہیے اگر خود اذان نہ دے سکے تو کسی نیک شخص سے دلوانی چاہیے، اور اس کا طریقہ یہ ہے کہ : جب بچہ پیدا ہو تو نہلانے کے بعد بچہ کو اپنے ہاتھوں پر اٹھائیں اور قبلہ رُخ ہوکر پہلے بچے کے دائیں کان میں اذان اور پھر بائیں کان میں اقامت کہیں ۔ "حي علی الصلاة" اور "حي علی الفلاح" کہتے ہوئے دائیں بائیں چہرہ بھی پھیریں۔

بچے کے کان میں اذان دینے کا سنت اور متوارث طریقہ یہی ہے، اور عبادات کے باب میں احتیاط کا تقاضہ یہی ہے کہ حتی الامکان اس کی اصل شکل کو باقی رکھا جائے، چنانچہ موبائل فون کے ذریعہ بچہ کے کان میں اذان دینے سے سنت طریقہ فوت ہوجائے گا، اس لیے اس پر كرنا درست نہیں ، اگر کسی شدیدعذر کی وجہ سے بچے کے کان میں براہِ راست فوری طور پر اذان نہ دینا مشکل ہو تو موبائل فون کے ذریعہ اذان دینے کے بجائے عذر کے زائل ہونے کا انتظار کرلیا جائے اور عذر زائل ہوتے ہی براہِ راست بچے کے کان میں اذان دے دی جائے۔

فتاویٰ شامی میں ہے:

"(لا) يسن (لغيرها) كعيد.

(قوله: لا يسن لغيرها) أي من الصلوات وإلا فيندب للمولود. وفي حاشية البحر الرملي: رأيت في كتب الشافعية أنه قد يسن الأذان لغير الصلاة، كما في أذان المولود، والمهموم..."الخ

ايضاً:

"(ويلتفت فيه) وكذا فيها مطلقاً، وقيل: إن المحل متسعاً (يميناً ويساراً) فقط؛ لئلايستدبر القبلة (بصلاة وفلاح) ولو وحده أو لمولود؛ لأنه سنة الأذان مطلقاً.

(قوله: ولو وحده إلخ) أشار به إلى رد قول الحلواني: إنه لايلتفت لعدم الحاجة إليه ح. وفي البحر عن السراج: أنه من سنن الأذان، فلايخل المنفرد بشيء منها، حتى قالوا في الذي يؤذن للمولود: ينبغي أن يحول. (قوله: مطلقاً) للمنفرد وغيره والمولود وغيره ط".

(الدر المختار وحاشية ابن عابدين (رد المحتار) ، كتاب الحظر والإباحة، 1/ 387، ط: سعيد)

فقط واللہ اعلم

دار الافتاء:
دار الافتاء جامعۃ العلوم الاسلامیۃ بنوری ٹاؤن

﴿فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ﴾

«پس پروردگارشان دعای آنان را اجابت کرد و فرمود: من عمل هیچ عمل‌کننده‌ای از شما را، چه مرد باشد و چه زن، ضایع نمی‌کنم؛ شما از یکدیگرید.»

بنابراین، دعا کردن با نام «رب» یکی از اسباب اجابت دعاست.

سبب سوم: این شخص در سفر بود و سفر غالباً از اسباب اجابت دعاست؛ زیرا انسان در سفر بیشتر از زمانی که در میان خانواده و در محل اقامت خود است، احساس نیاز و ضرورت به خداوند عزوجل می‌کند.

او ژولیده و غبارآلود است و گویا به ظاهر خود توجهی ندارد؛ بلکه مهم‌ترین مسئله برای او پناه بردن به خداوند و دعا کردن به درگاه اوست؛ چه ژولیده و غبارآلود باشد و چه در رفاه و آسایش.

ژولیدگی و غبارآلود بودن نیز در اجابت دعا اثر دارد؛ چنان‌که در حدیثی از پیامبر علیه الصلاة والسلام آمده است که خداوند متعال در شامگاه عرفه بر اهل موقف مباهات می‌کند و می‌فرماید:

«آنان ژولیده و غبارآلود از راه‌های دور نزد من آمده‌اند.»

این چهار سببِ ظاهریِ اجابت دعا، برای شخصی که خوراک، لباس و تغذیه‌اش از حرام است، سودی نبخشید؛ از این رو پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«پس چگونه دعای او اجابت شود؟»

بنابراین، اینها شرایط و اسبابی هستند که در اجابت دعا مؤثرند. اگر این شرایط وجود نداشته باشند، اجابت دعا دور به نظر می‌رسد.

اما اگر این شرایط فراهم باشند و با این حال خداوند متعال دعای بنده را اجابت نکند، این به خاطر حکمتی است که خداوند می‌داند و دعا‌کننده از آن آگاه نیست.

خداوند متعال می‌فرماید:

﴿وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ﴾

«چه بسا چیزی را ناخوش بدارید، در حالی که برای شما خیر است؛ و چه بسا چیزی را دوست داشته باشید، در حالی که برای شما شر است.»

اگر شرایط دعا فراهم شود و با این حال خداوند دعای انسان را اجابت نکند، ممکن است خداوند به وسیله آن دعا بلایی بزرگ‌تر را از او دور کند؛ یا اینکه پاداش آن دعا را برای روز قیامت ذخیره نماید و اجر بیشتری به او عطا کند.

زیرا این بنده اسباب دعا را انجام داده، اما اجابت به دلیل حکمتی الهی از او بازداشته شده است؛ بنابراین ممکن است دو پاداش داشته باشد: یک پاداش برای دعا کردن و پاداش دیگری برای تحمل رنجِ عدم اجابت.

پس خداوند نزد خود چیزی بزرگ‌تر و کامل‌تر برای او ذخیره خواهد کرد.

نکته مهم دیگر این است که انسان نباید در اجابت دعا عجله کند؛ زیرا عجله کردن نیز از اسباب محرومیت از اجابت دعاست.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:

«دعای هر یک از شما تا زمانی که عجله نکند، اجابت می‌شود.»

صحابه پرسیدند: «ای رسول خدا! چگونه عجله می‌کند؟»

فرمود:

«اینکه بگوید: دعا کردم و دعا کردم، ولی دعایم اجابت نشد.»

بنابراین، انسان نباید در اجابت دعا شتاب‌زده شود و از دعا خسته شده و آن را ترک کند؛ بلکه باید در دعا اصرار و پافشاری داشته باشد.

ای برادر! در همه امور خود، چه امور عمومی و چه خصوصی، چه سخت و چه آسان، خداوند متعال را دعا کن.

حتی اگر هیچ فایده‌ای جز این نباشد که دعا خود عبادت خداوند سبحان است و تو را به خداوند نزدیک می‌کند و بر پاداش تو می‌افزاید، همین برای آن کافی است که انسان بر دعا کردن حریص باشد.

منبع: سلسله فتاوای نور علی الدرب ( علامه ابن عثیمین رحمه الله ) ، نوار شماره ۱۶۷.

از تأخیر در اجابت دعا بی‌تاب نشوید.

سؤال:

یکی از شنوندگان می‌پرسد: خداوند متعال می‌فرماید:

﴿ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ﴾
«مرا بخوانید تا دعای شما را اجابت کنم.»

ما بسیار دعا می‌کنیم، ولی دعایمان اجابت نمی‌شود. علت چیست؟

پاسخ:

الحمد لله رب العالمین، و درود و سلام بر پیامبرمان حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم و بر خاندان و اصحاب ایشان.

از خداوند متعال برای خود و همه برادران مسلمانم توفیق درستی در عقیده، گفتار و کردار را خواستارم.

خداوند عزوجل می‌فرماید:

﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ﴾

«و پروردگارتان فرمود: مرا بخوانید تا دعای شما را اجابت کنم؛ بی‌گمان کسانی که از عبادت من تکبر می‌ورزند، به زودی با خواری وارد جهنم خواهند شد.»

سؤال‌کننده می‌گوید: من خداوند عزوجل را دعا کرده‌ام، اما خداوند دعایم را اجابت نکرده است. بنابراین میان این واقعیت و این آیه کریمه که خداوند در آن به کسی که او را بخواند وعده اجابت داده، چگونه می‌توان جمع کرد؟ در حالی که خداوند سبحان هرگز خلف وعده نمی‌کند.

پاسخ این است که اجابت دعا شرایطی دارد که باید فراهم شود.

شرط اول: اخلاص برای خداوند عزوجل است.

انسان باید در دعای خود مخلص باشد؛ با قلبی حاضر و با صداقت به سوی خداوند متعال روی آورد، بداند که خداوند قادر به اجابت دعاست و به اجابت آن از جانب خداوند امیدوار باشد.

شرط دوم: احساس نیاز شدید به خداوند است.

انسان هنگام دعا باید احساس کند که به خداوند سبحان نهایت نیاز و ضرورت را دارد و بداند که تنها خداوند است که دعای درمانده را اجابت و گرفتاری را برطرف می‌کند.

اما اگر انسان خداوند عزوجل را در حالی دعا کند که خود را از خدا بی‌نیاز می‌بیند و احساس ضرورت و نیاز به او ندارد و فقط از روی سرگرمی و بدون توجه دعا می‌کند، چنین دعایی شایسته اجابت نیست.

شرط سوم: دوری از خوردن مال و غذای حرام است.

خوردن حرام مانعی میان انسان و اجابت دعاست.

چنان‌که در حدیث صحیح از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم ثابت است که فرمود:

«همانا خداوند پاک است و جز پاک را نمی‌پذیرد. و خداوند به مؤمنان همان چیزی را فرمان داده که به پیامبران فرمان داده است.»

سپس این آیات را تلاوت فرمود:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ﴾

«ای مؤمنان! از روزی‌های پاکیزه‌ای که به شما داده‌ایم بخورید و اگر تنها او را عبادت می‌کنید، شکر خدا را به جا آورید.»

و نیز فرمود:

﴿يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً﴾

«ای پیامبران! از چیزهای پاکیزه بخورید و کار شایسته انجام دهید.»

سپس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم شخصی را یاد کرد که سفرش طولانی شده، موهایش ژولیده و بدنش غبارآلود است و دست‌هایش را به سوی آسمان بلند کرده و می‌گوید: «یا رب، یا رب»، اما خوراکش حرام، لباسش حرام و با حرام تغذیه شده است؛ سپس فرمود:

«پس چگونه دعای چنین شخصی اجابت شود؟»

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم اجابت دعای چنین شخصی را بعید دانست؛ با اینکه او برخی از اسباب ظاهری اجابت را انجام داده بود؛ از جمله دست‌هایش را به سوی آسمان بلند کرده بود.

همچنین بلند کردن دست‌ها به سوی خداوند از اسباب اجابت دعاست؛ چنان‌که در حدیثی که امام احمد در مسند روایت کرده آمده است:

«همانا خداوند باحیا و کریم است؛ هنگامی که بنده‌اش دست‌های خود را به سوی او بلند کند، حیا می‌کند که آنها را خالی برگرداند.»

سبب دوم: این شخص خداوند را با نام «رب» می‌خواند و می‌گوید: «یا رب، یا رب». توسل به خداوند با این نام نیز از اسباب اجابت است؛ زیرا «رب» یعنی خالق، مالک و تدبیرکننده همه امور؛ زمام آسمان‌ها و زمین در دست اوست.

به همین دلیل، در بسیاری از دعاهای واردشده در قرآن، خداوند با نام «ربنا» خوانده شده است:

﴿رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأَبْرَارِ ۝ رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ﴾

«پروردگارا! ما ندای دعوت‌کننده‌ای را شنیدیم که به ایمان فرا می‌خواند و می‌گفت: به پروردگارتان ایمان بیاورید؛ پس ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهانمان را بیامرز، بدی‌هایمان را از ما بپوشان و ما را با نیکان بمیران. پروردگارا! آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده داده‌ای به ما عطا کن و در روز قیامت ما را رسوا مکن؛ زیرا تو هرگز خلف وعده نمی‌کنی.»

پس خداوند دعای آنان را پذیرفت و فرمود:

❇️ بیانیهٔ مدیریت و مدرسین جامعة الحرمین الشریفین چابهار در حمایت از شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید و محکومیت سخنان تفرقه‌انگیز

شریعت‌آنلاین| مدیریت و مدرسین جامعة‌الحرمین‌الشریفین در پی سخنان تفرقه‌انگیز و طرح اتهامات ناروا علیه شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید توسط یکی از مسئولان استان، با صدور بیانیه‌ای ضمن محکومیت، خواستار تغییر در سطح نمایندگی رهبری در استان شدند.

به گزارش شریعت‌آنلاین متن بیانیه بدین شرح است 👇

بسم الله الرحمن الرحیم
«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا»

سخنان موهن و تفرقه‌انگیز اخیر یکی از مسئولان در استان سیستان و بلوچستان علیه شخصیتی فرزانه، خیرخواه و فراملی، شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، موجب تأسف شدید، جریحه‌دار شدن عواطف و نگرانی عمیق آحاد مردم، به‌ویژه جامعهٔ اهل‌سنت ایران گردید.

انتظار می‌رود مسئولانی که در جایگاه‌های رسمی و نمایندگی قرار دارند، بیش از هر کس دیگری پاسدار وحدت، شکیبایی و آرامش جامعه باشند. طرح اتهامات بی‌اساس و استفاده از ادبیات خلاف اخلاق و شرع در قبال شخصیتی که عمر با برکت خود را صرف تحکیم اخوت، حفظ امنیت، نفی قوم‌گرایی و دفاع از حقوق عامهٔ ملت ایران کرده است، به هیچ وجه شایسته و پذیرفته نیست.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید یک سرمایه‌‌ ملی و چهره‌ای اصلاح‌گر و اعتدال‌گرا در عرصهٔ اجتماعی و سیاسی کشور به شمار می‌روند. تخریب و تضعیف چنین شخصیتی، ضربهٔ مستقیم به اعتماد عمومی و انسجام ملی در استان و کشور است.
مدیریت و مدرسین جامعة الحرمین الشریفین چابهار ضمن رد قاطعانهٔ اتهامات مطرح‌شده و محکومیت این مواضع تفرقه‌انگیز، بر نکات زیر تأکید می‌نمایند:

۱. ضرورت حفظ آرامش و هوشیاری: از عموم مردم شریف، علماء و جوانان غیرتمند درخواست داریم تا با حفظ هوشیاری و آرامش کامل، از هرگونه اقدام یا رفتار احساسی که زمینه‌ساز سوءاستفادهٔ بدخواهان شود، پرهیز نمایند.

۲. لزوم تدبیر و برخورد مسئولانه: از مسؤلان عالی‌رتبهٔ نظام انتظار می‌رود با تدبیر و مداخلهٔ به‌موقع، مانع از تکرار چنین اظهارات تنش‌زایی شده و در جهت تسکین قلوب مردم، تقویت اعتماد عمومی و حفظ وحدت عملی، گام‌های جدی بردارند.

۳. تغییر در جایگاه نمایندگی رهبری در استان یکی از نیازهای اساسی و مهم این روزها می‌باشد. امیدواریم با تدبیر مسئولان عالی رتبه کشور شاهد نماینده شایسته رهبری در استان باشیم که مورد تایید مردم، علما و بزرگان و ضامن وحدت بین اقوام و مذاهب استان باشد.

از درگاه خداوند متعال، عزت روزافزون اسلام و مسلمین، طول عمر با برکت برای علمای دلسوز و پایداری وحدت و همدلی میان تمام اقوام و مذاهب ایران اسلامی را مسئلت داریم.

🗓 مدیریت و مدرسین جامعة الحرمین الشریفین چابهار سه‌شنبه| ۲۰ مرداد ۱۴۰۵

🆔 t.me/shariatonline

🆔 http://www.instagram.com/shariat_online

🆔 https://whatsapp.com/channel/0029Vb2sNe24dTnJIuvBM20m

📜 بیانیهٔ صریح مولانا حافظ عبدالله ملازهی حفظه الله و اساتید مدرسهٔ دینی منبع‌العلوم کوه‌ون در محکومیت هتاکی و تفرقه‌افکنی علیه شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید

🕌 بسم الله الرحمن الرحیم

⚔️ سنتِ جاهلان است که چون به دلیل از خصم فرومانند، سلسله‌ی خصومت بجنبانند!

مسلماً یکی از وظایف دینی و قانونی بزرگان و علمای مذهبی، انعکاس مطالبات مردم، امر به معروف و نهی از منکر و نقد منصفانه سیاست‌های تبعیض‌آمیز است. نقد سازنده از عملکرد مسئولان نه تنها جرم نیست، بلکه وظیفه‌ی ذاتی و حق شرعی و قانونی علمای مذهبی به عنوان پناه مردم است. بدیهی است مطالبات و نقدهای حضرت شیخ الاسلام نه از روی ناآگاهی و نه بر خلاف امنیت، بلکه حق و منصفانه و در جهت منافع ملی و جامعه - و نه شخصی - بوده و همواره در چهارچوب قانون و با رعایت اصل کلی عدالت استوار بوده و هست. این‌که مسؤلان به‌جای رسیدگی و رفع تبعیض نهادینه شده و یا پاسخ منطقی و مستند و یا دستکم بجای ارایه‌ی آمار درست، به توهین، هتک حرمت و ترور شخصیت روی آورند و یا از درِ تهدید وارد شوند، نشان‌دهنده دست‌خالی بودن آنان از منطق استدلال و عدم توان پاسخگویی شفاف است.

📉 جامعه‌ای که مسئولانِ آن در برابرِ نقد، به جای گفتگوی عالمانه، به ناسزا و اتهام بی‌اساس روی آورند، آن جامعه، به‌قول سعدی از سنتِ خردمندان فاصله گرفته و به سنتِ جاهلان نزدیک شده و دقیقاً مصداقِ بارزِ «فروماندن از حجت و دلیل» و «روی آوردن به پرخاش» است؛

📜 «چو حجت نماند جفاجوی را / به پرخاش درهم کشد روی را»

⚠️ بی‌تردید توهین و هتاکی بی‌دلیل آن هم از یک مسئولِ در لباس روحانیت، به شیخ الاسلام حضرت مولانا عبدالحمید (حفظه الله)، حکایت از آن دارد که دیگر پای یک اشتباهِ ساده در میان نیست، بلکه پایِ یک حرکتِ حساب‌شده برای گسستن انسجام و وحدت ملی در میان است.

حضرت شیخ الاسلام، سال‌هاست که با اتخاذ مواضع حکیمانه و عدالت‌محور در میان توده‌ی مردم استان اعم از شیعه و سنی، پلی از جنس اعتماد ساخته است. توهین به او، توهین به همان پلی است که مسؤلان باید از آن عبور کنند تا به دلِ مردمِ استان راه یابند.

🛑 علیرغم این‌که تکرار این‌گونه حرکت‌های نسنجیده، به مقام ایشان خدشه‌ای وارد نخواهد کرد، امّا ما این هتاکی و بی‌حرمتی‌های آشکار را شدیداً محکوم می‌نماییم و مسلما این رفتارها در راستای اهداف دشمنان اسلام و میهن اسلامی هستند.

🙏 در پایان، عاجزانه از خداوند ذوالجلال می‌خواهیم دست این‌گونه افراد را که دانسته یا نادانسته با رفتارهای تفرقه‌افکنانه، وحدت و انسجام جامعه را نشانه می‌گیرند و از سویی موجب تقویت امید در دل دشمنان این مرز و بوم می‌شوند را کوتاه کند و افرادی لایق و آگاه به شرایط و ماهیت دینی و قومی استان، را جایگزین نماید.

✨ «وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللهِ بِعَزِيزٍ»

-----

✍️ حافظ عبدالله ملازهی
مدیریت محترم حوزه‌ی علمیه‌ی منبع العلوم کوه‌ون و مجموعه‌ی اساتید
۲۰ مرداد ۱۴۰۵
۲۷ صفر ۱۴۴۸

✅ به کانال تلگرامی مولانا حافظ عبدالله ملازهی بپیوندید

https://t.me/hafez_abdollah

Reviews

0

Log in to leave a reviewLog in

No reviews yet

Be the first to share your experience with this account.